நாகாலாந்தில் 15 தொழிலாளர்கள் படுகொலை :
இராணுவ ஒடுக்குமுறையில் நிலைநாட்டப்படும் ‘இந்திய ஒற்றுமை’ !

நாகாலாந்தின் மோன் மாவட்டத்தின் ஒடிங் கிராமத்தில், வாரத்தின் ஆறுநாட்கள் கடுமையான சுரங்க வேலையை முடித்துவிட்டு விடுமுறை நாளான சனிக்கிழமை (டிசம்பர் 4) வழக்கம்போல தங்கள் குடும்பத்துடன் நேரத்தைச் செலவிடுவதற்காக சென்று கொண்டிருந்த தொழிலாளர்கள் மீது துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தி ஆறு பேரைக் கொன்றதோடு, இந்த படுகொலையை அறிந்து இராணுவ வாகனத்தை தடுத்து விசாரித்த பொதுமக்கள் மீதும் மீண்டும் கண்மூடித்தனமான துப்பாக்கிச் சூடு என மொத்தம் 15 பேரை அநியாயமாக படுகொலை செய்த சம்பவம் நாட்டு மக்களை பெரும் அதிர்ச்சியில் உறைய வைத்தது.

சொந்த நாட்டு இராணுவமே தம் மக்களை கொடூரமாக கொலை செய்வது குறித்து விவாதங்களும் பல்வேறு தரப்பிலிருந்து கண்டணங்களும் வந்து கொண்டிருந்தன. இச்சூழலில்தான் முப்படைத் தலைமைத் தளபதி பிபின் இராவத் டிசம்பர் 8-ம் தேதி குன்னூர் ஹெலிகாப்டர் விபத்தில் இறந்தார். அனைத்து செய்தி ஊடகங்களும் தொலைக்காட்சி விவாதங்களும் மீண்டும் மீண்டும் அதையே ஒளிபரப்பி மக்களை ‘தேசபக்தி’ வெள்ளத்தில் மூழ்கடித்தன.

இந்த ‘தேசபக்த’ கோஷ்டி கானத்தில், நாகாலாந்து அப்பாவித் தொழிலாளர்கள் படுகொலைகளும் அவர்களுக்கு நீதிகேட்டு இன்றுவரை நாகாலாந்து மக்கள் போராடி வருவதும் மைய ஊடகங்களில் திட்டமிட்டு மறைக்கப்பட்டன; மறைக்கப்பட்டு வருகிறது.

நெஞ்சை உலுக்கும் படுகொலையின் பின்னணி

மாலை 4:30 மணி அளவில் பயங்கரமான துப்பாக்கிச்சூடு சத்தத்தைக் கேட்ட கிராம மக்கள், முதலில் அது பாதுகாப்பு படையினருக்கும் கிளர்ச்சியாளர்களுக்கும் நடக்கும் சண்டை என நினைத்துக் கொண்டனர். வாகனத்தில் (டிரக்) சொந்த ஊருக்கு திரும்பிக் கொண்டிருந்த தொழிலாளர்கள்தான் இராணுவத்தினரால் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டனர் என்பதை முதலில் அவர்கள் அறியவில்லை. மாலை 3:30 மணிக்கு சுரங்கத்தைவிட்டு கிளம்பிய தொழிலாளர்கள் இரவு 8:00 மணி வரை வீடு திரும்பாததால் பொறுமை இழந்த கிராம மக்கள் அவர்களை தேடச் சென்றபோது, தொழிலாளர்கள் கிளம்பிய வாகனம் மட்டும் காலியாக ஒரு இடத்தில் நின்றுகொண்டிருந்தது.

படிக்க :

♦ நாகாலாந்து : ஆயுதப்படை சிறப்பு அதிகாரச் சட்டத்தைத் தூக்கியெறியப் போராடுவோம்!

♦ AFSPA -ஐ இரத்து செய் : நாகாலாந்து கிராம மக்களை சுட்டுக் கொன்ற துணை இராணுவப்படை

அந்த வாகனம் இரத்தக் கரைகள் படிந்தும் துப்பாக்கி குண்டுகள் துளைத்தவாறும் இருந்தது. இதனால் பீதியடைந்த மக்கள் அந்த வழியாக சென்று கொண்டிருந்த மூன்று இராணுவ டிரக்குகளை வழிமறித்து விசாரித்துள்ளனர். டிரக்கிற்குள்ளே தார்பாயை விரித்து அதன் மேல் அமர்ந்துகொண்டிருந்த இராணுவப் படையினர் முதலில் ‘தொழிலாளர்களைப் பற்றி எங்களுக்கு எதுவும் தெரியாது’ என கூறியுள்ளனர். ஆனால் தார்பாயை விலக்கி சோதித்தபோது அடியில் அரை உடையணிந்த ஆறு இளைஞர்களின் இறந்த உடல்கள் இருப்பதை கிராம மக்கள் பார்த்து அதிர்ந்துள்ளனர். அதன் மேல்தான் அப்படையினர் அமர்ந்திருந்தனர்.

