உட்கட்சிப் போராட்டம் || பாகம் – 2

பாகம் – 1

கம்யூனிஸ்ட் கட்சியை ஸ்தாபிதம் செய்த காலத்தின் விசேச சூழ்நிலைமையும், அதன் உட்கட்சிப் போராட்டத்தில் எழுந்துள்ள திரிபுகளும் !

 தோழர்களே! உலகத் தொழிலாளி வர்க்கத்திற்கு மார்க்சும் ஏங்கெல்சும் என்ன செய்தார்கள்?

மார்க்சும் ஏங்கெல்சும் தொழிலாளி வர்க்கத்திற்கு ஒன்று சேர்ந்த பூரணத்துவம் பெற்ற சித்தாந்த தத்துவார்த்த கருத்து முறையை அளித்தார்கள். அதுமட்டுமல்ல; தொழிலாளி வர்க்கத்திற்கு தனி ஸ்தாபனத்தையும் கட்டினார்கள். தொழிலாளி வர்க்கத்தின் வெகுஜனப் போராட்டங்களையும் வழிநடத்திச் சென்றார்கள். அவர்கள் முதலாவது இண்டர்நேஷனலை தோற்றுவித்தார்கள். பின்னர் இரண்டாவது இண்டர்நேஷனலையும், பல்வேறு ஐரோப்பிய நாடுகளிலுள்ள சோஷியல் டெமாக்ரடிக் கட்சிகளையும் தொழிற்சங்கங்களையும் அமைத்தார்கள்.

தொழிலாளர் வர்க்கம் தன்னைத்தானே எப்படி ஸ்தாபனரீதியாக ஒன்று திரட்டிக் கொள்வது என்பதையும், போராட்டங்களை நடத்துவது எப்படி என்பதையும் அவர்களுக்கு காண்பித்து கற்றுக்கொடுத்தார்கள்.

இரண்டாவது இண்டர்நேஷனல் இருந்த காலகட்டத்தில் (முதலாவது உலக யுத்தத்திற்கு முந்தைய காலகட்டத்தில்) பல்வேறு நாடுகளிலுமிருந்து சோஷியல் டெமாக்ரடிக் கட்சிகள் பரந்த அளவில் தொழிலாளர்கள் மத்தியில் ஸ்தாபன ரீதியான வேலை செய்து வந்தன. தொழிலாளி வர்க்கத்தையும் ஸ்தாபன ரீதியாகத் திரட்டும் இயக்கத்தை பெருமளவிற்கு விரிவுபடுத்தின. ஸ்தாபனத்துறையில் பிரம்மாண்டமான வெற்றிகளும் அடைந்தன. இது முதலாளித்துவம் “சமாதான முறையில்” வளர்ந்த காலகட்டமானதினால் தொழிலாளி வர்க்கத்தின் ஸ்தாபனங்கள் இந்த சமாதான காலகட்டத்தில் கட்டப்பட்டதினால், கட்சிக்கும், தொழிற்சங்கங்களுக்குமிடையிலான வித்தியாசம் இன்னும் அவ்வளவுக்குத் தெளிவாகவில்லை.

 படிக்க :
♦ கம்யூனிஸ்ட்கள் என்றாலே தவறிழைக்காத முனிவர்களா? | தோழர் மாவோ
♦ கம்யூனிஸ்ட் கட்சிக்குள் சீர்செய்யப்பட வேண்டிய விவகாரங்கள் | தோழர் மாவோ !

அதுவும் குறிப்பாக மார்க்ஸ்-ஏங்கெல்ஸ் மரணத்திற்குப் பிறகு, காவுத்ஸ்கி அண்டு கம்பெனியின் தலைமையில் இரண்டாவது இண்டர்நேஷனல் கட்சிக்குள் உள்ள சந்தர்ப்பவாதத்திற்கு விட்டுக் கொடுக்கும் அனுமதிக்க முடியாத கொள்கையைக் கையாண்டது; அதன் விளைவாக இரண்டாவது இண்டர் நேஷனலின் பல பகுதிகளை சந்தர்ப்பவாதம் அரித்துத் தின்றுவிட்டது. ஏகாதிபத்திய சகாப்தம், அதாவது தொழிலாளி வர்க்கப் புரட்சி சகாப்தம் வரும்பொழுது இந்தக் கட்சிகளும் தொழிற்சங்கங்களும் புதிய காலகட்டத்தில் தொழிலாளி வர்க்கம் பொறுப்பேற்க கடமைப்பட்டுள்ள புரட்சிப் பணிகளை மேற்கொள்ள சக்தியின்மையை வெளிப்படுத்திற்று; இதன் விளைவாக முதல் உலக யுத்த காலத்தில் அவை படுசூன்யமடைவதையும், சீரழிவதையும் தவிர வேறு வழியில்லை.

