Monday, October 26, 2020
முகப்பு கட்சிகள் காங்கிரஸ் 1991 சீர்திருத்தம் - வறுமையின் நிலை என்ன ? சிறப்புக் கட்டுரை

1991 சீர்திருத்தம் – வறுமையின் நிலை என்ன ? சிறப்புக் கட்டுரை

-

டெண்டுல்கர் குழு
டெண்டுல்கர் குழு

1991 சீர்திருத்தம் – வறுமையின் நிலை என்ன ?முதல் பாகம்

1991 இல் தனியார்மய-தாராளமய-உலகமயக் கொள்ளைகள் இந்தியாவில் சீர்திருத்தம் எனும் பெயரில் திறந்து விடப்பட்டன. இந்த ஜூலை மாதத்தோடு 25 ஆண்டுகள் ஆகிறது. இந்த 25 வருடங்களில் இக்கொள்கைளால் இந்தியா ‘வளர்ச்சி’ பெற்றுவிட்டதாக பத்திரிக்கைகள் லேகியக் கட்டுரைகளை வெளியிட்டு வருகின்றன. இதில் முன்னணியில் இருக்கும் தி இந்து ஆங்கில நாளேடு, 25வருடங்களில் இந்தியாவின் வளர்ச்சி என்பதற்கு ஒன்பது அம்சங்களை ஒப்பிட்டு வரைபடங்களை வெளியிட்டிருக்கின்றது.

1) மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி (GDP), 2) விவசாயம்-தொழிற்துறை-சேவைத்துறைகளின் வளர்ச்சி, 3) போக்குவரத்து சாலைகளின் நீளம், 4) கம்பெனிகளின் எண்ணிக்கை, 5) அன்னிய நேரடி முதலீடு வரத்து, 6) அன்னிய செலவாணி கையிருப்பு, 7) தொலைபேசி வைத்திருப்பவர்கள் எண்ணிக்கை, 8) கல்லூரிகளின் எண்ணிக்கை, 9) வறுமை ஒழிப்பு ஆகிய ஒன்பது அம்சங்களோடு 1991க்கு முந்தைய நிலையும் தற்போதைய நிலையும் ஒப்பிடப்பட்டிருக்கிறது.

இதில் தனியார்மய கொள்கைகள் வறுமையை அதிகரித்திருக்கிறதா? குறைத்திருக்கிறதா? எனும் கேள்வி முதன்மையாக வந்து நிற்கிறது. இதற்கு தி இந்து நாளேடு, 1993இல் இந்தியாவில் வறுமைக் கோட்டிற்கு கீழ் இருந்தவர்கள் 45.3% பேர் என்றும் இச்சதவீதம் 2011-2012இல் 21.9% ஆக  குறைந்திருக்கிறது என்றும் தனியார்மய சீர்திருத்தத்தைப் பெருமிதத்தோடு பாராட்டியிருக்கிறது.

இந்நிலையில் வினவின் வாசகர் ஒருவர் 1991இல் புகுத்தப்பட்ட தனியார்மயக் கொள்கைகள் இந்தியாவில் என்ன நிலைமையை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது என்பதை விளக்குமாறு கேட்டிருந்தார். கூடவே இப்படியொரு நிபந்தனையும் வைத்திருந்தார். “நீர்யானைகளை ஆய்வு செய்பவன் எவ்வாறு சமன மனநிலையில் இருப்பானோ அவ்வாறு உணர்ச்சிவயப்பட்ட கோஷங்கள் இன்றி இது இப்படி என்ற அறிவியல் ரீதியில் அமைந்தால் கூடுதல் போனஸாக இருக்கும்.” என்றார்.

சபாஷ்! சரியான போட்டி! என்ற கதையாக வாசகர் முன்வைக்கும் நீர்யானை ஆய்வுமுறையை அதாவது விருப்பு வெறுப்பற்ற சமன மனநிலை, உணர்ச்சிவசப்பட்ட கோசங்கள் இல்லாது இருப்பது, அறிவியல் அணுகுமுறை ஆகியவற்றை முதலில் தி இந்து ஆங்கில நாளேட்டின் வறுமை ஒழிப்புப் பிரச்சாரத்தோடு சற்று பொருத்திப் பார்த்தோம்.

இதற்காக தி இந்து ஆங்கில நாளேடு வறுமை ஒழிப்பிற்கு முன்வைக்கும் தரவுகளை வாசகர்களின் வசதிக்காக தமிழ்படுத்தி மீண்டும் வரைந்தோம்.

Hindu-version-Poverty-Line
இந்து ஆங்கில நாளேட்டில் (24-07-2016) வெளிவந்த வரைப்படம்

தி இந்துவில் வெளிவந்த இவ்வரைபடம் டெண்டுல்கர் குழுவின் ஆய்வு முடிவை பயன்படுத்தியதாகச் சொல்கிறது. திட்டக் குழு, உலகவங்கி மற்றும் பல்வேறு பொருளாதாரக் குழுக்கள் வெவ்வேறு வறுமைக்கோடு ஆய்வை  நிகழ்த்தியிருக்கின்றன. இதில் டெண்டுல்கர் குழுவின் ஆய்வு முடிவை மட்டும் ஏன் இந்து நாளேடு தனிச்சிறப்பாக பயன்படுத்தியது என்பதற்கு எந்தவிதமான தர்க்கப்பூர்வமான விளக்கமும் இல்லை.

சான்றாக வெவ்வேறு காலகட்டங்களில் ஒன்பதுக்கும் மேற்பட்ட வறுமைக்கோடு குறித்த ஆய்வு முடிவுகளை வாசகர்கள் பார்வைக்கு வரைபடமாக வைக்கிறோம். இந்த வரைபடம் RUPEINDIA அரசியல் பொருளாதார ஆய்விதழில் வெளிவந்ததாகும்.

India-Below-Poverty-Line
இந்தியா – வறுமைக்கோட்டிற்கு கீழ் வாழ்பவர்கள் சதவீதம்

இவ்வரைபடத்தின் படி மிக அதிகபட்சமாக 2007ல் நிகழ்த்திய அர்ஜூன்-சென் குப்தா ஆய்வு, வறுமைக்கோட்டிற்கு கீழ் வாழ்பவர்களை 78% பேர் என்றும் குறைந்தபட்ச சதவீதமாக NCAER-2008 ஆய்வறிக்கை 15.6% பேர் என்றும் கணக்கிடுகிறது.

2009 சக்சேனா அறிக்கை மற்றும் 2011இல் நிகழ்த்தப்பட்ட ஆசிய மேம்பாட்டு வங்கி மற்றும் UNDPயின் அறிக்கை, இரண்டில் ஓர் இந்தியர் வறியவர் என்கிறது. 2014இல் வெளிவந்த ரங்கராஜன் குழு அறிக்கை, மூன்றில் ஓர் இந்தியர் வறியவர் என்கிறது. இதில் எது உண்மை?

தி இந்து நாளேடு வாசகர்கள் பார்வையிலிருந்து வறுமைக்கோடு குறித்த பிற ஆய்வு முடிகளை திட்டமிட்டு மறைக்கிறது. ஆய்வுக் கட்டுரைகளை எழுதும் பொழுது, தான் காட்ட வேண்டிய முடிவிற்காக பிற ஆய்வு முடிவுகளை மேற்கோள் காட்டாமல் விடுகிற இச்செயலை அறிவுத் திருட்டு (Plagiarism) என்பார்கள். இதே செயலை பத்திரிக்கை மற்றும் காட்சி ஊடகங்கள் செய்தால் அதை கருத்து விபச்சாரம் (Prestitution) என்பார்கள்.

மும்பையின் குடியிருப்பு பகுதிகள்
மும்பையின் குடியிருப்பு பகுதிகள்

தி இந்து ஆங்கில நாளேடு, இத்தகைய அறிவு நாணயமற்ற செயலை செய்யும் பொழுது சமனமான மனநிலை குறித்து நம் நாட்டு அறிவுஜீவிகள் நம் வாசகர் போன்று கேள்வி எழுப்புவதில்லை! மேலும் தரவுகளைத் திரிக்கும் தி இந்துவின் தனியார்மய பிரச்சாரக் கட்டுரைகள் Tracking Progress in numbers, How economy found its root என்று ஆங்கிலத்தில் உணர்ச்சிப்பூர்வமாக கோசமிடுவதை கண்டும் காணாமல் இருக்கிறார்கள்!

ஏரியல் பவுடருக்கு வரும் விளம்பரம் போல ஆளும் வர்க்க ஊடக செய்திகள் வெண்மையாகவும் உழைக்கும்வர்க்க ஊடக செய்திகள் அழுக்காகவும் அலர்ஜியாகவும் அறிவு ஜீவிகளுக்கு தோன்ற ஆரம்பித்துவிடுகின்றன. இதற்கு என்ன காரணம் என்பதை பிறிதொரு பதிவில் விளக்குவோம். இப்பொழுது வறுமைக்கோடு ஆராய்ச்சியைத் தொடர்வோம்.

மே 30, 2016 அன்று RUPEINDIA அரசியல் பொருளாதார ஆய்விதழில் மனாலி சக்ரபர்த்தி எழுதிய கட்டுரை வறுமைக்கோட்டை நிர்ணயிப்பதில் உள்ள அரசியலை நயம்பட தோலுரித்து. மனாலியின் ஆய்வுக்கட்டுரை அம்சங்களை இக்கட்டுரைக்கு பயன்படுத்தியிருக்கிறோம்.