அவர்களை கிளர்ச்சியாளர்களாக சித்தரிக்கும் நோக்கில் அவர்களுக்கு மாற்று உடை அணிவித்து அவர்கள் அருகில் ஆயுதங்களை செட்டப் செய்து வைத்திருந்துள்ளனர். இதைப்பார்த்து கொதித்துப்போன கிராம மக்கள் இராணுவப் படையினருடன் வாக்குவாதத்தில் ஈடுபட்டுள்ளனர். இதனால் சீற்றமடைந்த கொலைகார இராணுவப் படை கூடியிருந்த கிராம மக்களை கண்மூடித்தனமாக சுட்டுத்தள்ளத் தொடங்கியது. இதில் மேலும் 7 பேர் கொல்லப்பட்டனர். அடுத்த நாள் இந்த படுகொலையை கண்டித்து இராணுப் படையின் தலைமையகம் முன்பு நடந்த போராட்டத்தில் மேலும் இருவர் கொல்லப்பட்டனர். எந்த காரணமும் இன்றி 15 பேரின் உயிரை இரத்த வெள்ளத்தில் மூழ்கடித்துள்ளது இந்திய இராணுவப்படை.

இந்த படுகொலையைப் பற்றி மக்களவையில் அறிக்கை ஒன்றை வெளியிட்ட அமித்ஷா “இந்த சம்பவத்திற்காக நாங்கள் வருத்தப்படுகிறோம். தொழிலார்களை ஏற்றிச் சென்ற வாகனத்தை நிறுத்தமாறு சைகை காட்டப்பட்டது, ஆனால் அந்த வாகனம் நிற்காமல் சென்றதால்தான் அவர்கள் மீது துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தப்பட்டது” என்றும் “அடுத்து நடந்த மற்ற இரண்டு துப்பாக்கிச் சூடுகளும் மக்கள் இராணுவத்தினரை தாக்கியதால் தற்காப்புக்காக மற்றும் கூட்டத்தை கலைக்க நடத்தப்பட்டது” என்றும் கூறியுள்ளார்.

ஆனால், அந்த துப்பாக்கிச் சூட்டில் இருந்து தப்பித்த ஒருவர் “இராணுவம் வண்டியை நிறுத்த சைகை செய்யவில்லை. எங்களைப் பார்த்ததும் சுடத் தொடங்கிவிட்டார்கள்” என்று உண்மையை வெளிப்படுத்தியுள்ளார். அதேபோல் சம்பவ இடத்திற்குச் சென்ற பா.ஜ.க. உறுப்பினர் ஒருவர் “இராணுவத்தினரின் வண்டியில் நாங்கள் தொழிலாளர்களைப் பார்த்ததால்தான் எங்கள் மீது துப்பாக்கிச்சூடு நடத்தப்பட்டது” என்று கூறியுள்ளார். அமித்ஷாவின் நியாயவாதங்கள் எவ்வளவு நெஞ்சழுத்தத்தோடு சொல்லப்பட்ட பொய்கள் என இவை எடுத்துக் காட்டுகின்றன.

000

இராணுவம் இதுபோன்று காரணமே இல்லாமல் அப்பாவி பொதுமக்களை சுட்டுக் கொல்வது ஒன்றும் புதிதல்ல. இதேபோல ஒரு படுகொலை மார்ச் 5, 1995-இல் நாகாலாந்தில் நடைபெற்றுள்ளது. ராஷ்ட்ரிய ரைபிள்ஸ் இராணுவப் படை நாகாலாந்தின் கோஹிமா பகுதியை கடக்கும்போது, இராணுவத்தினர் சென்ற டிரக்கின் டயர் ஒன்று வெடித்துள்ளது. இதை வெடிகுண்டு சத்தம் என்று நினைத்துக் கொண்டு அங்கு இருந்த மக்கள் மீது கண்மூடித்தனமாக தாக்குதல் நடத்தியுள்ளது இராணுவம். இந்தத் தாக்குதலில் 7 பேர் படுகொலை செய்யப்பட்டனர்; 36 பேர் காயமடைந்தனர்.

இதுபோன்ற சம்பவங்களை நம்மால் கற்பனை கூட செய்து பார்க்க முடியவில்லையல்லவா! இதுதான் வடகிழக்கு மாநிலங்களில் வாழும் மக்களின் நிலை. அம்மாநிலங்கள் அனைத்தும் துப்பாக்கி முனை இராணுவ சர்வாதிகாரத்தின் கீழ்தான் நெடுங்காலமாக ஆளப்பட்டு வருகின்றன.

ஆயுதப் படை சிறப்பு அதிகாரச் சட்டம் (AFSPA) : இராணுவ ஒடுக்குமுறையால் ஆளப்படும் தேசிய இனங்கள்

வடகிழக்கு இந்தியா எட்டு மாநிலங்களை உள்ளடக்கியது. அருணாச்சலப் பிரதேசம், அசாம், மணிப்பூர், மேகாலயா, மிசோரம், நாகாலாந்து, திரிபுரா மற்றும் சிக்கிம். இந்தியா ‘சுதந்திரம்’ அடைந்ததாக சொல்லப்பட்டதற்கு முன் சிக்கிம் தவிர மற்ற ஏழு மாநிலங்களும் ஒரே பகுதியாக (அசாமாக)தான் அடையாளம் காணப்பட்டது. அதனால்தான் இந்த மாநிலங்களை “ஏழு சகோதரிகள்” என்று அழைக்கிறார்கள். இந்த ஏழு மாநிலங்களிலும் பல்வேறு இனக்குழுக்கள் வாழ்ந்து வந்தனர். அவர்களுக்கென தனி அரசியல் அமைப்புச் சட்டம், தனிக் கொடி, தனி ஆட்சி முறை என தனித்த தேசமாக செயல்பட்டுக் கொண்டிருந்தவர்களை தனது இராணுவப்படை மிரட்டலின் மூலமாக இந்தியாவுடன் இணைத்தனர் நேருவும் ‘இரும்பு மனிதர்’ என்று அழைக்கப்படும் சர்தார் வல்லபாய் படேலும்.