லெனின் சகாப்தம் மார்க்ஸ், ஏங்கெல்ஸ் சகாப்தத்திலிருந்து வேறுபட்டது. அது ஏகாதிபத்திய சகாப்தம்; மரணத் தறுவாயிலுள்ள முதலாளித்துவ சகாப்தம், அது தொழிலாளி வர்க்கப் புரட்சி சகாப்தம், இந்த காலகட்டத்திற்கு, சித்தாந்த ரீதியாகவும், அரசியல் ரீதியாகவும், ஸ்தாபன ரீதியாகவும், செயல்முறையில் பலம்பெற்றதும் ஒன்றுபட்டதும், தொழிலாளி வர்க்கம் பொதுஜனங்களுடன் நெருங்கிய தொடர்புகள் கொண்டதுமான கட்சியை வலிமையான, போர்க்குணமிக்க கட்சியை தொழிலாளி வர்க்கம் கட்டுவது வெகு அவசியம். அத்தகைய கட்சியை நம்பித்தான் மிகமிக கடுமையான புரட்சிப் போராட்டங்களை வெற்றிகரமாக நடத்துவது என்பது சாத்தியமாகும்.

ஆதலால் மார்க்ஸ், ஏங்கெல்சின் தத்துவங்களை எல்லா அம்சங்களிலும் திரிபுகளிலிருந்து மீட்டு முன்கொண்டு செல்வதுடன், லெனின் குறிப்பாக தொழிலாளி வர்க்கப் புரட்சி கட்சிகளை நிர்மாணிப்பது பற்றி பூரணத்துவம் பெற்ற தத்துவத்தையும் சிருஷ்டித்தார். கட்சியைக் கட்டுவது சம்பந்தப்பட்ட தத்துவ முறை அதன் பிரதான அம்சங்களில் லெனினால் சிருஷ்டிக்கப்பட்டது. கட்சியை கட்டுவது பற்றிய இந்த தத்துவத்தையும், தொழிலாளி வர்க்கத்தின் புரட்சிப் போராட்டத்தின் யுத்த தந்திரம், போர் தந்திரத்தையும், ஒன்றிலிருந்து ஒன்றை பிரிக்கவே முடியாது.

தொழிலாளி வர்க்கத்தின் புரட்சிக் கட்சியை லெனின் ஸ்தாபித்த காலகட்டத்தில் நிலவிய நிலைமை என்ன?

அந்த சமயத்தில், ஒருபுறம் ஏகாதிபத்திய யுத்தம் நெருங்கிக் கொண்டிருந்தது; பூர்ஷ்வா வர்க்கத்தை ஆட்சியிலிருந்து கவிழ்த்து, அரசாட்சியைக் கைப்பற்றி, தொழிலாளி வர்க்க சர்வாதிகாரத்தை ஸ்தாபிக்கும் அவசரமான பணி தொழிலாளி வர்க்கத்தை எதிர்நோக்கிற்று. மறுபுறத்தில் இரண்டாவது இண்டர்நேஷனலைச் சேர்ந்த விரிவான ஸ்தாபன அமைப்பு கொண்டுள்ள சோஷியல் டெமாக்ரடிக் கட்சிகள், பூர்ஷ்வா வர்க்கத்தை ஆட்சியிலிருந்து கவிழ்த்து, தொழிலாளி வர்க்கத்தின் சர்வாதிகாரத்தை ஸ்தாபிதம் செய்யும் அவசியத்தை இன்னும் உணர்ந்தபாடாக இல்லை. புரட்சிகரமாக முன்னேறித் தாக்கும் தாக்குதலுக்கு தொழிலாளி வர்க்கத்தை தயார் செய்வதற்கு விருப்பமோ அல்லது துணிச்சலோ கிடையாது. ஆதலால் இரண்டாவது இண்டர்நேஷனலின் கட்சிகள் வெகு தொள தொளப்பான ஸ்தாபன அமைப்பு கொண்டிருந்தன. கட்சிக்குள் கோஷ்டிகள் மலிந்து போயிருந்தன; எந்தவிதமான கடுமையான போராட்டங்களையும் நடத்த முடியவில்லை. இதன் விளைவாக, அந்தக் காலத்தில் தொழிலாளி வர்க்கத்தின் புரட்சித் தேவைகளை அறவே பூர்த்தி செய்யத் தவறினர்.

அந்த சமயத்தில் பல்வேறு நாடுகளிலிருந்து சோஷியல் டெமாக்ரடிக் கட்சிகள் தத்துவரீதியிலும் சரி, அரசியல் ரீதியிலும் சரி வலதுசாரி சீர்திருத்தவாதச் சகதியில் சிக்குண்டது மட்டுமல்ல; (உதாரணமாக முதலாளி, தொழிலாளிக்குமிடையே ஒத்துழைப்பு என்றும், முதலாளித்துவத்திலிருந்து சமாதான முறையில் சோசலிசத்திற்கு முன்னேறுவது, புரட்சியின்றி சட்டசபை போராட்டங்கள் மூலமே தொழிலாளி வர்க்கம் அதிகாரத்தை கைப்பற்ற முடியும் என்றும், ஆதலால் தொழிலாளி வர்க்கப் புரட்சி யுத்த தந்திரம், போர்த்தந்திரம் தயாரிக்க வேண்டிய அவசியமில்லையென்றும் உள்ள அவர்கள் தத்துவம்) அவர்கள் கட்சி ஸ்தாபன விஷயத்திலும், அறவே வலதுசாரி சந்தர்ப்பவாதிகளும், ஆவர்.