வறுமைக்கோடு வரையறை
1960களில் திட்டக் குழு, இந்தியாவில் வறுமையில் இருப்பவர்களைக் கணக்கிட ஆரம்பித்தது. 1970களின் ஆரம்பத்தில் வறுமைக்கோட்டை நிர்ணயிப்பதற்கான அடிப்படை முன்வைக்கப்பட்டது. இதன்படி ஊரகப் பகுதியில் தனிநபர், நாள் ஒன்றுக்கு உட்கொள்ளும் உணவு 2400 கலோரியாக இருந்தால் ஒரு மாதத்திற்கு ஆகும் செலவு வறுமையை அளவிட பயன்படுத்தப்பட்டது. இதுவே நகர்புறமாக இருந்தால் தனிநபர் நாள் ஒன்றுக்கு 2100 கலோரி உணவைப் பெறுவதற்கான ஒரு மாதச் செலவு அடிப்படையாகக் கொள்ளப்பட்டது. இம்முறைக்கு MPCE-Monthly Per Capita Consumer Expense என்று பெயர். இதன்படி கிராமப்புறங்களில் 49.09 ரூபாயும் நகர்புறங்களில் 56.64 ரூபாயும் வறுமைக்கோடு நிர்ணயமாக 1973-74இல் பயன்படுத்தப்பட்டது.

poverty-dividing-line
2014இல் வெளிவந்த ரங்கராஜன் குழு அறிக்கை, மூன்றில் ஓர் இந்தியர் வறியவர் என்கிறது. இதில் எது உண்மை?

எம்.பி.சி.இ முறையில் உள்ள குறைகள்
ஒவ்வொரு ஆண்டும் பணவீக்கம் அதிகரிக்கும் பொழுது, நுகர்வோர் விலைக்குறியீட்டு எண் (Consumer Price Index) மாறுகிறது. மக்கள் வாங்கும் சக்தியற்றவர்களாக மாற்றப்படுகின்றனர். 73இல் வறுமைக்கோட்டை நிர்ணயிப்பதற்கு மக்களால் வாங்கப்பட்ட உணவுப்பொருட்களின் விலை அடுத்தடுத்த ஆண்டுகளில் அப்படியே இருப்பதில்லை. விலை மட்டுமல்ல; மக்கள் வழக்கமாக உண்ட உணவுப்பொருளும் விலைவாசி காரணமாக உணவுப் பட்டியலில் (Basket of Commodities) இருந்து விடுபடுகிறது. எலும்பிச்ச சாதம் என்ன விலை இருக்கும்? என்று சென்னையில் வசிக்கும் துப்புரவுத்தொழிலாளி வினவு கட்டுரையாளர் சரசம்மாவிடம் கேட்ட கேள்வி இங்கு நினைவிற்கு வருகிறது.

தாறுமாறான விலை உயர்வின் காரணமாக 2400 கலோரி உணவைப் பெறுவதற்கான விலையை எம்.பி.சி.இ வறுமைக்கோடு சுட்டிக்காட்டுவதில்லை. மேலும் எம்.பி.சி.இ முறை, கலோரிகளை மட்டுமே வைத்து வறுமையை அளக்க முயல்கிறது. கல்வி, பொதுசுகாதாரம், உடை, இருப்பிடம் போன்றவை ஏழ்மையை அளவிட பயன்படுத்தப்படவில்லை.

டெண்டுல்கர் குழு அறிக்கை-2009
எம்.பி.சி.இ வறுமைக்கோட்டின் மாறும் தன்மை மற்றும் தனியார்மயத்தை தீவிரப்படுத்த வேண்டியதன் காரணமாக பேராசிரியர் டெண்டுகல்கர் தலைமையில் வறுமைக்கோட்டைக் கணக்கிடுவதற்கு 2005 ஆம் ஆண்டு குழு அமைக்கப்பட்டது. இக்குழு தனது பரிந்துரைகளை 2009 ஆம் ஆண்டு சமர்பித்தது. டெண்டுல்கர் குழு வறுமையைக் கணக்கிடுவதற்கு உணவு கலோரிகள் மட்டுமல்லாது மருத்துவம், கல்வி, நீண்டநாள் பயன்படுத்தும் பொருட்கள் (Durable goods) மற்றும் கேளிக்கை ஆகிய அம்சங்களைச் சேர்த்தது. இதன் நோக்கம் ஏழை ஒருவர் கல்வி கற்கச் சென்றால் அவரை ஏழையாக கருதவேண்டியதில்லை! கட்டில், பீரோ இருந்தால் அவர் ஏழையல்ல! என்பதாகும்.

poverty
இந்தியாவில் தனியார்மயம் தொழிலாளிகளை சிதறடித்து நகர்புறத்திற்கு வீசி எறிந்திருக்கிறது.

மேலும் டெண்டுல்கர் குழு நகர்ப் பகுதியில் தனிநபர் ஒரு நாளைக்கு பெற வேண்டிய 2100 கலோரி அளவுள்ள உணவை 1700 கலோரியாக குறைத்தது. ஊரகப்பகுதியில் தனிநபர் ஒரு நாளைக்கு பெற வேண்டிய 2400 கலோரி அளவை 1999 கலோரிகளாக குறைத்தது. இப்படிக் குறைப்பதற்கு இக்குழு ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் உணவு மற்றும் வேளாண்மைக் கழகத்தின் (FAO-Food and Agricultural Organization) பரிந்துரையான 1700 கலோரியை மேற்கோள் காட்டியது. ஆனால் FAOவின் 1700 கலோரி மதிப்பானது, நகர்புறத்தில் தனிநபர் ஒருவர் எளிய உடல் உழைப்பில் ஈடுபடுவதற்குத் தேவையான குறைந்தபட்ச உணவுத் தேவையாகும்.

இந்தியாவில் தனியார்மயம் தொழிலாளிகளை சிதறடித்து நகர்புறத்திற்கு வீசி எறிந்திருக்கிறது. இந்தியாவின் பெரும்பாலான பணியாளர்கள் கடும் வேலை உழைப்பில் உழல்பவர்கள். இவர்களுக்கு 1700 கலோரி அளவை பணக்காரன் ஆக்குவதற்கான அளவாக நிர்ணயிப்பது வக்கிரமான செயலாகும்.

மேலும் டெண்டுல்கர் குழு, முதியவர்கள், தனித்து வாழும் பெண்கள், புராதன பழங்குடிகள், விதவைகள், கர்ப்பிணிகள் மற்றும் பால்கொடுக்கும் தாய்மார்கள் ஆகியோரை வறுமைப் பிரிவில் கண்டுகொள்ளவில்லை. ஒருவேளை இவர்கள் ஏதேனும் ஒரு அரசுத் திட்டத்தில் இருந்தால் ஏழையாக கருதவேண்டிய அவசியமில்லை என்ற காரணத்தை இங்கு ஊகிப்பது மிகவும் எளிது.

இப்படித்தான் டெண்டுல்கர் குழு 2005இல் வறுமைக்கோட்டிற்கு கீழ் வாழ்பவர்கள் 37.2% என்று பரிந்துரைத்தது. 2010இல் இந்து ஆங்கில நாளேடு இதே டெண்டுல்கர் குழு அறிக்கையை கடும் பிழையாகிப்போன ஓர் ஆய்வுமுறை (A methodology deeply flawed-The hindu, 05-02- 2010) என்று விமர்சித்தது. இன்றைக்கு இதே நாளிதழ் இந்த ஆய்வுமுறையை வைத்துக்கொண்டு தனியார்மயத்தின் சாதனைகள் என்று பிரச்சாரம் செய்கிறது என்றால் மக்களை எத்துணை பெரிய மாங்கா மடையர்களாக கருதியிருக்க வேண்டும்?

டெண்டுல்கர் குழு, பல்வேறு தகிடுதத்தங்கள் மூலம் வறுமைக்கோட்டை 37.2%க்கு தள்ளினாலும் திறமை பத்தாது என்று ரங்கராஜன் தலைமையில் மத்திய அரசு 2012இல் அடுத்த குழுவை அமைத்தது.

டெண்டுல்கர் குழு, முதியவர்கள், தனித்து வாழும் பெண்கள், புராதன பழங்குடிகள், விதவைகள், கர்ப்பிணிகள் மற்றும் பால்கொடுக்கும் தாய்மார்கள் ஆகியோரை வறுமைப் பிரிவில் கண்டுகொள்ளவில்லை.
டெண்டுல்கர் குழு, முதியவர்கள், தனித்து வாழும் பெண்கள், புராதன பழங்குடிகள், விதவைகள், கர்ப்பிணிகள் மற்றும் பால்கொடுக்கும் தாய்மார்கள் ஆகியோரை வறுமைப் பிரிவில் கண்டுகொள்ளவில்லை.

ரங்கராஜன் குழு அறிக்கை-2014
ரங்கராஜன் மன்மோகன் சிங்கின் தலைமைப் பொருளாதார ஆலோசனைக் குழுவின் உறுப்பினராக இருந்தவர். ரங்கராஜன் குழு தனது பரிந்துரைகளை 2014இல் சமர்பித்தது. இவர் நாளொன்றுக்கு தனிநபர் பெற வேண்டிய உணவு கலோரி அளவை நகர்புறத்திற்கு 2155 என்றும் ஊரகப் பகுதிக்கு 2090 என்றும் நிர்ணயித்தார். இது டெண்டுல்கர் குழு நிர்ணயித்த அளவை விட சற்று அதிகம் என்றாலும் ரங்கராஜன் குழு வறுமைக்கோடு எல்லையை நாளொன்றுக்கு கிராமப்புறங்களில் 32 ரூபாய் எனவும் நகரப்புறங்களில் 47 ரூபாய் எனவும் தீர்மானித்தது.