இப்படி அடக்குமுறை மூலமாக இந்தியாவுடன் இணைந்ததை வடகிழக்கு மாநில மக்கள் ஒருபோதும் ஏற்கவில்லை. போராட்டங்கள் வெடிக்கத் தொடங்கின. இந்திய இராணுவத்திற்கு எதிராக அவர்களும் ஆயுதங்களை ஏந்த ஆரம்பித்தார்கள். 1977-ல் அசாம் விடுதலையை முன்னிறுத்தி அசாம் ஐக்கிய விடுதலை முன்னணி (United Liberation Front Of Asom – ULFA) என்ற அமைப்பின் தலைமையில் ஆயுதப் போராட்டம் தொடங்கப்பட்டது. 1980-களில் போடோ பழங்குடியினக் குழுக்கள் தனிநாடு கோரி ஆயுதப் போராட்டத்தை முன்னெடுத்தனர். நாகாலாந்து பிரதிநிதிகள் அடங்கிய நாகா தேசிய கவுன்சிலும் (NNC – Naga National Council) போராட்டத்தை முன்னெடுத்தது. “சுதந்திர திரிபுராவைப் படைப்போம்” என்று முழங்கி திரிபுரா தேசிய விடுதலை முன்னணி (National Liberation Front Of Tripura – NLFT), அனைத்து திரிபுரா புலிகள் படை (All Tripura Tiger Force – ATTF) ஆகிய அமைப்புகளும் 1961-ம் ஆண்டு மிசோ தேசிய முன்னணி (Mizo National Front – MNF) உருவாகி சுதந்திர மிசோராமிற்காக ஆயுதம் தாங்கிப் போராடியது.

இந்த ஆயுதப் போராட்டங்கள் அனைத்தும் ஒடுக்குமுறையின் மூலம் உருவாக்கப்பட்ட ‘இந்திய தேசிய ஒற்றுமைக்கு’ வெடிவைத்து தகர்த்தது. இந்தியாவோடு பலவந்தமாக தாங்கள் இணைக்கப்பட்டதற்கு எதிராக தன்னுரிமைக்காக போராடிய மக்களை, அமைப்புகளை ஒடுக்குவதற்காகத்தான் 1958-இல் ஆயுதப் படைகள் சிறப்பு அதிகாரச் சட்டத்தை AFSPA (Armed Forces Special Powers Act) கொண்டு வந்தது இந்திய அரசு. அதற்கு எதிராக வடகிழக்கு மாநிலங்களில் பல்வேறு ஆயுதக் குழுக்கள் தோன்றின. இந்தக் கொடூரச் சட்டம் முதன்முதலில் நாகாலாந்தில்தான் கொண்டுவரப்பட்டது.

000

இரண்டாம் உலகப் போரின்போது, இந்திய விடுதலை இயக்கத்தை இராணுவ ரீதியாக ஒடுக்குவதற்காக ஆகஸ்ட் 15, 1942 அன்று ஆயுதப் படைகளுக்கு சிறப்பு அதிகாரங்கள் அளித்தது பிரிட்டிஷ் ஏகாதிபத்தியம். 1958-ம் ஆண்டு நாடாளுமன்றத்தில் வெள்ளையர்களின் ஒடுக்குமுறைச் சாதனமான ஆயுதப் படைகளின் இந்த சிறப்பு அதிகாரத்திற்கு சட்ட அங்கீகாரம் வழங்கி, அந்த கருப்புச் சட்டத்தை தொடர்ந்தது ‘சுதந்திர இந்தியா’. இவை முதலில் அஸ்ஸாம் மற்றும் மணிப்பூரில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. பின் 1972-ம் ஆண்டு மேகாலயா, நாகாலாந்து, திரிபுரா, மிசோரம் மற்றும் அருணாச்சலப் பிரதேசம் ஆகிய மாநிலங்களுக்கும் நீட்டிக்கப்பட்டது. 1983-இல் பஞ்சாபிலும் 1990 முதல் ஜம்மு – காஷ்மீரிலும் அமல்படுத்தப்பட்டது.

• AFSPA சட்டத்தின் 3-வது பிரிவின் படி, ஒரு பகுதி ‘தொந்தரவு பகுதி’ என பெயரிடப்பட்டால் அந்த பகுதியில் சிவில் அதிகாரத்துக்கு உதவியாக ஆயுதப்படைகள் பயன்படுத்தபட வேண்டும்.

• AFSPA சட்டத்தின் 4-வது பிரிவு ஆயுதப் படைகளுக்கு வானளாவிய அதிகாரங்களை அளிக்கிறது. பாதுகாப்பு அதிகாரிகள் எதற்காக வேண்டுமானாலும் துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தலாம், எந்த பிடியாணையும் இல்லாமல் மக்களைக் கைது செய்யலாம், எந்த இடத்திற்குள்ளும் நுழைந்து சோதனையிடலாம், அந்த இடத்தை சேதப்படுத்தலாம். இந்த செயல்களுக்கு எதிராக சட்டப்படி யாரும் வழங்குத் தொடர முடியாது.