இரண்டாவது இண்டர்நேஷனைச் சேர்ந்த கட்சிகளும் ரஷ்யாவிலிருந்த மென்ஷ்விக்குகளும் கட்சி ஸ்தாபன விஷயத்தில் லிபரலிஸத்தை ஆதரித்தார்கள். தொழிலாளி வர்க்கக் கட்சியை சாதாரண தொழிலாளர் ஸ்தாபனமாக சிறுமைப்படுத்துவதை ஆதரித்தனர். இறுகப் பிணைக்கப்பட்ட ஸ்தாபனமோ, அல்லது கட்சியில் கண்டிப்பான கட்டுப்பாடோ அவசியமில்லை என்று அபிப்பிராயங் கொண்டிருந்தனர். கட்சிக்குள் கோட்பாடற்ற சமாதானத்தை அவர்கள் ஆதரித்தார்கள். கட்சிக்குள் வேறுபட்ட சித்தாந்த – ஸ்தாபன கோஷங்களை அனுமதித்தார்கள். இரண்டாவது இண்டர்நேஷனலை சேர்ந்த கட்சிகளுக்கு கட்சியின் ஐக்கியம், கட்சிக் கட்டுப்பாடு, சுயவிமர்சனம், உள்கட்சிப் போராட்டம் முதலியன புரியாத விஷயங்கள்; அவர்களுக்கு இவையெல்லாம் முற்றிலும் அனாவசியமானவை.

படிக்க :
♦ ஜம்மு – காஷ்மீர் : ஜனநாயக அமைப்புகளை மிரட்டிப் பார்க்கும் என்.ஐ.ஏ. !
♦ ஆரோக்கிய சேது செயலி குறித்த விவரங்கள் மத்திய அரசுக்கே தெரியாது !

இரண்டாவது இண்டர்நேஷனலைச் சேர்ந்த கட்சிகள் ஸ்தாபனம் சம்பந்தமாகக் கொண்டிருந்த வலதுசாரி சந்தர்ப்பவாதத்தின் ஒரு சில பிரதான ஸ்தூலமான பிரதிபலிப்புகள், இங்ஙனம் இருந்தன.

அந்த சமயத்தில் ரஷ்யாவில் எக்கனாமிஸ்டுகளும், ஐரோப்பாவில் (உதாரணமாக பிரான்சில்) சிண்டிகலிஸ்டுகளும் இருந்தார்கள். தொழிலாளி வர்க்கத்திற்கு கட்சி ஸ்தாபனம் தேவையில்லை என்று வாதாடினார்கள். தொழிலாளர் வர்க்கக் கட்சிகளைக் கட்டுவதற்கு மறுத்தனர். அல்லது தொழிலாளி வர்க்கக் கட்சிகளைத் தொழிற்சங்கங்களுக்கு கீழ்ப்படுத்தினர். இவர்கள் தொழிற்சங்கங்களின் சுதந்திரத்திற்கு போராடினார்கள். தொழிற்சங்கங்களில் கட்சியின் தலைமையை மறுத்தார்கள்.

அந்த சமயத்தில் ஒருபுறத்தில் தொழிலாளி வர்க்கப் புரட்சிக்கு செய்ய வேண்டிய போர்க்குணமிக்க கடமைகளை நிறைவேற்றுவதற்கும் பரந்த பொதுஜனங்களுக்கு தலைமை கொடுக்கவும் பலமாக போராடும் கட்சி அவசியமாயிருந்தது என்பதை அப்புரட்சிக் கடமைகளே வலியுறுத்தின. மறுபுறத்தில் இண்டாவது இண்டர்நேஷனலைச் சேர்ந்த கட்சிகள் இலட்சக்கணக்கான கட்சி அங்கத்தினர்களையும் தொழிற்சங்க அங்கத்தினர்களையும் கொண்டிருந்தும் முற்றிலும் சக்தியற்றதாயும், போராட இயலாதனவாயுமிருந்தன. மேலும் அவர்களது பிற்பட்ட தொளதொளப்பான ஸ்தாபன நிலையை நியாயப்படுத்துவதற்கு ஸ்தாபனம் பற்றி பலவிதமான சந்தர்ப்பவாத அபிப்பிராயங்களும் இருந்து வந்தன. லெனின் போல்ஷ்விக் கட்சியைக் கட்டப் புகுந்தபொழுது நிலவிய முக்கியமான யதார்த்தமான நிலைமை இது.

மேலே குறிப்பிட்டுள்ள நிலைமையில் தொழிலாளி வர்க்க புரட்சியை தலைமை தாங்கி நடத்தும் சக்திவாய்ந்த கட்சியை சித்தாந்தப் பூர்வமாகவும், அரசியல் பூர்வமாகவும், ஸ்தாபன பூர்வமாகவும் பரிபூரணமாக ஒன்றுபட்ட கட்சியை கட்டுவதற்கு, லெனின் இரண்டாவது இண்டர்நேஷனலைச் சேர்ந்த கட்சிகளின் சித்தாந்த அரசியல் சந்தர்ப்பவாதத்தை, குறிப்பாக கட்சி ஸ்தாபனம் சம்பந்தப்பட்ட விஷயத்தில் அவர்களுக்குள்ள சந்தர்ப்பவாதத்தை எதிர்த்து சகல சக்திகளையும் ஒன்றுதிரட்ட வேண்டியிருந்தது. ஸ்தாபன விஷயத்தில்தான் – கட்சியில் சேருவதற்கு விதிக்கும் நிபந்தனைகள் பற்றித்தான் – முதன்முதலாக லெனினுடைய போல்ஷ்விக் கட்சிக்கும், மென்ஷவிக்குகளுக்கும் வேறுபாடு தோன்றலாயிற்று.