ரங்கராஜனின் சமார்த்தியம் எதில் இருக்கிறது என்றால் வறுமையைக் கணக்கிடுவதற்கு தனிநபர் என்பதற்குப் பதிலாக 32 ரூபாய் சம்பாதிக்கக் கூடிய நான்குபேர் ஒரு வீட்டில் இருந்தால் அவர்கள் ஏழையல்ல என்று முடிவு செய்ததாகும். ரங்கராஜனின் வறுமைக்கோடு அளவு 30% ஆக நின்றது.

இதுதவிர மாண்டேக்-சிங் அலுவாலியாவின் 28 ரூபாய் பணக்காரன் ஆன கதை மற்றும் ஏழை பத்ரி-சேசாத்ரியின் வாக்குமூலம் நம் அனைவருக்கும் ஓரளவு தெரியும் என்பதால் இதை இங்கே தவிர்த்துவிடுவோம்.

சக்சேனா குழு அறிக்கை-2009
2008இல் மத்திய ஊரக மேம்பாட்டுத் துறை அமைச்சகம், மாற்று வழிகளில் வறுமைக் கோட்டை ஆராய்வதற்கு N.C. சக்சேனா தலைமையில் குழு ஒன்று அமைத்தது. சக்சேனா குழு 2009இல் தனது அறிக்கையை சமர்பித்தது. திட்டக் குழு நிர்ணயித்த குறைந்தபட்ச உணவிற்கான தொகை மிகவும் குறைவு என்று சக்சேனா குழு கருதியது. எனவே ஊரகப்பகுதியில் மாதம் ஒன்று 356 ரூபாயாக இருந்த குறைந்தபட்ச எல்லையை ரூ. 700 ஆக உயர்த்தியது. நகர்புறத்திற்கு குறைந்தபட்ச உணவுத் தேவைக்கு மாதம் ஒன்றிற்கு ரூ.1000 என்று நிர்ணயித்தது. இப்படிச் செய்தால் சக்சேனா குழு ஆய்வின்படி இரண்டில் ஓர் இந்தியர் (50%) ஏழையாவார். இத்துணைக்கும் சக்சேனா குழு, உணவுக்கான கலோரி அளவை 2400 என்று வைப்பதற்குப் பதிலாக 2100 கலோரிகள் என்றே கணக்கிட்டது. குறைந்தபட்ச உணவுத் தேவை நாளொன்றுக்கு 2400 கலோரிகள் என்று வைத்தால் இந்தியாவின் 80% மக்களை ஏழைகளாக கணக்கிட வேண்டும்!

அர்ஜூன்-சென்குப்தா குழு அறிக்கை-2007
நாட்டில் 90% தொழிலாளிகள் எந்த அமைப்பையும் சாராதவர்கள். அதாவது அமைப்பு சாரா தொழிலாளிகள் (Unorganized workers). விவசாயக் கூலிகள், பாலம் கட்டுபவர்கள், தெரு வியாபாரிகள், சாலைப் பணியாளர்கள், தள்ளுவண்டிக் கடைகள் என்று இவர்களின் பட்டியல் நீள்கிறது. மொத்த தேசிய உற்பத்தியில் 50% அமைப்பு சாரா துறையில் இருந்து வருகிறது.

மொத்த தேசிய உற்பத்தியில் 50% அமைப்பு சாரா துறையில் இருந்து வருகிறது.
மொத்த தேசிய உற்பத்தியில் 50% அமைப்பு சாரா துறையில் இருந்து வருகிறது.

அமைப்புசார தொழிலாளிகளின் வாழ்வை மேம்படுத்துவதற்காக அமைப்புசார நிறுவனங்களுக்கான தேசிய ஆணையம் (NCEUS-National Commission for Enterprises in Unorganized Sector), பேராசிரியர் அர்ஜூன் சென்குப்தா தலைமையில் 2004இல் வறுமையை கணக்கிட குழு ஒன்றை அமைத்தது. சென்குப்தா குழு அமைப்புசாரா தொழிலாளி ஒருவர் வறுமையில் இருப்பதை கண்டறிவதற்கு நாளொன்றுக்கு ரூ.20 ரூபாய் எனும் குறைந்தபட்ச குறீயிட்டை நிர்ணயித்தது. இந்த நிர்ணயித்தின்படி நாட்டின் 78% மக்கள் வறுமைக்கோட்டிற்கு கீழ் வாழ்பவர்கள்.

உலகவங்கி அறிக்கை 2011
மக்களின் வாங்கும் சக்தி வேறுபாட்டை (PPP- Power Purchase Parity) அடிப்படையாகக் கொண்டு உலகவங்கி இந்தியாவில் 2011இல் வறுமைக்கோட்டிற்கு கீழ் வாழ்பவர்கள் 26% பேர் என்றது. PPP யை துல்லியமாகக் கணக்கிட்டால் 2011-2012இல் வறுமைக்கோட்டின் சதவீதம் 12.4% ஆக இருக்கும் என்றும் உலக வங்கி சொல்கிறது. உலகவங்கியின் ஆய்வுமுறை இன்னதென்று தெரியாவிட்டாலும் இந்த உலகவங்கியின் விருப்பத்தை நிறைவேற்றத்தான் 1973 லிருந்து திட்டக் குழு எனும் பெயரில் உலகவங்கியின் சேவகர்கள் நரசிம்மராவ், அலுவாலியா, டெண்டுல்கர், ரங்கராஜன், மன்மோகன் சிங், வாஜ்பேய் என்று பலரும் பல்வேறு வறுமைக்கோடு ஆய்வுகளை நிகழ்த்தியிருக்கிறார்கள்.

திட்டக் குழு வறுமைக்கோட்டை ஏன் கணக்கிடுகிறது?
தனியார்மயக் கொள்கைகளை அமல்படுத்துகிற பொழுது மக்களைப் பாதுகாப்பதற்கான அடிப்படைக் கடமைகளான அரசின் பொதுத்திட்டங்கள் இடைஞ்சலாக இருக்கின்றன. சுதந்திர சந்தைக்கு பொது வினியோகம் காவு கொடுக்கப்படவேண்டும். பொதுசுகாதாரம் திறந்துவிடப்பட வேண்டும். சான்றாக 30 ஆண்டுகளுக்கு முன்பாக அரசு மருத்துவமனைகள் என்பது அனைத்து தரப்பு மக்களின் சேவைக்காக இருந்தது. தனியார்மயக் கொள்கைகள் அமல்படுத்தப்பட்ட பிறகு, இல்லாதவர்களுக்கு மட்டும் அரசு மருத்துவமனை, அரசுப்பள்ளி, ரேசன் கடை என்று மாற்றப்பட்டிருக்கிறது.

குடிமகன்கள் என்ற நிலையிலிருந்து மக்களை நுகர்வோர்களாக மாற்றுவது தான் திட்டக் குழுவின் வேலை! இதைச் செய்வதற்கும் அரசின் கடமைகளை கைகழுவுவதற்கும்தான் வறுமைக்கோடு கணக்கிடப்பட்டதேயன்றி வறுமையை ஒழிப்பதற்காக அல்ல!

ஐ.எம்.எஃப்
ஐ.எம்.எஃப் – வாஷிங்டன்

அப்படியானால் வறுமை ஒழிப்பின் சதவீதம் என்ன?
2011-2012 உலகவங்கி அறிக்கையின் படி இந்தியாவின் வறுமைக்கோடு வெறும் 12.4% மட்டுமே. இப்பொழுது மோடியின் ஆட்சியில் திட்டக் குழுவே கிடையாது. எனில் உலகவங்கியின் டார்கெட்டை மோடி கும்பல் நிறைவேற்றிவிட்டது என்றாகிறது. இதன் அர்த்தம் அரசின் அதிகாரப்பூர்வ ஏடுகளின் படி நாட்டில் வறுமையில் வாடுபவர்கள் யாரும் இல்லை! 1991 தனியார்மய சீர்திருத்தத்தின் சாதனை இது! அப்படியானால் நாட்டின் 80% மக்கள் ஏழைகள் என்ற ஆய்வு முடிவின் கதி! நீங்கள் இதை உண்மையென்று ஏற்கலாம். அல்லது பொய்யென்று மறுக்கலாம். ஆனால் 80% மக்கள் நுகர்வோர்கள். எலுமிச்சை சாதத்தின் விலை அறியாத நுகர்வோர்கள் அவர்கள்!

– இளங்கோ

பின் குறிப்பு: 1991 தனியார்மயக் கொள்கை மற்றும் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி எனும் அம்சத்தை அடுத்த பதிவில் பார்ப்போம்.

இரண்டாம் பாகம் – 1991 தனியார்மய சீர்திருத்தம் – பலன் யாருக்கு ? சிறப்புக் கட்டுரை

மேற்கோள் கட்டுரைகள்:
Tracking progress in numbers
Why the Poor Do Not Count
A methodology deeply flawed

சந்தா செலுத்துங்கள்

இணையத்தில் உழைக்கும் மக்களின் குரலாக பதினோரு ஆண்டுகளாக போராடும் வினவுடன் கை கோருங்கள். ஆதரியுங்கள்

  1. //ஆய்வுக் கட்டுரைகளை எழுதும் பொழுது, தான் காட்ட வேண்டிய முடிவிற்காக பிற ஆய்வு முடிவுகளை மேற்கோள் காட்டாமல் விடுகிற இச்செயலை அறிவுத் திருட்டு (Plagiarism) என்பார்கள்.//

    Plagiarism is copying others’ work and publish it as ones own. What you mention is “Cherry Picking”.