• AFSPA சட்டத்தின் 6-வது பிரிவின் படி, மத்திய அரசின் முன் அனுமதி இல்லாமல் ஆயுதப்படை அதிகாரிகளுக்கு எதிராக வழக்குத் தொடரவோ அல்லது பிற சட்ட நடவடிக்கைகளோ மேற்கொள்ள முடியாது.

இந்தச் சட்டத்தின் மூலமாக வடகிழக்கு மாநிலங்களில் உள்ள தேசிய இனங்களை இராணுவ ஒடுக்குமுறையின் மூலமாக ஆண்டுகொண்டிருக்கிறது இந்திய அரசு.

AFSPA-விற்கு எதிராக 63 ஆண்டுகளாக நீடிக்கும் போராட்டம்..

தற்போது நிகழ்த்தப்பட்ட படுகொலைகளும் அவற்றிற்கு எதிரான மக்கள் போராட்டமும் நாகாலாந்து உள்ளிட்ட வடகிழக்கு மாநிலங்களுக்கு புதியவையல்ல. சுமார் 63 ஆண்டுகளாக தொடரும் நீண்ட நெடிய போராட்ட மரபு இம்மாநிலங்களுக்கு உண்டு. இவற்றுள் சில போராட்டங்கள் உலகம் முழுக்க பேசுபொருளானவை.

2000-ம் ஆண்டில் மணிப்பூர் மாநிலம் மலோம் எனும் இடத்தில் பேருந்திற்காக காத்திருந்த சாதாரணப் பொதுமக்கள் மீது சிறப்பு அதிகாரப் படை கண்மூடித்தனமாக நடத்திய துப்பாக்கிச் சூட்டில் பத்துபேர் அநியாயமாக படுகொலை செய்யப்பட்டனர். அதைத் தொடர்ந்து 28 வயதேயான இரோம் சானு ஷர்மிளா என்பவர் சுமார் 16 ஆண்டுகள் நடத்திய மிக நீண்ட பட்டினிப் போராட்டம் குறிப்பிடத்தகுந்தவற்றுள் ஒன்று.

ஜூலை 2004-ம் ஆண்டு அசாம் ரைபிள்ஸ் படையினரால் கைது செய்யப்பட்ட தங்ஜம் மனோரமா என்ற பெண் மறுநாள் காலை அவரது வீட்டின் அருகே பிணமாகக் கிடந்தார். அவர் கொடூரமான முறையில் பாலியல் வன்கொடுமை செய்யப்பட்டு பெண்ணுறுப்பில் சுடப்பட்டுக் கொடூரமாக கொல்லப்பட்டிருந்தார். நினைத்துப் பார்க்கவே நெஞ்சம் பதறும் இந்த கொடுமையை எதிர்த்து ஜூலை 15, 2004 அன்று மணிப்பூர் தாய்மார்கள் 17-வது அசாம் ரைபிள் படைப்பிரிவின் தலைமையகம் முன்பு தங்கள் ஆடைகளை களைந்து “இந்திய இராணுவமே எங்களை பாலியல் வல்லுறவு செய்” “எங்கள் இரத்தத்தை குடியுங்கள், எங்கள் சதையை உண்ணுங்கள், எங்கள் மகள்களை விட்டுவிடுங்கள்” என்று போராடினார்கள். போராடியவர்கள் மீதுதான் உடனடியாக நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டது. இராணுவத்தினர் மீது ஒரு நடவடிக்கையும் எடுக்கவில்லை. இந்த இரண்டு போராட்டங்களும் உலகையே திரும்பிப் பார்க்க வைத்தன.

இன்னும் போராட்டங்கள் தொடர்ந்து கொண்டிருக்கின்றன. தற்போது ஓடிங் படுகொலையை எதிர்த்துப் போராடும் அனைவரின் கோரிக்கையாக முன்வைக்கப்படுவது AFSPA சட்டத்தை திரும்பப் பெறப்பட வேண்டும் என்பதே. டிசம்பர் 20-ம் தேதி மூன்றாவது முறையாக நாகாலாந்து சட்டமன்றம் AFSPA-ஐ ரத்து செய்வதற்கான தீர்மானத்தை நிறைவேற்றியுள்ளது.

நவம்பர் 25 அன்று நடைபெற்ற இந்திய வர்த்தக சபையின் வருடாந்திர கூட்டத்தொடரில் பேசிய அமித்ஷா “வட கிழக்கில் அமைதி நிலைநாட்டப்பட்டுள்ளது. இனி வடகிழக்கு மாநிலங்களை வேறு கண்ணோட்டத்தில் பார்க்க வேண்டும்” என்று கூறியுள்ளார். வடகிழக்கு மாநிலங்களில் மோடி எப்படி அமைதியை நிலை நாட்டினார் என்பதற்கு அம்பலமான நாகா அமைதி ஒப்பந்தத்தில் (Frame work agreement) நடத்தப்பட்ட தில்லுமுல்லுகளே சான்றாகும்.

படிக்க :

♦ காவி மயமாகும் வடகிழக்கு இந்தியா ! சிறப்புக் கட்டுரை

♦ திரிபுராவில் இந்துவெறி குண்டர்களின் வெறியாட்டம் !

போராட்டங்கள் நடந்தால் பேச்சுவார்த்தைக்கு அழைப்பது, இன்னொருபுறம் போராடும் அமைப்புகளின் தலைவர்களை கைது செய்வது, வெவ்வேறு பழங்குடி மக்களிடையே மோதல்களை உருவாக்கி இனவெறியை தூண்டுவது போன்ற நரித்தனமான வேலைகளை மேற்கொண்டு போராட்டங்களை நைச்சியமாக ஒடுக்கி வருகிறது மோடி – அமித்ஷா கும்பல்.