(தொடரும்)

உட்கட்சிப் போராட்டம் குறித்த லியூஷோசி-யின் இந்நூல் கட்சிக்குள் எழும் முரண்பட்ட கருத்துக்கள், மாற்று வர்க்கச் சித்தாந்தங்களை கட்சித் தலைமை மற்றும் அணிகள் கையாளுவது குறித்து விரிவாகப் பேசுகிறது. இந்த நூலாசிரியர் லியூ ஷோசி சீனக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் மத்திய கமிட்டியின் பொலிட் பீரோ உறுப்பினராக இருந்தவர். பின்னாட்களில் வலது சந்தர்ப்பவாதத்தில் வீழ்ந்து கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் பொறுப்புகளில் இருந்து நீக்கப்பட்டு நடவடிக்கைக்கு உள்ளாக்கப்பட்டார்.

0-0-0

உட்கட்சிப் போராட்டம் || பாகம் – 1

தோழர்களே!

அங்கத்தினர்களின் கட்சி உணர்வை உறுதிப்படுத்தும் வேலையை, பலப்படுத்தும் பிரச்சினையை நாம் சமீபகாலத்தில் கட்சியில் கிளப்பியிருக்கிறோம். இந்த விஷயத்தைப் பற்றி மத்திய கமிட்டியும் ஒரு முடிவு எடுத்திருப்பதாக நான் கேள்விப்பட்டேன். அது கூடிய சீக்கிரம் நமக்கு கிடைக்கும் என்று நம்புகிறோம். நமது அங்கத்தினர்களின் கட்சி உணர்வை உறுதிப்படுத்தும் வேலையை பலப்படுத்தும் பொருட்டு கட்சிக்குள் கட்சி உணர்வுக்கு முரணாகவுள்ள பல்வேறு விரும்பத்தகாத போக்குகளை எதிர்த்து கட்சிக்குள் ஸ்தூலமான சித்தாந்தப் போராட்டத்தை துவக்கப் போகிறோம். கட்சிக்குள் இந்த சித்தாந்தப் போராட்டத்தை நடத்துவதற்கு சரியான வழியென்ன? எது தவறான வழியாகும்? குறிப்பாக இந்தக் கேள்வியைத்தான் நான் விவாதிக்க விரும்புகிறேன்.

நமது கட்சி தொழிலாளி வர்க்க கட்சி, பரந்த பொதுஜனங்களின் போராட்டங்களைத் தலைமை தாங்கி நடத்தும் கட்சி, தனக்கு கடமையாக அமைந்துள்ள சரித்திரப்பூர்வமான பணிகளை கட்சி நிறைவேற்ற வேண்டுமானால் பல்வேறு காலகட்டங்களில் புரட்சிக்கு எதிராக வரும் விரோதிகளை எதிர்த்துப் போராட வேண்டும். பல்வேறு புரட்சிகரமான ஜனப்பகுதிகள், வர்க்கங்களுடன் ஐக்கியப்பட வேண்டும்.

கட்சி தோன்றிய காலத்திலிருந்து கடுமையான போராட்டத்தை தவிர வேறு எந்தச் சுற்றுச்சார்பிலும் ஒரு விநாடியும் வாழ்ந்ததில்லை. கட்சியும், தொழிலாளி வர்க்கமும், தொழிலாளி வர்க்கத்தை சாராத மற்ற பல்வேறு வர்க்கங்களினால் சுற்றி வளைக்கப்பட்ட நிலைமையில் சதா வாழ்ந்து வருகிறது. அதாவது பெரும் பூர்ஷ்வா, குட்டி பூர்ஷ்வா, விவசாயி, பிரபுத்துவ சக்திகளின் மிச்சசொச்சங்கள் கூட இவ்வர்க்கங்கள் தொழிலாளி வர்க்கத்தை எதிர்த்து போராடும் பொழுது அல்லது அதனுடன் ஒத்துழைக்கும் பொழுது, கட்சிக்குள்ளும், தொழிலாளி வர்க்கத்திற்குள்ளும் உள்ள ஸ்திரத் தன்மையற்ற நபர்களை கட்சியின் இருதயத்திற்குள் ஊடுருவிப் பாய்வதற்கு உபயோகப்படுத்துகின்றன. சதா கட்சியையும் தொழிலாளி வர்க்கத்தையும் சித்தாந்த ரீதியாகவும், வாழ்க்கைப் பழக்க வழக்கங்களிலும் தத்துவத்திலும், காரியாம்சத்திலும் பாதித்துக் கொண்டேயிருக்கின்றன. இதுதான் கட்சிக்குள் காணப்படும் எல்லாவிதமான தவறான, விரும்பத்தகாத போக்குகளின் தோற்றுவாய். கட்சிக்குள் பலவித சந்தர்ப்பவாதத்திற்கும் இதுதான் சமூக அடிப்படை, உட்கட்சிப் போராட்டத்திற்கு தோற்றுவாயும் இதுவே.

கட்சிக்கு வெளியே நிகழும் வர்க்கப் போராட்டங்களின் பிரதி பிம்பமே உட்கட்சிப் போராட்டம்.