  2. இங்கு குறிப்பிட்ட குறியீடுகளில் ஒன்று, அல்லது நீங்கள் ஏற்கும் குறியீடு ஒன்றை தேர்ந்தெடுத்து, அதன் படி 1991 இல் எத்தனை சதவீதம், தற்போது எத்தனை சதவீதம் வறுமைக்கோட்டிற்கு கீழே உள்ளனர் என்ற விவரம் தர இயலுமா? நன்றி.

  3. “ஆளும் வர்க்க ஊடக செய்திகள் வெண்மையாகவும் உழைக்கும்வர்க்க ஊடக செய்திகள் அழுக்காகவும் அலர்ஜியாகவும் அறிவு ஜீவிகளுக்கு தோன்ற ஆரம்பித்துவிடுகின்றன”

    கட்டுரையின் ஆய்வுப் பொருளுக்கு வெளியே இருப்பதாலும், ஆதாரம் எதையும் முன்வைக்காமல் சொல்லப்படுவதாலும் இது கோஷ வகையைச் சார்ந்தது. நீர்யானை முறைக்கு எதிரானது.

    “தி இந்து” முன்முடிவோடு ஏமாற்று வேலை செய்திருக்கிறது என்ற கட்டுரையின் கருத்து ஏற்கும்படி உள்ளது. இந்திய அரசும் ஏமாற்றிக் கொண்டு இருக்கலாம்.

    சரி, நீங்கள் திருத்திச் சொல்லுங்கள். 1991 ஆண்டோடு ஒப்பிடும்போது தற்போது வறுமை அதிகமாகிவிட்டதாக நீங்கள் எந்த ஆய்வின் அடிப்படையில் சொல்கிறீர்கள்? நீங்கள் ஏற்கும் வறுமையின் குறியீடு என்ன? அது கடந்த 25 ஆண்டுகளில் எவ்வாறு மாறியுள்ளது? அதற்கான ஆதாரங்கள் என்ன?

    • வணக்கம் வெங்கடேசன். பின்வரும் இணைப்பினை பாருங்கள். https://www.vinavu.com/2012/05/24/poverty-lines/. இதில் …199394இல் மன்மோகன்சிங் நிதி அமைச்சராக இருந்தபோது, ஒரு மனிதன் உண்ணும் உணவின் கலோரி மதிப்பின்படி வறுமைக்கோட்டைக் கணக்கிடும் முறையைக் கொண்டுவந்து, 198788 இல் 25.5% ஆக இருந்த வறுமை 199394 இல் 19% ஆகக் குறைந்ததாகச் சொன்னார்கள். 2000க்குப் பின் பல வண்ணங்களில் ரேசன் அட்டைகளைப் பிரித்து இதனைச் செயல்படுத்தினர். இந்த கலோரி கணக்கீடே அப்பட்டமான மோசடி வரையறையாகும்….இப்படி சொல்லப்பட்டுள்ளது.

      இந்த கட்டுரையில் …..1960களில் திட்டக் குழு, இந்தியாவில் வறுமையில் இருப்பவர்களைக் கணக்கிட ஆரம்பித்தது. 1970களின் ஆரம்பத்தில் வறுமைக்கோட்டை நிர்ணயிப்பதற்கான அடிப்படை முன்வைக்கப்பட்டது. இதன்படி ஊரகப் பகுதியில் தனிநபர், நாள் ஒன்றுக்கு உட்கொள்ளும் உணவு 2400 கலோரியாக இருந்தால் ஒரு மாதத்திற்கு ஆகும் செலவு வறுமையை அளவிட பயன்படுத்தப்பட்டது. இதுவே நகர்புறமாக இருந்தால் தனிநபர் நாள் ஒன்றுக்கு 2100 கலோரி உணவைப் பெறுவதற்கான ஒரு மாதச் செலவு அடிப்படையாகக் கொள்ளப்பட்டது. இம்முறைக்கு MPCE-Monthly Per Capita Consumer Expense என்று பெயர். இதன்படி கிராமப்புறங்களில் 49.09 ரூபாயும் நகர்புறங்களில் 56.64 ரூபாயும் வறுமைக்கோடு நிர்ணயமாக 1973-74இல் பயன்படுத்தப்பட்டது… இப்படியும் சொல்லி உள்ளார்கள்.

      எனது சந்தேகம் இதுதான் கலோரி வைத்து மதிப்பீடு செய்வது அறுபதுகளில் ஆரம்பித்தார்களா… இல்லை தொன்னூறுகளில் ஆரம்பித்தார்களா.. இல்லை எப்ஏஓ சொல்வது போல ஐம்பதுகளிலேயே ஆரம்பித்து விட்டார்களா…

  4. பூனை கண்ண மூடிட்டு இருட்டு சொல்லிச்சாம். அது போல இருக்கு உங்க கட்டிரை. விவசாயக் கூலிக்கு 150 ரூவா சம்பளம். நூறு நாள் வேளைக்கு 120 ரூவா கூலி. என் மனைவிக்கு நாய்க்கடிக்கு இலவசமா ஆஸ்பத்திரியிலே ஊசி.குடிசைகள்லாம் மாடி வீடாக மாறும் வாழ்க்கைத்தரமும் வாழ்வாதாரமும். ஆரம்பக் கல்வியும் உணவும் மருத்துவமும் இலவசம். குறைகள் உண்டு. ஆனால் நிறைகள் இல்லாமலில்லை. எதிர்வினைகள் வேண்டாம். ஆரோக்கிய சமூகத்தில் இது போன்ற பதிவுகள் எண்ணங்கள் பார்வைகள் மேம்படுத்தும் நாணயத்தின் இரு பக்கம் போல. இது என் கருத்து மற்றும் நிலைப்பாடு.
    விஜயன்.

    • //குடிசைகள்லாம் மாடி வீடாக மாறும் வாழ்க்கைத்தரமும் வாழ்வாதாரமும். ஆரம்பக் கல்வியும் உணவும் மருத்துவமும் இலவசம்.// ????

  5. இப்போது ஐம்பது சதம் வறுமை கோட்டுக்கு கீழே என்றே கொள்வோம் .

    1991 முன்பு ஐம்பது சதம் பேர் வறுமை கோட்டுக்கு மேலே இருந்தார்கள் என்றால் அவர்கள் வாழ்க்கை தரம் எப்படி இருந்தது ? டி வீ எஸ் வைத்திருந்தாலே பணக்காரர் , கேஸ் அடுப்பா பணக்காரர் என்பதல்லவா அளவு கோலாக இருந்தது ?

    ஆக 50 சதம் கோட்டுக்கு கீழே ,மேலே இருந்தவர்கள் வாழ்க்கை தரமும் சொல்லி கொள்ளும்படி இல்லை . ஓரிரு பணக்காரர்கள் சொத்து வைத்து இருந்தவர்கள் மட்டும் நன்றாக வாழ்ந்து வந்தார்கள் .

    முதலீட்டுத்துவதால் கோட்டின் நுனியை மேலே இருந்த குறைந்த வாழ்க்கை தரம் கொண்டு இருந்த மக்களின் நிலை உயர்ந்துள்ளது புள்ளிஇயலில் கணக்கிடப்படவில்லை . மத்திய தர வர்க்கம் என்பதன் அளவு கொலை மாற்றி அமைத்ததை பற்றி கணக்கில் இல்லை .

    1991 இங்கு உங்களுக்கு பிடித்த கணக்கீட்டின் படி பார்த்தல் கூட , அதே ஐம்பது சதா மக்கள் கோட்டிற்கு மேலே இருக்கிறார்கள் . மக்கள் தொகை அதிகரிப்பின் கணக்கிஇல் கொண்டால் , இன்னும் அதிக மக்கள் வேலை வாய்ப்பை பெற்று இருக்கிறார்கள் என்று ஆகிறது .

    சோசியலிசமே இருந்து இருந்தால் 90 சதா மக்கள் வறுமை கோட்டிற்கு கீழே இருந்து இருப்பார்கள் .
    நூறு சாதம் பட்டினி போட்டு இருக்கும் என்பது தான் உண்மை .

    ரஸ்யா சீனா போலவே ,வெனிசூலாவில் நூறு சதம் அசீவ் செய்து இருக்கிறார்கள்

    http://www.bbc.com/news/magazine-36913991

    • “In the decade 1999-2000 to 2009-1010,while GDP growth accelerated to 7.52% per annum,employment growth during the period was just 1.5% below the long term employment growth of 2% per annum,over the four decades since 1972-73”-India Exclusion Report-2013-14 undertaken by Centre for Equity Studies.
      1972-73 was the period when at least symbolic socialism was followed in India.
      “In agriculture,growth in real wages was 5% in the 1980s,but fell to 2% in the 90s,and virtually zero in the 2000s.If judged by the median devoloping-country poverty line of $2 a day on purchasing power parity,more than 80% rural and just below 70% of India’s urban inhabitants continue to be impoverished”-Oxfam Report.