நாகாலாந்து உள்ளிட்ட வடகிழக்கு மாநில மக்களின் போராட்டத்தை ஆளும் வர்க்க ஊடகங்கள் இருட்டடிப்பு செய்கின்றன. அதை பிற மாநில மக்களுக்கு அடையாளம் காட்டுவதும் அவர்களின் நீதிக்காக போராடுவதும் புரட்சிகர, ஜனநாயக இயங்கங்களின் கடமையாகும். வடகிழக்கு மாநிலங்களின் குரல்வலையை மிதித்துக் கொண்டிருக்கும் இராணுவ சர்வாதிகாரம் பஞ்சாப், மேற்கு வங்கம் போன்ற மாநிலங்களில் எல்லைப் பாதுக்காப்பு படை (BSF) விரிவாக்கம் எனும் பெயரில் காலூன்றுகிறது. தமிழகத்தை இராணுவத் தளவாடப் பகுதியாக மாற்றும் திட்டம் ஏற்கெனவே காவிகளுக்கு இருக்கிறது. மேலும் இலங்கை வழியாக “சீன அபாயம்” எனும் பூச்சாண்டியைக் காட்டி எந்நேரம் வேண்டுமானால் இராணுவப் படையைக் குவிக்கலாம் என்ற நிலைதான் நீடிக்கிறது.

எனவே, இந்திய ஒன்றியத்தால் ஒடுக்கப்படும் பிற தேசிய இன உழைக்கும் மக்கள் நாகா மக்களுக்கு குரல்கொடுப்பது, அவர்களின் நியாயத்தை அங்கீகரிப்பதற்காக மட்டுமல்ல. தங்களின் சுயநிர்ணய உரிமைக்காகவும் போராடுவதுமாகும்.

மதி

ஆர்.என். ரவி, நாகாலாந்து மாநில ஆளுநராக பதவி வகித்தபோது அந்த மாநில அரசு நிர்வாகத்தை சீர்குலைத்து பா.ஜ.க. ஆதரவு கட்சிகளுக்கு ஆள்பிடித்தவர். அரசு நிர்வாகத்தில் ஆர்.எஸ்.எஸ். அடியாட்களை நிரப்பியவர். உளவுத்துறை அதிகாரியான அவர் நாகா போராளிக் குழுக்களிடம் நெருங்கி, அவர்களை சீரழித்து போர் நிறுத்த அறிவிப்பை ஏற்படுத்தியவர். நாகாலாந்திலிருந்து ஆளுநர் ரவி வெளியேறிய நாளை மக்கள் வெடிவைத்துக் கொண்டாடினர். ரவியின் பிரிவு உபசரிப்பு நிகழ்ச்சியினை பத்திரிகைகள் புறக்கணித்தன. இப்படிப்பட்ட இழிபுகழ் வாய்ந்தவரும் பாசிஸ்டுகளின் கையாளுமான ஆர்.என். ரவி, தமிழகத்தில் தான் பதவியேற்றது தொடங்கி இன்றுவரை தனக்கு கொடுக்கப்பட்ட கையாள் வேலையை கனகச்சிதமாக அமல்படுத்தி வருகிறார்.

000

செப்டம்பர் 21-ம் தேதி ஆளுநர் ரவி, தமிழ்நாடு சட்டம் ஒழுங்கு டிஜிபி சைலேந்திர பாபு, உளவுத்துறை ஏடிஜிபி டேவிட்சன் தேவாசீர்வாதத்தையும் நேரில் வரவழைத்து தமிழகத்தில் மத்திய அரசுக்கு எதிராக நடைபெற்றப் போராட்டங்கள் பற்றியும் முந்தைய ஆளுநர் புரோகித்துக்கு எதிராக கருப்புக்கொடி காட்டிய தி.மு.க. உள்ளிட்ட கட்சியினர் பற்றியும் விசாரித்ததாகவும் ஊடகங்களில் செய்திகள் வெளியாயின. ஆளுநர், அரசு சம்பந்தமாக ஏதேனும் தகவல்பெற வேண்டுமானால், தலைமைச் செயலாளரை வரவழைத்து பேசுவது  வழக்கம். ஆனால், புதிய ஆளுநர் வழக்கத்துக்கு மாறாக போலீசு அதிகாரிகளை அழைத்து பேசினார். கடந்த எடப்பாடி ஆட்சியில், பன்வாரிலால் புரோகித்துக்கு எதிராக கம்பு சுழற்றிய தி.மு.க. இதைப்பற்றி வாயே திறக்கவில்லை.

படிக்க :

♦ புதிய ஜனநாயகம் ஜனவரி – 2022 அச்சு இதழ் !

♦ ஆர்.என். ரவி : தமிழ்நாட்டைச் சுற்றிவளைத்துள்ள நச்சுப் பாம்பு !

தமிழக ஆளுநர் கேட்கும்போது துறைசார்ந்த விவரங்களை வழங்கத் தயாராக இருக்க வேண்டும் என அரசு செயலாளர்களுக்கு தமிழ்நாடு அரசின் தலைமைச் செயலர் பிறப்பித்த உத்தரவு ஊடகங்களில் வெளியானதைத் தொடர்ந்து, இது ‘வழக்கமான நடைமுறைதான்’ என்று தலைமைச் செயலர் இறையன்பு பூசி மெழுகினார்.

அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் உறுப்பு எண் 167-இல், ஆளுநர் சில விவரங்களை மாநில அரசிடம் கேட்கலாம் என்ற அனுமதி வழங்கப்பட்டிருக்கிறது. ஆனால், அவர் கேட்கும் விவரங்களை அளிக்க வேண்டிய பொறுப்பு அந்த மாநிலத்தின் முதலமைச்சருக்குத்தான் உள்ளது. நேரடியாக அரசு செயலாளர்களை ஆளுநர் அழைத்துப் பேசுவது மாநில அரசின் செயல்பாடுகளில் தலையிடுவதாகவே பொருள்படும். இதற்கு இந்திய அரசியலமைப்பு சட்டம் எந்த அனுமதியும் வழங்கவில்லை. ஆளுநரின் அடுத்தடுத்த செயல்பாடுகள் தி.மு.க. கூட்டணிக் கட்சியினரிடம் கூட புலம்பலையும் ஆத்திரத்தையும் உருவாக்கியுள்ளது.

இதுதொடர்பாக விடுதலை சிறுத்தைகள் கட்சியின் தலைவர் திருமாவளவன் வெளியிட்ட அறிக்கையில், “நேரடியாக அதிகாரிகளை சந்திப்பது மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அரசின் மீதான நம்பகத்தன்மையைக் கேள்விக்குள்ளாக்குவதாக அமையும்” என்று தெரிவித்திருந்தார்.

ஆனால் தி.மு.க. கமுக்கமாக இருக்கிறது.

000

கோவையில் உள்ள சின்மயா வித்யாலயா பள்ளியைச் சேர்ந்த மாணவி, அப்பள்ளி ஆசிரியரின் பாலியல் ரீதியான சுரண்டலால் தற்கொலை செய்து கொண்டார். இதற்கு காரணமான பள்ளி ஆசிரியர் மற்றும் முதல்வரை கைது செய்ய வலியுறுத்தி அப்பகுதி மக்கள் தொடர்ந்து போராடினர். இறந்துபோன மாணவியின் உடலை வாங்கச் சொல்லி பெற்றோர்களை மிரட்டிய போலீசு, இன்னொரு பக்கம் பள்ளியின் முதல்வரை கைதுசெய்யாமல் தப்பிச் செல்ல கால அவகாசம் ஏற்படுத்திக் கொடுத்தது. பின்னர் மக்களின் தொடர் போராட்டம் காரணமாக பள்ளி முதல்வர் மீரா ஜாக்சனை வேறு வழியின்றி கைது செய்து சில நாட்களிலேயே விடுதலையும் செய்துள்ளது போலீசு. இதற்கு எதிராகப் போராடிய மக்கள்மீது வழக்கு தொடுத்தது. மேலும், இப்போராட்டத்தை சீர்குலைக்க வந்த இந்து மக்கள் கட்சியின் அர்ஜுன் சம்பத்துக்கு கார் கதவை திறந்துவிட்டு குடை பிடித்தது.

புதுக்கோட்டை மாவட்டம் கோட்டைப் பட்டினத்தைச் சேர்ந்த மீனவர் ராஜ்கிரண் இலங்கை இராணுவத்தினரால் கடலில் சுட்டுக் கொலை செய்யப்பட்டதைக் கண்டித்து நடைபெற்ற ஆர்ப்பாட்டத்தில் கலந்து கொண்ட மே 17 இயக்கத்தின் திருமுருகன் காந்தி மீது இரு வழக்குகளை போலீசார் பதிவு செய்துள்ளனர். ஆனால் பா.ஜ.க. நடத்திய ஆர்ப்பாட்டத்திற்கு போலீசு எவ்வித இடையூறுமின்றி இருந்துள்ளனர். “இப்போது நிலைமைகளை பார்க்கும்போது தி.மு.க. அரசை பெருவாரியாக மவுனம் காத்துவருகிறது.

மாநில அரசின் உரிமைகள் பறிக்கப்படும்போது அது குறித்து கேள்வி எழுப்புவதுதான் மாநில சுயாட்சி. ஆனால், அதில் தி.மு.க. கவனம் செலுத்துவதாக தெரியவில்லை. தமிழ்நாடு போலீசுத்துறை தமிழ்நாட்டு அரசின் கையில் இல்லை. அது நேரடியாக ஒன்றிய அரசின் கையிலோ அல்லது அதற்கு சார்பானவர்களின் கையிலோதான் இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறது” என்று வெளிப்படையாகவே போட்டுடைத்தார் திருமுருகன் காந்தி.

பாபர் மசூதி இடிக்கப்பட்ட நாளை கருப்பு தினமாகக் கடைபிடிக்கும் முசுலீம் அமைப்புகளுக்கு போலீசால் இம்முறை கடும் நெருக்கடி கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.

சேலம் மாவட்டம் மோரூரில் விடுதலை சிறுத்தைகள் கட்சி கொடியை ஏற்றுவதற்கு போலீசுத்துறை தடை விதித்ததுடன், அப்போது ஆதிக்க சாதியினரை விடுதலை சிறுத்தைகள் கட்சியினருக்கு எதிராக தூண்டிவிட்டுள்ளது. பின்னர் அதை கண்டித்துப் போராட்டத்தில் ஈடுபட்ட விடுதலைச் சிறுத்தைகள் கட்சியினர் மீது போலீசார் வழக்கு பதிவு செய்தனர். அதற்கு, “ஆட்சிதான் மாறியது காட்சிகள் மாறவில்லை, தி.மு.க. ஆட்சிக்கு வந்தாலும், அ.தி.மு.க. மனநிலையிலேயே போலீசார் நடந்து கொள்கின்றனர்” என திருமாவளவன் குற்றஞ்சாட்டினார்.