படிக்க :
♦ தொழிலாளர் இயக்கங்களை சீர்குலைக்கும் சாதியவாதமும் தேசியவெறியும் !
♦ அறிவுத்துறை ஊழியர்களைக் கையாளுவது குறித்து… || தோழர் சென் யுன்

கட்சி உருவெடுத்த தினத்திலிருந்தே கட்சிக்கு வெளியிலுள்ள விரோதிகளை எதிர்த்து மட்டுமல்ல. கட்சிக்குள் இருக்கும் பலவித விரோத, தொழிலாளி வர்க்க சார்பற்ற போக்குகளை எதிர்த்தும் போராடி வந்திருக்கிறது. இந்த இரண்டுவித போராட்டங்களும் வேறானவை. ஆனால் இரண்டும் அவசியம். இரண்டிற்கும் பொதுவான வர்க்க உள்ளடக்கமிருக்கிறது. நமது கட்சி இரண்டாவது விதப்போராட்டத்தை நடத்தவில்லையென்றால், விரும்பத்தகாத போக்குகளை எதிர்த்து கட்சிக்குள் சதாசர்வ காலம் போராடவில்லையென்றால், கட்சியை ஒவ்வொரு தினுசான, தொழிலாளி வர்க்க சார்பற்ற சித்தாந்தம், இடதுசாரி, வலதுசாரி சந்தர்ப்பவாதங்கள் முதலியவற்றிலிருந்து சதா சுத்தப்படுத்திக் கொண்டிருக்காவிடில், பின், அத்தகைய தொழிலாளி வர்க்க சார்பற்ற சித்தாந்தமும், அத்தகைய இடதுசாரி வலதுசாரி சந்தர்ப்பவாதமும் கட்சியில் மேலோங்கி, கட்சியை பாதிக்கவும், கட்சியின் மீது ஆதிக்கம் செலுத்தவும் கூடும். இது கட்சியை ஆபத்துக்கு உட்படுத்தும். அதன் சீரழிவிற்கு வழி செய்யும். அத்தகைய தொழிலாளி வர்க்கசார்பற்ற சித்தாந்தமும் இடதுசாரி, வலதுசாரி சந்தர்ப்பவாதமும் நமது கட்சியை அல்லது அதன் சில பகுதிகளின் தன்மையைக் கூட தொழிலாளி வர்க்க சார்பற்ற ஸ்தாபனமாக மாற்றவும் கூடும். உதாரணமாக இந்த முறையில்தான் ஐரோப்பாவிலுள்ள சோஷலிக் டெமாக்ரடிக் கட்சிகள் பூர்ஷ்வா சித்தாந்தத்தினால் சீர்கேடடைந்து, பூர்ஷ்வா தினுசான அரசியல் கட்சிகளாக மாற்றப்பட்டு பூர்ஷ்வா வர்க்கத்தின் பிரதான சமூகத்தூண்களாக ஆயிற்று.

ஆதலால் அத்தகைய உட்கட்சிப் போராட்டம் முற்றிலும் அவசியம்; தவிர்க்க முடியாதது. உள்கட்சிப் போராட்டத்தை தவிர்ப்பதற்கு முயலுகின்ற எவ்வித எண்ணமானாலும் சரி அல்லது தன் குற்றத்தை பிறர் விமர்சிக்காமலிருக்கட்டும் என்பதற்காக மற்றவர்களின் குற்றங்களை விமர்சிக்காமல் ஒதுங்குவதானாலும் சரி, முற்றிலும் தவறானது.

உள்கட்சிப் போராட்டம் பிரதானமாக சித்தாந்தப் போராட்டமாகும். அதன் உள்ளடக்கம் சித்தாந்தம், கோட்பாடு சம்பந்தப்பட்ட விஷயங்களிலிருந்து எழுகின்ற திரிபுகளும், முரண்பாடுகளுமாகும். சித்தாந்தம், கோட்பாடு சம்பந்தமான விஷயங்களில் நமது தோழர்களிடையே எழுகின்ற திரிபுகளும், முரண்பாடுகளும் கட்சிக்குள் அரசியல் பிளவுகளில் கொண்டு செல்லலாம்; சில குறிப்பிட்ட சூழ்நிலைகளில் தவிர்க்க முடியாத ஸ்தாபன பிளவுகளிலும் கொண்டு செல்லலாம். ஆனால் குணாம்சத்திலும் உள்ளடக்கத்திலும் அத்தகைய திரிபுகளும் முரண்பாடுகளும் அடிப்படையில் சித்தாந்தப் போராட்டங்கள்.

இதிலிருந்து ஏற்படுவதென்னவென்றால், சித்தாந்தம், கோட்பாடு முதலிய விஷயங்களில் திரிபு சம்பந்தப்படாத உள்கட்சி போராட்டமும், கட்சி அங்கத்தினர்களுக்கிடையே கோட்பாடு சம்பந்தமான விஷயங்களில் வேறுபாட்டை அடிப்படையாகக் கொள்ளாத தகராறுகளும், கோட்பாடில்லாத போராட்ட ரகத்தைச் சேர்ந்ததாகும்; உள்ளடக்கம் இல்லாத போராட்டமாகும். கட்சிக்குள் கோட்பாடோ அல்லது உள்ளடக்கமோ இல்லாத இம்மாதிரியான போராட்டம் அறவே தேவையில்லை. அது கட்சிக்குத் தீமை பயக்கவல்லது; கட்சிக்கு உதவிகரமானதன்று அத்தகைய போராட்டங்களை கட்சி அங்கத்தினர்கள் கண்டிப்பாக தவிர்க்க வேண்டும்.