    • Raman is very fond of criticizing policies followed by Hugo Chavez and Nicolas Maduro from 1999-2016 for the scarcity of food products and basic consumer goods in Venezuela.All countries who depend on oil sales are facing the music now due to fall in oil price(including Kingdom of Saudi Arabia)Hugo Chavez brought the oil wells of Venezuela from the clutches of western powers and nationalized them.From the huge revenue realized out of oil sales,he implemented several welfare measures for his poor people.As if that action of Chavez is a sin,the rightists and capitalists used to criticize him.Maduro followed the foot steps of his mentor.
      In the midst of scarcity of basic needs,is it not the responsibility of opposition parties to act constructively and help the government to come out of the crisis?Right from the day of Hugo Chavez took over as President in 1999 till date,the opposition parties were indulging in destructive activities only (aimed to destruct Chavez and Maduro but destructed the Venezuelan economy and the country as a whole)
      More than 70 opposition leaders and their supporters were detained for their heinous crimes committed during the past 17 years.The ruling party need not list out the heinous crimes committed by them now.The Right Wing opposition parties,who now enjoy the majority in the National Assembly,passed The Amnesty Bill in the National Assembly on 18th Feb,2016.When we go through the contents of this Amnesty Bill,we will come to know what were the dangerous offences committed by the Right Wing opposition parties for which they want pardon and commutation of their prison terms.The Amnesty Bill is nothing but a collective confession statement.(contd)

    • “When there is a confession,no evidence is required”-Spanish proverb.
      The Right Wing opposition’s Amnesty and National Reconciliation Bill makes its stipulations retroactive to 1st Jan,1999,and in 45 articles,covers all manner of felonies and crimes committed up to the moment it becomes law.The following is the list of crimes/offences;-
      –April,2002,coup d’etat
      –The oil lock-out-2002-2003
      –The street lock-out and street violence (called “guarinba”in Venezuela) that accompanied their 2004 recall referendum campaign against President Chavez
      –The collusion with Colombian paramilitaries to assault the country’s presidential palace and assassinate the President
      –Various other coup d’etat attempts in 2008,2009 and 2010
      –The use of guarimba and HOARDING OF BASIC CONSUMPTION NECESSITIES INCLUDING FOOD ITEMS,during the 2007 constitutional referendum
      –All false reporting;all activities associated with the economic war
      –The wanton violence,destruction and loss of life of guarimbas of Apr,2013 and Feb-July,2014 associated with the defeat of Henrique Capriles as presidential candidate and LaSaida (“Ousting”) respectively
      –LaSaida was a political campaign led by Leopoldo Lopez,explicitly waged to oust the democratically elected government.Lopez was given prison sentence for 13 years and 9 months for violence acts during that campaign.
      –Offences under The Law against Organized Crime and Financing of Terrorism,Law for Protection of Children and Adolescents,Disarmament and Arms and Ammunition Law
      –Law of the Electricity Service identifying deliberate damages to the electricity service
      –Military Justice Code that deals with offences such as military rebellion and instigation to military rebellion
      –Offences during Presidential election-2006
      –2009-Right Wing Caracas Mayor,Antonio Ledezma(now under house arrest),arbitrarily sacking hundreds of Town Hall workers
      –Setting fire to 15 universities
      –Drug trafficking,kidnapping,embezzlement,selling of items off expiry dates
      –Illicit enrichment,fraud and usuary in the selling and construction of private housing and non-paying of taxes
      –The Amnesty is extended to include all manner of ECONOMIC CRIMES COMMITTED BY BANKERS,ENTREPRENEURS AND FINANCIERS most of whom have avoided Venezuela’s justice system by absconding in Miami,Peru,Panama etc claiming to be political refugees (contd)

    • Due to media bias,most people probably believe that the Bolivarian government by an intolerant and sectarian attitude,whose authoritarianism inclines it to just punish opponents.This is not correct.On more than one occasion,Hugo Chavez issued various amnesties to individuals involved in seditious and illegal actions against his government.Due to media misinformation they also probably think that the Amnesty Bill is actually very popular.It is not;a Hinterlaces poll conducted between 19th and 24th Feb,2016 showed that only 9% thought it was a priority to pass an Amnesty Bill.
      President Maduro had three choices of (1)signing the Law,(2)sending it back to the National Assembly and (3)challenging it before the Supreme Court.He referred the bill to Supreme Court to get it to issue a ruling on its constitutionality.
      The Supreme Court of Venezuela overturned the amnesty bill.The court declared the amnesty law unconstiitutional on 12th Apri,2016.
      http://www.alainet.org/fr/node/176021#slide
      http’//www.huffingtonpost.com/dr-fransisco-dominiquez/venezuela-right-wing-con b 9401644.html?utm hp ref=venezuela
      http://www.bbc.com/news/world-latin-america-36021976

  6. திரு இளங்கோ இவ்வளவு எல்லாம் புள்ளிவிவரங்ககளை வைத்துக்கொண்டு வறுமைக்கோட்டின் நிலை பற்றி அழ தேவையில்லை…. எதார்த்தம் எல்லார் கண்ணுக்கும் முன்னே நிக்குது…. ஒரு சிறிய மோட்டார் இயந்திர உதிரி பாக தொழிலரங்குக்கு செல்லுங்கள்…. அங்க மிசின் ஆபரேட்டர் சம்பளம் Rs 6000/per month. Molding சென்டருக்கு செல்லுங்கள்….அங்கு ஒரு பாக்ஸ்க்கு 10 ரூபா… ஒருநாளைக்கு 8 மணி நேரம் வேலைசெய்து 15 பாக்ஸ் முடித்தால் கூட rs 150 தான் ஒருநாள் சம்பளம்…….. தனியார் BSC பி.ED படித்த பள்ளி ஆசிரியருக்கு சம்பளம் ரஸ் 12,000 மாதத்துக்கு……

    ஆனால் மக்களாகிய நாம் தேர்தெடுத்த MP யின் சம்பளம் இந்த படி அந்தப்படி எல்லாம் சேர்த்து ஒரு கோடியைநெருங்க போகுது…. 1991 சீர்திருத்தம் வேலை வாய்ப்பை உருவாக்கியது என்னவோ உண்மை தான்….அதே நேரத்தில் அதன் மூலம் கிடைக்கும் பயன்கள் அந்நிய கம்பெனிகளுக்கு கொள்ளை லபமாகவும்…, அந்நிய நிறுவனங்களுக்கு நிலம் ,மின்சாரம் ,நீர் கொடுக்க அரசியல் தரகு வேலை செய்யும் மாநில அரசுகளுக்கு கமிஷனாகவும் தான் செல்கிறது…

    (போர்ட் நிறுவனத்தில் எடுக்கப்ட தொழிலாளர் நிலவரம்) அந்த நிறுவனங்களில் வேலை நிரந்தரம் கிடையாது…கூலி மிக கம்மி… ஒரு நாளைக்கு ரூபா 300 கூட கிடையாது….புள்ளிவிவரங்களை எல்லாம் தூக்கிப்போட்டுட்டு எதார்த்தத்தில் என்ன இருக்கு என்று கட்டுரையாளரும் அந்த கட்டுரைக்கு மாற்று கருத்துடையோரும் பார்க்கலாமே!

  7. மேலும் தென் மாவட்டங்களில் இருந்து வேலை தேடி இங்கு சென்னைக்கு வந்து உள்ள இளம் பெண்களின் நிலைமை இன்னும் மோசமாக இருக்குங்க….தங்கும் விடுதி இலவசம் என்று கூறி அதன் மூலம் ஆசைகாட்டப்பட்டு வேலைக்கு வரும் சிறுமிகள்…, ஆமாங்க 18 வயதுக்கு உள்ளே இருந்தா சிறுமிகள் தானே…, உண்ணும் உணவு மிக மிக குறைவுங்க… மாலை நேரத்து உணவு விடுதிகளில் அவர்கள் பார்சல் ஆடர் செய்யும் உணவு என்னவாக இருக்கும் என்று நினைக்கிறீர்கள்? நாலு இட்லி 20 ரூபாய்க்கும் அல்லது ரெண்டு கல் தோசை 20 ரூபாய்க்கும் தான் பார்சல் வாங்குவார்கள்…. அவர்களால சாப்பிட முடியாது என்பது இங்கு பிரச்சனை இல்ல…சாப்பிட காசு இல்லை என்பது தான் இங்கு முதன்மையான காரணம்…எங்கோ வெளிநாட்டில் வேலை செய்யும் ஒரு ராமன் போன்றவர்கள்…, அல்லது கணினி மென்பொருள்என்ஜினீர் வெங்கி அவ்ர்களோ இந்த கட்டுரை தொடர்பாக வளைத்து நுழைத்து ஆதரவாகளோ அல்லது எதிராகவோ எழுதுவதால் எந்த பயனையும் இது இந்த பெண்களுக்கு அழித்துவிட முடியாது….

    • பெண்களுக்கு அழித்து என சொல்லி விட்டீர்களே அதனை அளித்து என மாற்றுங்கள். இல்லாவிடில் எதிரான பொருள் வருகிறது

  8. வறுமை அளவை பற்றிய சர்ச்சைகள் ஒரு புறம் இருந்தாலும், வேறு முக்கிய அளவீடுகளை கொண்டு இதை உறுதிபடுத்த முடியும். உதாரணமாக பிறந்து ஒரு வயதிற்க்குள் இறக்கும் குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை (infant mortality ratio, per thousand population, per year) ; வறுமை குறையாமல் இது குறைய வாய்ப்பே இல்லை. முக்கியமாக கிராமபுறங்களில். இந்தியாவில் 1991இல் 80 / 1000 இல் இருந்து 2010இல் 47 / 1000ஆக குறைந்து, மேலும் குறைந்து வருகிறது. அபாரமான மாற்றம் இது.
    http://unicef.in/CkEditor/ck_Uploaded_Images/img_1364.pdf

    வறுமை குறையாமல் பொது சுகாதாரத்தின் முக்கிய அலகான இந்த குழந்தை இறப்பு விகிதம் இப்படி பாதியாக குறைய வாய்ப்பே இல்லை. இத்தனைக்கும் ஜனத்தொகை 70 கோடியில் இருந்து 125 கோடியாக உயர்ந்த அதே காலகட்டத்தில்..