விடுதலைப் புலிகள் இயக்கத் தலைவர் பிரபாகரன் அவர்களின் பிறந்த தினத்தை கேக் வெட்டி கொண்டாடியதற்காக தமிழக வாழ்வுரிமை கட்சியின் தலைவர் வேல்முருகன் மீது போலீசார் இரண்டு பிரிவுகளின்கீழ் வழக்குப் பதிவு செய்துள்ளனர். இதுகுறித்து விமர்சித்து பேசிய அவரும், “ஆட்சி மாறியது ஆனால் காட்சிகள் மாறவில்லை. ஆட்சிக்கு தி.மு.க. வந்தாலும் அ.தி.மு.க. ஆட்சியில் நடந்தது போலவே நிலைமை தொடர்கிறது. கூட்டணிக் கட்சித் தலைவர்கள் மீதே வழக்கு போடுகிற போலீசாக தமிழக போலீஸ் உள்ளது” என குற்றம் சாட்டியுள்ளார்.

உத்தரப் பிரதேசத்தில் ஒன்றிய இணையமைச்சரின் மகனால் விவசாயிகள் கார் ஏற்றிக் கொல்லப்பட்ட சம்பவத்தைக் கண்டித்து மோடி அரசுக்கு எதிராக தமிழகம் முழுக்க விவசாயிகள் சங்கங்கள் உட்பட பல்வேறு இயக்கங்கள் போராடினார்கள். மயிலாடுதுறையில் மோடியின் உருவ பொம்மையை எரித்தபோது, “மோடி உருவ பொம்மையை எரித்தால் பதிலுக்கு நாங்கள் லெனின் உருவ பொம்மையை எரிப்போம்” என்று தகராறு செய்த பா.ஜ.க.வினர் கைது செய்யப்படவில்லை. அதேபோல், தஞ்சையிலும் விவசாயிகளுக்கு வீரவணக்கம் செலுத்திய நிகழ்ச்சியிலும் பா.ஜ.க.வினர் தகராறு செய்துள்ளனர். அவர்களை மரியாதையாக வழியனுப்பிய போலீசு, போராடும் விவசாயிகளை ஒடுக்கியது.

கல்வித் துறையில் காவிகளின் பிடி மென்மேலும் இறுகிக் கொண்டிருக்கிறது. மதுரை காமராஜர் பல்கலைக்கழக புதிய துணைவேந்தர் தேடுதல் குழுவின் ஒருங்கிணைப்பாளராக முன்னாள் அண்ணா பல்கலைக்கழகத்தின் துணைவேந்தர் பாலகுருசாமியை ஆளுநரின் பரிந்துரையின்படி தமிழ்நாடு அரசு நியமித்துள்ளது. பாலகுருசாமி நீட், புதிய கல்விக் கொள்கை, நவோதயா பள்ளிகளுக்கு ஆதரவு தெரிவித்தவர் ஆவார்.

திருச்சியில் பாரதிதாசன் பல்கலைக்கழகப் பட்டமளிப்பு விழாவுக்கான அழைப்பிதழில் விடுதலை நாள் பவள விழாவுக்கான வாசகமாக Azadi Ka Amrit Mahotsav என்பதை மத்திய அரசு அறிவித்துள்ளது. அதை “சுதந்திரத் திருநாள் அமுதப் பெருவிழா” எனத் தமிழாக்கம் செய்துள்ள தமிழக அரசு, அதைத்தான் பயன்படுத்த வேண்டும் என்றும் அறிவுறுத்தியபோதும் அதை பாரதிதாசன் பல்கலைக்கழகம் மீறி இந்தி முழக்கத்தை பயன்படுத்தியிருப்பதை சுட்டிக்காட்டியுள்ள பா.ம.க. எம்.பி அன்புமணி, “இது இந்தித் திணிப்புதான். தமிழக அரசின் ஆணையை மதிக்காத பாரதிதாசன் பல்கலைக்கழகம் யாருடைய கட்டுப்பாட்டில் செயல்படுகிறது?” என்று வினா எழுப்பியுள்ளார்.

அக்டோபர் மாத இறுதியில் பல்கலைக்கழகம் மற்றும் நிகர்நிலை பல்கலைக்கழக துணை வேந்தர்கள் கூட்டத்தைக்கூட்டிய ரவி, “புதிய கல்விக்கொள்கையை உடனே அமுல்படுத்த வேண்டும்” என்று கூறியுள்ளார். மும்மொழிக் கல்விக் கொள்கையை விமர்சித்த அமைச்சர் பொன்முடிக்கு பதில் அளிக்கும் விதமாக பட்டமளிப்பு நிகழ்ச்சியின் மேடையிலேயே புதிய கல்விக் கொள்கையின் ‘சிறப்பு அம்சங்களை’ எடுத்துக் கூறியுள்ளார். மேலும், “புதிய  கல்விக் கொள்கையானது இந்தியாவை சமத்துவமான மற்றும் துடிப்பான அறிவுச் சமூகமாக மாற்றும்” என்று மேடையில் சவாலாக பதிலளித்துள்ளார்.