கட்சியின் சுயேட்சைத் தன்மையையும் பரிசுத்த தன்மையையும் பாதுகாப்பதற்கு தொழிலாளி வர்க்கத்தின் மிக உன்னதமான நலன்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் வழிகளில் கட்சியின் நடவடிக்கை எப்பொழுதுமே திருப்பப்படுகின்றன என்பதை உத்தரவாதம் செய்வதற்கும், கட்சியின் அடிப்படையான தொழிலாளி வர்க்க குணாம்சத்தை பாதுகாப்பதற்கும் உட்கட்சிப் போராட்டம் முற்றிலும் இன்றியமையாதது. இந்த இலட்சியத்தை மனதிற்கொண்டு, உட்கட்சிப் போராட்டம் இரு பக்கங்களிலிருந்து அல்லது இரண்டு முனைகளில் நடத்தப்பட வேண்டும். ஏனெனில் இது எதிரியின் தத்துவரீதியான பாதிப்பு இரு திசைகளிலிருந்து வருகின்றது. கட்சி வலது பக்கத்திலிருந்தும் இடது பக்கத்திலிருந்துமாக இரு பக்கங்களிலிருந்தும் தாக்கப்படுகிறது. இது கட்சியில் வலது அல்லது இடதுசாரி சந்தர்ப்பவாதமாக பிரதிபலிக்கிறது.

ஆதலால் நமது உள்கட்சிப் போராட்டம் ஏககாலத்திலேயே வலதுசாரி சந்தர்ப்ப வாதத்தையும் இடதுசாரி சந்தர்ப்பவாதத்தையும் எதிர்த்து திருப்பிவிடப்பட வேண்டும்; இந்த இரண்டு அம்சங்களை எதிர்த்து திருப்பினால்தான் நமது கட்சி அதன் திட்டவட்டமான தொழிலாளி வர்க்க குணத்தை பாதுகாத்துக் கொள்ள முடியும். இதை நாம் செய்யத் தவறினால், நாம் ஒருதலைப்பட்சமான போராட்டத்தை மட்டும் நடத்திக் கொண்டிருப்போமேயானால், அல்லது நமது உஷார் உணர்வு தளர்த்தப்படுமேயானால், இரு பக்கத்தையும் எதிர்த்து நாம் நடத்தும் போராட்டம் தளருமேயானால் அப்பொழுது விரோதி தாக்கக்கூடும் என்பது மட்டுமல்ல, நாம் புறக்கணித்த பக்கத்திலிருந்து நிச்சயமாகத் தாக்குவான். அம்மாதிரி நிலைமையில் கட்சியின் பரிசுத்தத் தன்மையையும், சுயேட்சை தன்மையையும் பாதுகாப்பதும் கட்சியை ஒன்றுபடுத்துவதும் அசாத்தியமாகிவிடும். ஆதலால் இரு முனைகளில் ஓய்வு ஒழிச்சலின்றி நிகழ்த்தப்படும் உள்கட்சிப் போராட்டத்தின் மூலம்தான் நமது கட்சி பலம் பெற்று வளர்கிறது.

தோழர் ஸ்டாலின் கூறினார்:

‘இங்குள்ள விஷயம், இந்த கோட்பாடு அல்லது அந்தக்கோட்பாடு, இந்தப் போராட்டத்திற்கு அல்லது அந்தப் போராட்டத்திற்கு குறிக்கோளை வரையறுப்பது இலட்சியத்தை அடைவதற்கு இந்தப் போராட்ட முறையை அல்லது அந்தப் போராட்ட முறையை முடிவு கட்டுவது முதலானவற்றிற்கு நிகழ்த்தும் போராட்டத்தின் மூலம்தான் முரண்பாடுகளை தீர்க்க முடியும். நம்மிடம் தற்கால கொள்கை விஷயத்திலோ அல்லது பரிபூரணமாக நடைமுறை சம்பந்தமான விஷயத்திலோ கட்சிக்குள் மாறுபாடு கொண்டவர்களிடத்தில் ஒத்துப்போவது சாத்தியமானது அவசியமானதுங்கூட. கோட்பாடு சம்பந்தப்பட்ட விஷயங்களில் நடுவாந்தரம் பாதை இருக்கவும் முடியாது, இல்லவும் இல்லை. கட்சியின் வேலை ஒன்று இந்த கோட்பாடுகள் அல்லது அந்த கோட்பாடுகளில் ஏதாவதொன்றை அடிப்படையாகத்தான் கொண்டிருக்க வேண்டும். கோட்பாடு சம்பந்தப்பட்ட விஷயத்தில் ‘நடுவாந்தர’ கொள்கை என்பது ஒருவருடைய மூளையை குழப்பும் கொள்கை; கட்சியை சித்தாந்த ரீதியில் சீரழிக்கும் கொள்கை; அத்தகைய நடுவாந்தரக் கொள்கையை பின்பற்றுவது நமது கொள்கையல்ல; தினசரி க்ஷிணித்து, சீரழிந்து வரும் கட்சியின் கொள்கை அது; அத்தகைய கொள்கை, கட்சியை உள்ளடக்கமில்லாத வெறும் அதிகார வர்க்க ஆயுதமாகவும், தொழிலாளி மக்களிடமிருந்து தனிமைப்பட்டு நின்று ஒன்றுமே செய்ய இயலாத வெறும் பொம்மையாகவும் மாற்றும். அத்தகைய பாதை நமது பாதையாக இருக்க முடியாது.