    • அதியமான்.. நீங்கள் குறிப்பிடும் இன்ஃபெண்ட் மார்ட்டாலிட்டி ரேட் குறைவது என்பது மிக துல்லியமான அளவீடாகத்தான் இருந்த்து. அதாவது 1991 க்கு முன்… கொஞ்சம் அசை போட்டுப் பாருங்கள் அதற்கு முன் இந்த போலியோ சொட்டு மருந்துக்காக அரசு இவ்வளவு வீரியமாய் பிரச்சாரமு ஒருங்கிணைப்பும் செய்யவில்லை. அதுதான் ஓரளவுக்கு இந்த இறப்பு குறைவதை உறுதி செய்த்து. ஒருவகையில் சொன்னால் எண்பதுகளின் இறுதியில் அனைவருக்கும் கல்வி என்ற புதிய பொருளாதார கொள்கையின் முதற்கொள்ளியை தலையில் வைத்து ராஜீவ் சொறிந்த போது முதியோர் கல்வி, திறந்த நிலை பள்ளிகள் என பலவாறு துவங்கினார்கள். கடைசியில் பல மாநிலங்களில் கல்வியறிவை 95, 99 சதவீதம் என திடீரென உயர்த்தினார்கள். இது எப்படி என ஆராய்ந்த போதுதான் உண்மை தெரிந்த்து, கையெழுத்து போட மாத்திரம் சொல்லித் தந்து விட்டு அவர்களை எழுதப் படிக்க தெரிந்தவர்கள் என்று வகைப்படுத்தி இந்த மோசடியை நிறைவேற்றினார்கள். அது போலத்தான் குழந்தைகளுக்கு சத்தான உணவு கிடைப்பதை உறுதி செய்வதால் பிழைக்கும் உயிர்களை விட ஆட்கொல்லி நோய்க்கான மருந்துகளை கொடுத்து அதே ரிசல்டை காட்டலாம் என்ற ஐடியாதான் அது.

      • mani,

        போலிய வியாதி ஆட்சிகளை கொல்லாது. முக்கியமாக ஒரு வயதுக்கு உட்பட்ட குழந்தைகள் இறப்பதற்க்கு அது காரணி அல்ல. இதர நோய்கள், போதிய உணவின்மை, பலவீனம், சுகாதாரமற்ற சுற்றுபுறங்கள், குடும்பத்தின் உணவு போதாமை, வறுமை, என்ற பல்வேறு நேரடி மற்றும் மறைமுக காரணிகள் உள்ளன. It cannot be over simplified and attributed to one single reason. ஆனால் 1990களுக்கு பிறகு அதிரடியாக குறைந்து வருகிறது, ஒரு அபாரமான மாற்றத்தை தான் சுட்டுகிறது.

        சரி, 1991இல் இந்திய அரசு மற்றும் மாநில அரசுகளின் நிகர வரி வருமானம் எத்தனை கோடிகள். இன்று எத்தனை கோடிகளாக வளர்ந்திருக்கின்றன என்று ஒப்பிடவும் (after adjusting for inflation). கல்வி, மருத்துவம், வறுமை ஒழிப்பு திட்டங்களுக்கு அன்று ஒதுக்கப்ட்ட நிகர தொகைகளுடன் இன்று ஒதுக்கப்ட்டும் நிகர தொகைகளை (net expenditure by central and state govts, per capita, AFTER adjusting for inflation rates) எத்தனை மடங்கு அதிகரித்திருக்கின்றன என்பதை ஒப்பிடுங்கள். இதற்க்கான புள்ளிவிவரங்கள் கொட்டி கிடக்கின்றன. தேடி அளித்தாலும் நீங்க ஏற்க்க போவதில்லை. பொருளாதார வளர்ச்சி தான் வரி வசூலை பல மடங்கு அதிகரித்திருக்கிறது. அந்த வரி வசூல்களை அரசுகள் நலத்திடங்களுக்கு செலவு செய்வதன் பலன் வறுமை குறைப்பு. மேலும் இந்த வளர்ச்சி பல கோடி புதிய வேலை வாய்ப்புகளை உருவாக்கி வருகிறது. பல பண்டங்கள் மற்றும் சேவைகளின் நிகர விலையை வெகுவாக குறைத்து வருகிறது.

        • “Commerce minister informed the Lok Sabha that 1.35 jobs were created.But,every year 1 crore 30 lakh youngsters are entering the job market.So,even as admitted by the minister,the Govt has created only 1% jobs per year”
          “As per the 2011 census,one third or half of the income accrued out of the increased GDP is absorbed by 100 or so billionaires.90% of the people were earning below Rs10000/-”
          “Up to 2015,the Central Govt earned 64000 crore from Education Cess.But,not even a single paisa was spent for Secondary or Higher Education”
          “In spite of fall in the price of crude oil from $106 per barrel in 2014 to $26 per barrel in Jan,2016,by increasing the excise duty 9 times in two years,the people are forced to pay Rs40/- more per liter of petrol and Rs35/- more per liter of diesel.This increased price of fuel had cascading effect on inflation”
          “The minimum support price given to farmers producing dal is only Rs50.50 per kilo .But,the dal is sold at Rs120/-per kilo.Dal is also imported at Rs152/- per kilo.Only the middle-men are prospering”
          The speech by CPM leader Sitharam Yechuri in the Rajya Sabha,last week.

    • அதியமான் சார்…, வறுமை நிலை என்பது ஒரு மனிதனின் எல்லா நிலையிலும் இல்லாமல் இருந்தால் தான் அது சரியானதாக இருக்க முடியும்… பிறக்கும் குழந்தைகளின் இறப்பு விகிதம் குறைந்துவிட்டது என்பதற்காக எல்லாம் நாம் பெருமை படமுடியாது… இன்றையஆரம்ப சுகாதார நிலையங்கள் பிரசவ மையங்களாக தமிழ் நாட்டில் மாறியதன் வெளிப்பாடுதான் இந்த நல்ல நிலைக்கு காரணம்…. மேலும் இந்த புள்ளிவிவரங்கல்ள் இந்தியாவில் குறிப்பாக தமிழ் நாட்டின் பொது சுகாதாரம் நல்ல நிலையில் இருக்க காரணம் என்னவாக இருக்கமுடியும் என்றும் பார்க்கணும்….

      தமிழ் நாட்டு ஆட்சியாளர்கள் ஓட்டுக்களை பெருவத்றற்காகவாது பிறகும் குழந்தைகளுக்கு அதுவும் பெண்குழந்தைகளுக்கும் ,தாய்க்கும் பல நல திட்டங்களை நடைமுறை படுத்தி இருக்காங்க…..அதன் வெளிப்பட்டு தான் இந்த முன்னெற்றம் தமிழ் நாட்டில் ஏற்பட்டு இருக்கு….

      அதே நேரத்தில் அந்த குழந்தையின் ஒவொவ்ரு வளர்சசி கட்டத்திலும் என்ன விதமான வறுமை சூழலை அனுபவிக்குது என்பத்க்கு ஆதாரமாக தான் என்னுடைய பின்னுட்டங்கள் 6 மற்றும் 7 ஆகியவை இருக்கு

    • Even the Infant Mortality Rates and Under Five Mortality Rates as provided by Adhiyaman,quoting UNICEF source is also debatable.It is like saying SOMEHOW these rates are declining and do not ask me how.The same report says that the Millennium Development Goal-MDG-4 is unlikely to be reached,which aims to reduce by two thirds between 1990-2015,the Under-5-Mortality Rate.Only 6 states are likely to achieve the IMR and U5-MR target of MDG-4.What happened to the model State?
      When all fundamental requisites conducive for decline of these rates(summarized below)are not available in many of the States,how there can be a decline?
      The fundamental requisites are;-
      1)Children born to mothers with at least 8 years schooling have more chances to survive.What is the female literacy rate in all States?
      2)Infant and U5MR are lower among mothers over 20 years of age.Whether we have abolished child marriages?
      3)Children born more than two years after the first delivery are more likely to survive.Any concrete evidence of maintaining two year gap throughout the country?
      4)Mortality among children born to malnourished,anemic mothers is high.If malnourished,anemic mothers are not there,how come Amma canteens are popular in a State stated to be reaching the MDG-4?
      5)Deliveries attended by health professionals have a lower risk.Are we sure that all poor mothers are getting optimum attendance by health professionals?
      6)Children born in SC/ST families have higher risk of dying than others.In a country where we can not ensure security to adult SC/ST people,how can we ensure the security of their children?
      7)IMR and U5MR are consistently lower among children living in families who accessed drinking water from safe source as compared to those who accessed drinking water from an unsafe source.Even in posh residential localities,the residents are not sure as to where from the private water tankers bring tank loads of water.
      8)Similarly,the IMR/U5MR are consistently lower among children living in families with access to an improved toilet as compared to those who do not have such an access.Even our PM acknowledged the fact that more than 60% of Indians resort to open defecation and therefore launched the Swatch Bharat Program

    • 1991 முதல் எத்துனை குழந்தைகள் மத்திய உணவு திட்டத்தை பயன்படுத்துகிறார்கள் என்கின்ற புள்ளி விவரமும் உதவும் .இணையத்தில் கிடைக்கவில்லை

  9. Christine Lagarde,Managing Director,IMF, in a speech said the following;-
    “In far too many countries,the benefits of growth are being enjoyed by far too few people.This is not a recipe for stability and sustainability”
    “Let me be frank,in the past,economists have underestimated the importance of inequality.They have focused on economic growth,on the size of the pie rather than its distribution.Today,we are more keenly aware of the damage done by inequality.Put simply,a severely skewed income distribution harms the pace and sustainabiilty of growth over long term.It leads to an economy of exclusion and a wasteland of discarded potential”
    “In the US,inequality is back to where it was before the Great Depression,and the richest 1% captured 95% of all income gains since 2009,while the bottom 90% got poorer.In India,the net worth of the billionaire community increased twelve fold in 15 years,enough to eliminate absolute poverty in this country twice over”
    “If you increase the income share of the poorest,it has a multiplying effect on growth….but this does not happen if you do so with the richest”
    Have you heard from the horse’s mouth,Mr Adhiyaman?
    Jean Dreze described India as a World Champion of Social Under-spending.