அனைத்து அரசுக் கல்லூரிகள், பல்கலைக்கழங்களிலும் குறிப்பாக பெருநகரங்களில் உள்ள கல்வி நிலையங்களில் இடதுசாரி அரசியல் பேசுகின்ற மாணவர்களின் பட்டியலை தயார்செய்து தருமாறு ‘மேலிடத்திலிருந்து’ இரகசிய உத்தரவு வருகிறது. தமிழகத்தில் செயல்படுகின்ற பெரும்பாலான கல்வி நிலையங்களில் பல ஆண்டுகளாக திட்டமிட்டு நெருக்கடிகள் கொடுத்து மாணவர் அமைப்புகள் துடைத்தொழிக்கப்பட்டிருக்கிற நிலைமையில், அமைப்பாய் இல்லாத ஒருசில முன்னணி மாணவர் செயல்பாட்டாளர்களையும் குறிவைத்து ஒடுக்குவதில் கவனத்தை குவித்துள்ளார்கள்.

000

“மத்திய அரசின் ஆளுநர் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அரசுக்கு உதவி மற்றும் ஆலோசனை (Aid & Advice) கொடுப்பதற்கு மட்டுமே அதிகாரம் இருக்கிறதே ஒழிய, தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அரசாங்கத்தின் முடிவுகளை மாற்றவோ அல்லது தன்னிச்சையாக முடிவுகளை எடுக்கவோ எந்த அதிகாரமும் கிடையாது” என்று நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டுள்ளது. எல்லாவிதமான விதிகளையும் சட்டங்களையும் தகர்த்து, தமிழகத்தில் ஒரு பாசிச ஆட்சிக்கான அடித்தளத்தை உருவாக்கிக் கொண்டிருக்கிறார் ஆர்.என். ரவி.

படிக்க :

♦ NEP-2020 : நம்ப வைத்துக் கழுத்தறுக்கும் திமுக – அமைதி காக்கும் கூட்டணிக் கட்சிகள் !

♦ திமுக-வின் எதிரி ஆர்.எஸ்.எஸ் அல்ல – பாஜக மட்டுமே || ர.முகமது இல்யாஸ்

“மு.க.ஸ்டாலின் இருக்கும் வரை பா.ஜ.க. நுழைய முடியாது, ஆர்.எஸ்.எஸ். கனவு நிறைவேறாது” என்று சிலர் பேசிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். இந்த வாய் ஜம்பம் ஒன்றும் புதிதல்ல, 1999-ம் ஆண்டு பா.ஜ.க.வுடன் திமுக கூட்டு வைத்த நாடாளுமன்றத் தேர்தலில், மேடையிலேயே “பா.ஜ.க.வுடன் கூட்டணி அமைத்தாலும் சரி, கலைஞர் இருக்கும் வரை தமிழகத்தில் மதவாதம் வராது” என்று பேசினார்கள். அதே கருணாநிதிதான் ஆட்சியை தக்க வைக்கவும் மத்தியில் அமைச்சர் பதவிக்காகவும் குஜராத் இனப்படுகொலை குற்றவாளியான ஆர்.எஸ்.எஸ். அமைப்பை ‘சமுதாய அமைப்பு’ என்றார். தமிழகத்தில் ஆர்.எஸ்.எஸ். – பா.ஜ.க.விற்கு அடித்தளம் அமைத்துக் கொடுத்தார். பதவி என்று வந்துவிட்டால் கொள்கையாவது சுரைக்காயாவது!

000

உளவாளியின் வேலையே எதிரி நாட்டில் ஊடுருவி தனது எஜமானர் அரசுக்கான அடித்தளத்தை உருவாக்கி, பின் எதிரி அரசை வீழ்த்துவதே! அதைத்தான் ஆர்.என். ரவி திறம்பட செய்து கொண்டிருக்கிறார். ஆனால், இந்த பாசிச படையெடுப்பை ‘தேர்தல்’ அட்டைக் கத்தியில் வீழ்த்த முடியும் என்ற பகற்கனவில் நம்மில் பலர் உள்ளார்கள்.

காவி – கார்ப்பரேட் பாசிச ஆட்சியை நிறுவுவதற்காக ஒரு மறைமுகமான போரை தமிழகத்தின் மீது நடத்திக் கொண்டிருக்கிறது ஆர்.எஸ்.எஸ். – பார்ப்பன பாசிச கும்பல். அக்கும்பலின் உளவுப்படைத் தளபதியான ஆர்.என். ரவி, தமிழக அரசின் அனைத்து விழுமியங்களையும் காலில் போட்டு மிதித்துக்கொண்டும் தங்களுக்கான ஐந்தாம் படையை உருவாக்கிக்கொண்டும் வருகிறார்.

எனவே, ‘பா.ஜ.க.வை தி.மு.க. பார்த்துக்கொள்ளும்’, ‘வரும் நாடாளுமன்ற தேர்தலில் பா.ஜ.க.வை வீழ்த்துவதன் மூலம் பாசிசத்தை தடுத்துவிடலாம்’ என்று மனப்பால் குடித்துக் கொண்டிருக்கும் போக்கை தமிழக அறிவுத் துறையினரும் ஜனநாயக சக்திகளும் விட்டொழிக்க வேண்டும். பார்ப்பன பாசிஸ்டுகளை களத்தில் வீழ்த்தும் போரில்தான் ஆர்.என் ரவியைக் கூட வீட்டுக்கு அனுப்ப முடியும்.

மருது