மேலும் அவர் கூறினார்:

‘கட்சிக்குள்’ இருக்கும் முரண்பாடுகளை போக்குவதின் அடிப்படையில்தான் நமது கட்சி பலப்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது.

இது உட்கட்சிப் போராட்டத்தின் முக்கியமான குணாம்சத்தை விளக்குகிறது.

இது உட்கட்சிப் போராட்டத்தின் முக்கியமான குணாம்சத்தைப் பற்றியும், ஏன் கட்சியில் லிபரலிசமும், கன்ஸிலியேசனிஸமும் உபயோகமற்றது என்பது பற்றியும் லெனின், ஸ்டாலின் நூல்களில் ஏற்கெனவே நிரம்ப வெளிவந்திருக்கிறது. தோழர்களே நீங்கள் இவற்றை வாசித்துக் கொள்ளலாம்; இந்த விஷயத்தைப் பற்றி இங்கு நான் அதிகம் சொல்லப்போவதில்லை.

நான் இப்போது பேச விரும்பும் பிரச்சினை உட்கட்சி போராட்டத்தை எப்படி நடத்துவது என்பது பற்றியேயாகும். நமக்கு இது இன்னும் புதிய பிரச்சினை. இன்று இந்த பிரச்சினையை எல்லோரும் கற்று வருகின்றனர். இது பரிபூரண முக்கியத்துவம் கொண்டதுதான். ஆனால் இந்தச் சமயம் இப்பிரச்சினைப் பற்றி சகல அம்சங்களையும் தழுவிய முறையில் பேச உத்தேசிக்கவில்லை. நான் சீன கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் சரித்திர பூர்வமான அனுபவத்தை பற்றி என்னுடைய தனிப்பட்ட முறையில் குறித்துள்ள விஷயங்களை அடிப்படையாகக் கொண்ட எனது அபிப்பிராயங்களை வெறுமனே சமர்ப்பிக்கிறேன். இந்த அபிப்பிராயங்கள் சரியானவைதானா என்பதைப் பற்றி விவாதிக்கும்படி எல்லா தோழர்களையும் அழைக்கிறேன்.

(தொடரும்)

ஊழியர்கள் தமக்குத் தாமே கண்டிப்பாக இருந்தாக வேண்டும் || பாகம் – 2

(அக்டோபர் 7, 1942)

பாகம் – 1

2. விவசாயப் புரட்சியில் பங்கேற்ற மூத்த ஊழியர்கள் பற்றி

மூத்த ஊழியர்கள் நமது கட்சியினதும் படையினதும் முதுகெலும்பாவர்; ஏனெனில், அவர்கள் கடினமான போராட்டத்தில் பல்லாண்டுகளாகத் தாக்குப்பிடித்து நீடித்து நின்றுள்ளனர். இருந்தபோதிலும், பின்வரும் விசயங்களுக்கு அவர்கள் தவறாது கவனம் செலுத்த வேண்டும்.

1. மூத்த ஊழியர்கள் தமது நீண்டகால அனுபவத்தை வைத்து காலத்தைத் தள்ளிக்கொண்டிருக்கக் கூடாது. உங்களுடைய நீண்டகால சேவையைக் காட்டி தம்பட்டமடித்துக் கொள்வது அர்த்தமற்றது. கட்சி ஊழியர்களுக்கு மூன்று தகுதிகள் இருந்தாக வேண்டும் என்பதை மூத்த ஊழியர்கள் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும். அரசியல் நேர்மை, திறனாற்றல், அனுபவ மேம்பாடு ஆகியவையே இந்த மூன்று தகுதிகள். அவர்கள் தமது நீண்டகாலச் சேவையை மட்டும் வலியுறுத்தாமல் திறனாற்றலுக்கும் முக்கியத்துவம் தர வேண்டும். அரசியல் நேர்மையை திறனாற்றலிலிருந்து பிரித்து விடக்கூடாது. புரட்சிகரக் கடமைகளை நிறைவு செய்ய உங்களால் முடியாவிட்டால், உங்கள் அரசியல் நேர்மை குறைபாடுடையதே. நீண்டகாலச் சேவை எனும் பெருமிதமானது, உங்களுடைய முன்னேற்றத்துக்குத் தடையாவதை நீங்கள் அனுமதிக்காமல் இருந்தால், ஒரு மூத்த புரட்சியாளராக இருப்பது பெருமைக்குரியதே.

2. மூத்த ஊழியர்கள் தமது கல்வி மட்டத்தைத் தவறாமல் உயர்த்திக் கொள்ள வேண்டும். முன்னேற்றத்துக்கான திறவுகோல் இதுவே. எழுதப்படிக்கக் கற்றுக் கொள்வது, சில விடயங்களைக் கற்க அடித்தளத்தை வழங்கும். கற்காமலிருப்பது அழிவேற்படுத்திவிடும். புரட்சி யின் தேவைகளை ஈடுகட்டத் தவறுவது என்ற பொருளிலேயே நான் இதைக் கூறுகிறேன். புரட்சி யாருக்காகவும் காத்திருப்பதில்லை . கற்றுக் கொள்வதற்கு நாம் முயற்சிக்காவிட்டால், புரட்சிக்கு மேலும் கூடுதலாக நாம் எப்படி வேலை செய்ய முடியும்?