    • Mr.Sooriyan,

      The horse from IMF also praises India’s reform process :

      http://indianexpress.com/article/india/india-news-india/indias-star-shines-bright-amid-global-economic-challenges-imf-chief-lagarde/

      Appreciating continuing reform process in the country, IMF chief Christine Lagarde today said “India’s star shines bright” amid global economic challenges and can deliver nearly two-thirds of the worldwide growth over the next four years despite a slowing momentum.

      Her comments about inequality are general statements and does not refer to India in particular. And the exponential growth of tax revenue since reforms began has enabled the
      central and state governments to INCREASE spending on social welfare schemes like never before possible. and IMF certainly laudes India’s efforts in redistribution efforts and
      welfare schemes. UN MDG reports are full of praise for India’s performance since 90s.
      Horses mouth indeed.

      • I thought that Adhiyaman is blind to reality.But,now I find that he is physically blind also.He says the speech rendered by the MD of IMF cited by me is general comments about inequality and that she did not refer to India in particular.Only Vinavu readers should ask whether the following comments by Christine Lagarde (quoted by me earlier)is related to India or not.
        “In INDIA,the net worth of the billionaire community increased twelve fold in 15 years,enough to absolve poverty in THIS COUNTRY twice over”

      • One classic example of increased spending on social welfare scheme by the central government can be NON-SPENDING of Rs64000 crore collected as education cess on secondary and higher education as pointed out by Sitharam Kesari in the Rajya Sabha last week.

      • I do agree with you Adhiyaman about the exponential tax revenue for our central government by raising excise duty on petrol and diesel 9 times since 2014 claiming that this additional tax revenue is being used to spend on social welfare schemes.But no one knows on what social welfare schemes the money is spent.Even Menaka Gandhi,Minister for Women and Child Welfare was reported to be upset when the allocations for Child Welfare was cut drastically in the last budget.

      • Adhiyaman only think ALL IS WELL in India, like “increased” spending on social welfare schemes like never before and laudable redistribution efforts.But,unfortunately,the real picture is different.
        Take for example,the UPA’s flagship programme-MGNREGA.At the end of last year,Rs12483 crore worth of wage payments are pending in 24 States.The shortage of funds in these States which include all the 9 States reeling under drought has led to millions of workers facing tremendous economic hardships due to long delays in wage payments.58% of the total wages were not paid on time in 2015-16 said the signatories such as Aruna Roy,Annie Raja,Colin Gonsalves among others adding that as per official records,only 7% of the total rural households registered in the scheme in drought-hit States got work for more than 100 days.
        RFC(Right to Food Campaign),an umbrella of over 100 rights organizations demanded immediate payment of all pending wages,compensation for delayed payments,separate allocation for additional 50 days of employment per household for drought-hit States,hike in wage rate to a minimum of Rs250 and indexing to inflation among others.-The Hindu Businessline dt 7-4-2016.
        http://www.thehindubusinessline.com/economy/macro-economy/mgnrega-starved-of-funds-for-second-year-in-a-row/article8446650.ece

      • For the second year in a row,the NDA govt has reduced fund available to Child health interventions with a massive cut-from Rs15483,79 crore last year to Rs14000 crore in the latest budget.
        The National Family Health Survey (NFHS)-4 data for 15 States show 37% of children under the age of 5 are stunted;22% are wasted while 34% are under weight.
        The Integrated Child Development Scheme (ICDS) has seen a 7% reduction in fund.
        The percentage of the Mid Day Meal (MDM) scheme in the total Union Budget allocation has gone down from 0.74% in 2014-15(BE) to 0.49% in 2016-17(BE).
        The budget comes a week after the Economic Survey states that India needed to increase investments on child nutrition programmes if it were to capitalize on the demographic advantage offered by its young population.-www.thehindu.com/news/national/huge-budget-cut-for-child-health-interventions/article8306051.ece
        But Adhiyaman may feel happy about the FM’s announcemnent regarding reduction of Corporate tax rates from 30% to 25% over next two years even though the Direct Tax revenue for the year is expected to fall short of budget estimates by Rs40000 crore,as forecast by Revenue Secretary Hasmukh Adhia.On the other hand,indirect taxes (borne by commoners)to surpass budget estimates by Rs53546 crore.Ultimately,we expect tax revenues (net to the central govt)to surpass budget estimates by Rs21310 crore as a result of higher indirect taxes-www.thehindu.com/business/budget/highlights-of-union-budget-201617/article8295451.ece

      • 62% cut on budgetary allocation to the Women and Child development department in Maharashtra, when compared with 2015-16,largely reflected in the Integrated Child Development Scheme budget meant for anganwadis.It will cripple one lakh anganwadis in the State.
        The State failed to collect Rs48000 crore of collectable taxes in 2013-14.This uncollected tax could foot the whole social sector expenditure says Ravi Duggal,Country Head,International Budget Partnership.He calls the ICDS budget a joke,with less than Rs4 spent per day on a child grossly insufficient for a decent meal.He also says that there has been a shift in responsibility from the state to individuals who are made dependant on insurance and cash transfers.Duggal sees this as a disastrous model for development.-https;//www.pressreader.com/india/the-times-of-india…/20160323/28190018233410

  10. The following comment by French Economist Prof Thomas Piketty,Author of the best seller,”Capital in the 21st Century”on Australian economy is relevant to India also;-
    “The present wealth disparity is bad for democracy (money buys votes) and bad for the economy (the poor cannot buy goods and services they produce)”

  11. என்ன ஆதாரம் கொடுத்தாலும் இங்கு நீங்க எல்லோரும் ‘தான் பிடித்த முயலுக்கு மூணு கால் தான்’ என்றே பேசப்போகிறீர்கள். (முகநூலில் வினவு தளத்தை நிர்வாகிக்கும் தோழர் ராமதாஸ் கண்ணையன் அங்கு என் பதிவில் வந்து ‘உங்களுக்கு முதலாளித்துவம் பற்றியும் ஒன்னும் தெரியாது, மார்க்சியம் ப்த்தியும் ஒன்னும் தெரியாது’ என்று எல்லாம் தெரிந்த ஏகாம்பரம் போல் பின்னூட்டம் இடுவார் !!!) இருந்தாலும் தன் முயற்சியில் சற்றும் மனம் தளராத விக்கரமாதித்தியன் போல் இங்கு விடாகண்டனாக… :))

    உத்திர பிரதேசத்தில் இரு தாலுக்காகளில் நடத்தபட்ட விரிவான, ஆழமான ஆய்வில், தலித்தகளின் நிலை எப்படி கடந்த 25 ஆண்டுகளில் முன்னேறியுள்ளது பற்றி :

    The survey covered all dalit households in two blocks in UP, one in the relatively prosperous west (Khurja) and one in the backward east (Bilariaganj), between 1990 and 2008.

    The dalit proportion with pucca houses rose from 18.1% to 64.4% in the east and from 38.4% to 94.6% in the west. TV ownership improved from virtually zero to 22.2% and 45% respectively. Cellphone ownership increased from almost nothing to 36.3% and 32.5% respectively. Fan ownership, curbed by electricity shortages, rose to 36.7% and 61.4% respectively . Bicycle ownership has become ubiquitous, up from 46.6% to 84.1% in the east and from 37.7 to 83.7% in the west. A motorcycle symbolizes high rural status . Dalit ownership of two-wheelers improved from almost zero to 7.6% and 12.3% respectively. NSS consumption surveys consider purchases only in a short pre-survey period, and so miss durables acquired over the years. In times of distress, dalits historically mortgaged jewellery to upper caste lenders. The proportion that does so has dropped from 75.8% to 29.3% in the east and from 64.6% to 21.2% in the west.

    Dalits have switched from inferior foods (broken rice, jaggery ras) to superior foods (whole rice, pulses, tomatoes). The proportion eating roti-chutney for lunch, socially viewed as low-class food, has fallen from 82% to just 2% and 9% in the two zones. The proportion of kids eating the previous night’s leftovers plummeted from 95.9% to just 16.2% in the east. The proportion eating broken rice fell from 54% to 2.6% in the east, and from 22.7% to 1.1% in the west.

    Per capita availability of dal in India has been falling. So it’s heartening that dalits consuming dal are up from 31% to 90% in the east, and from 60.1% to 96.9% in the west. This may be one cause for rising dal prices. Consumption of jaggery ras, usually drunk by the poorest, has collapsed. Meanwhile dalit consumption of packaged salt, elaichi and tomatoes has shot up.

    Many dalits in eastern UP were locked into thehalwaha (bonded labour) system, which Jagjivan Ram once called “a remnant of slavery” . This has virtually disappeared : the proportion is down from 32.1% to 1.1%. The proportion of dalit households doing any farm labour has plummeted from 76% to 45.6% in the east, and from 46.1% to just 20.5% in the west. Encouragingly , the proportion depending on their own land is up from 16.6% to 28.4% in the east, and from 50.5% to 67.6% in the west. Tubewell ownership is up substantially , but remains modest.

    Dalits are leasing land from upper castes. Those who were once labourers on upper caste land now insist on a share of the crop. The proportion in sharecropping is up from 16.7% to 31.4% in the east and from 4.9% to 11.4% in the west. In western UP, cases of dalits alone lifting dead animals are down from 72.6% to 5.3%. Once dalits ploughed the land of upper castes with bullocks. Today, they are getting their own land ploughed by upper caste tractor drivers. Economic reforms have created major new opportunities in urban areas, facilitating dalit migration to towns and back. This has broken their dependence on rural landlords and moneylenders. The resulting labour shortage has raised the bargaining power of dalits.

    The proportion of dalit families working locally as masons, tailors or drivers — all non-traditional occupations — is up from 14% to 37% in the east and from 9.3% to 42.1% in the west. Even more revolutionary is the rise of dalit business families, from 4.2% to 11% in the east and from 6% to 36.7% in the west.

    https://www.jstor.org/stable/25742020?seq=1#page_scan_tab_contents

  12. Just before the Ilavarasan episode in Dharmapuri,dalit people had improved their standard of living by their hard work.With the death of Ilavarasan,the belongings of dalits (their 10 year savings and investment in house-hold things)were either looted or burnt down in those villages.Their prosperity was not tolerated.Without change in the social outlook,material well-being will not be meaningful.

  13. One of the basic requisites for reducing Infant Mortality is availability of services of health professionals to expectant mothers in well equipped health centers.
    “Arundhati Muralidharan from WaterAid India presented evidence from assessments carried out in 343 centers in 12 districts across 6 states-UP,Odisha,AP,Telengana,MP and Karnataka which spoke of lack of adequate facilities to wash hands,for clean toilets and adequate medical waste management in the centers.The presentation also highlighted cases such as that of the midwife from Telengana who did not have enough water to wash the blood off her hands after delivering babies”
    “Approximately 8% of the maternal deaths were attributed to sepsis or severe infection alone”
    “WaterAid India launched their campaign HealthyStart to contribute towards preventing neonatal and maternal deaths by trying to improve sanitation and hygiene facilities in the public health centers”
    “There are many unseen bottlenecks in the process of increasing access to hygiene and sanitation.One such bottleneck is the sparsity of soap”
    “The money has to come from untied funds which can be used for purchasing of soap or white washing”-said Manish Wasya from UNICEF.”The district and block level authorities are more keen to tick the access to a provision,like the toilet,but are not checking whether the toilet is functional or not”
    “Any needless death of a mother or child because of lack of access to water is not a shame.It is a crime”-Dr Mira Shiva,a public health expert.
    Excerpts from the article-scroll.in/pulse/812284/mother-and-child-deaths-aside-clean-water-is-basic-right-missing-in-health-centres

  14. வினவு தோழர்களே,

    உங்களுக்கு ஒரு அரிய ஆலோசனை : 40 வருட வங்கி, நிதி மேலாண்மை அனுபவம் கொண்டவரும், பொருளாதார ‘நிபுணரும்’, இடதுசாரி ’சிந்தனையாளருமான’ தோழர் சூரியன் அவர்களை வினவு தளத்தில் அரிய கட்டுரைகள் எழுத வைத்து, முதலாளித்துவ கொடுமைகளை ’அம்பலபடுத்தலாமே’ ? இப்படி தான் பின்னூட்டமாக இட்டு வந்த தோழர் திப்புவை, வினவு தள எழுத்தாளராக மாற்றி புரட்சி படைத்தீர்கள். தோழர் சூரியனுக்கு மட்டும் ஏன் இந்த ஓரவஞ்சனை. ஆவன செய்க..

    • அய்யா, பின்னூட்ட விவாதத்தில் கலந்து கொள்ளும் திப்புவும், பு.ஜவில் எழுதும் திப்புவும் வேறானவர்கள். பின்னூட்ட திப்பு நமக்கு அறிமுகமாகும் முன்னரே பு.ஜ-வில் திப்பு எழுதி வருகிறார். தோழர்கள் பலரும் காலனியாதிக்க எதிர்ப்பு வீரர்கள் எனும் முறையில் தமது குழந்தைகளுக்கு திப்பு, ஹசரத் மகல் பெயர்களை இடுவது வழக்கம். நன்றி

    • அதியமானின் ஆராய்ச்சி அறிவுக்கு இந்த பின்னூட்டம் ஒரு கிளாசிக் உதாரணம்

    • நண்பர் அதியமான்,முடிந்தால் சூரியன் அவர்களின் கருத்துக்களை மறுத்து பதிவிடுங்கள்.உங்கள் இயலாமையை மறைக்க கற்பனையில் குதிரை ஓட்ட வேண்டாம்.கொஞ்ச நாளுக்கு முன்னாலதான் முக நூலில் தி,மு,க.வை ஆதரிக்கிறீர்களே என கேட்டீர்கள்.தேர்தல் அரசியலை புறக்கணிக்கும் ம.க.இ.க.வின் தோழர் ஒருவர்,அதுவும் புதிய ஜனநாயகத்தில் கட்டுரை எழுதும் தோழர் ஒருவர்,தேர்தல் அரசியலில் தி,மு,க.வுக்கு வாக்களிக்க கோருவாரா என எண்ணிப்பார்த்து தெளிவடையுங்கள்.

  15. “An internal study group of the IMF has recently reported that their decades-long advocacy and practice of neoliberal economics have serious failings.The Report is titled “Neoliberalism Oversold?” with the boldfaced sentence,”Instead of delivering growth,some neoliberal policies have increased inequality,thereby jeoparadizing durable expansion”
    While the Report claims benefits of of neoliberal ideology,it admits that it has not delivered on the following aspects;-
    -Benefits in terms of growth are difficult to establish
    -The costs of increased inequality are prominent,and
    -Increased inequality hurts the sustainability of growth”
    “The free market has long been touted as the best means to create growth and lift people out of poverty.Accordingly,the benefits claimed in the above Report are;-
    -Global trade has rescued millions from abject poverty,and
    -Privatization of state owned enterprises has in MANY INSTANCES led to more efficient provision of services and lowered the fiscal burden on governments”
    “The claimed benefit of rescuing millions from abject poverty is disputable because governments have long been manipulating statistics to show decreasing levels of poverty so as to provide an attractive investment climate which will improve economic growth.The second claimed benefit is qualified by the phrase,”IN MANY INSTANCES” which implies that in MANY OTHER INSTANCES,privatization was not successful if not actually harmful.Also if,.as admitted,”benefits in terms of growth are difficult to establish,how can “efficient provision of services” by privatization of state owned assets be claimed”
    “The present commentary is written in the hope that governments,economists,teachers and proponents of the neoliberal free-market economy,and the politician-corporate nexus which drives the neoliberal agenda,will begin to understand that the growth-at-any-cost ideology cannot be sustained from the points of view of democracy,social justice,economic inequality,environment,ecology and climate change.They also need to understand that continuing in the current direction is self-defeating”
    Excerpts from an article titled,”Neoliberalism;Its reality exposed” by S.G.Vombatkere in “Countercurrents.org”Read more on http://www.countercurrents.org/2016/06/19/neoliberalism-its-reality-exposed/

  16. The Aam Admi Party government has cleared a significant 46% hike in minimum wages for workers in Delhi.For unskilled workers,the wages will rise from the present Rs9568 to Rs14052,for semi-skilled workers from Rs10582 to Rs15471 and skilled workers from Rs11622 to Rs17033.AAP’s 700 member trade wing had opposed the move,saying it would compel industry to shift from Delhi to neighbouring states to cut costs.But,CM Arvind Kejriwal stood firm.Speaking about the proposal, Kejriwal cited the failure of “trickle down theory”,the idea of giving financial benefits to large business and investors will stimulate growth which in turn will enable the working poor to come out of poverty.He said instead a higher wage will mean more money in the pockets of poor,which will enable them to spend more and this in turn will stimulate trade and industry.Government data shows that while profits of firm owners have increased continually,wage payments have fallen over the last three decades.A tripartite committee worked the formula for the hike,taking into account food expenses (2700 calories),clothing(18 yards per person per year) estimated expenses on house rent,fuel,lighting,health and education,taking 4 person family as a unit.Under the Minimum Wages Act,1948,States can fix minimum wages for 1679 job categories and the Centre can do so for 48 categories.Source;-scroll.in/article/814382/despite-traders-fears-the-delhi-government-has-done-the-right-thing-by-hiking-minimum-wages

விவாதியுங்கள்

உங்கள் மறுமொழியை பதிவு செய்க
உங்கள் பெயரைப் பதிவு செய்க