கல்வியில் பிறரை எட்டிப் பிடிக்கத் தம்மால் இயலாமல் போய்விடும் என்று சில தோழர்கள் கவலைப்படுகின்றனர். பின்னால் வந்தவர்கள் ஏற்கெனவே இருந்தவர்களை விஞ்சிவிடக் கூடும் என்பதற்காக அவர்கள் கவலைப்படத் தேவையில்லை. கற்றலில் தாம் வெற்றி பெறமுடியும் என்றும், பல்வேறு துறைகளில் ஆற்றல் உள்ளவர்களாக தாம் மாற முடியும் என்று அவர்கள் நம்பிக்கையுடன் இருக்க வேண்டும். கற்பதில் அவர்கள் தீர்மானகரமாக உள்ளவரையில் அவர்களுக்கு உதவ கட்சி தயாராக உள்ளது. கற்பது என்பது ஏதோ ஒரேயடியாக ஒரே நாளில் சாதிக்கக் கூடிய ஒரு செயலல்ல. நீண்டகால கடின முயற்சி அதற்குத் தேவை. பள்ளியில் கற்பதைவிட உங்கள் சொந்த முயற்சியில் கற்பதே, கற்பதற்கு ஆக மிகச் சிறந்த வழியாகும்.

3. புதிய ஊழியர்களுடன் ஐக்கியமாவதற்கான முன்முயற்சியை மூத்த ஊழியர்கள் தவறாமல் மேற்கொள்ள வேண்டும். தலைமைப் பொறுப்புகளில் உள்ள பழம்பெரும் புரட்சியாளர்களாக இருப்பதால், இந்த விடயத்தில் இவர்கள்தான் தலையாய பொறுப்பேற்க வேண்டும். இதை மூத்த ஊழியர்களுக்கு நாம் தவறாமல் விளக்க வேண்டும். இதில், அறிவாளிப் பிரிவினரான புதிய ஊழியர்களுக்கும் பொறுப்புள்ளது என்பது உண்மைதான். ஆனால், மூத்த ஊழியர்கள் அவர்களைப் புரிந்து கொள்ள முயற்சிக்க வேண்டும்; அவர்களுடைய குறைகளைச் சுட்டிக்காட்டுவதுடன் மூத்த ஊழியர்கள் நின்றுவிடக் கூடாது; ஆனால், அதற்கும் மேலே சென்று புதிய ஊழியர்களுக்கு உதவ வேண்டும்; தம்முடன் தோளோடு தோளாக நிற்கும் தோழர்களாகவும், எதிர்கால வாரிசுகளாகவும் அவர்களை மூத்த ஊழியர்கள் பார்க்க வேண்டும். இதுவொருபுறமிருக்க, புதிய ஊழியர்கள் தமக்கென சிறந்த தகுதிகளைக் கொண்டுள்ளனர்; எனவே, மூத்த ஊழியர்கள் அவர்களிடமிருந்து கற்றுக் கொள்ளவும் அவர்களுடைய உதவியைப் பெற்றுக்கொள்ளவும் முடியும். புதிய ஊழியர்களும் மூத்த ஊழியர்களும் ஒன்றுபட்டு வேலை செய்கிறார்கள் என்றால், அது மூத்த ஊழியர்கள் முன்னேற்றம் அடைந்துள்ளதைக் காட்டுவதாகவே இருக்கும்.

3. தனித் தேர்ச்சிமிக்க ஊழியர்கள் பற்றி

தனித் தேர்ச்சிமிக்க சில ஊழியர்களே நம்மிடம் இருந்தபோதிலும், கட்சிக்கும் படைக்கும் அவர்கள் இன்றியமையாதவர்களாக இருக்கின்றனர். எல்லா புரட்சியாளர்களையும் போலவே தனித்தேர்ச்சிமிக்க புரட்சியாளர்களும் மிகக் கடுமையான சூழ்நிலைகளின் கீழ் வாழ்ந்து – வேலை செய்து எண்ணற்ற இடையூறுகளை எதிர்கொள்கின்றனர். அவர்களுடைய அர்ப்பணிப்பு உணர்வை மையக்குழு பாராட்டுகிறது.

அ. அரசியலுக்கு எதிராக நிறுத்தப்படும் தேர்ச்சி

தனித் தேர்ச்சி பெற்றவர்களுக்கு அரசியலைப் பற்றி எதுவு தெரியாது என்று அனுமானிக்காதீர்கள். வடஷான்க்ஸி தளப்பகுதிக்கு அவர்கள் ஏன் வந்தார்கள் என்பதைப் பற்றி நீங்கள் என்ன நினைக்கின்றீர்கள்? இன்னமும் அவர்களுக்கு அரசியல் ரீதியிலான உதவி தேவைப்படுகிறது. புரட்சிகர இலட்சியத்திற்காக அவர்கள் தொழில்நுட்ப வேலைகளைச் செய்கின்றனர்; நாம் அவர்களுடைய தொழில்நுட்பத் தேர்ச்சியைத் தவறாமல் மதிக்க வேண்டும். தனித்தேர்ச்சி ஏதுமற்றவர், தம்மை நிபுணத்துவம் வாய்ந்தவராகக் காட்டிக் கொள்ள முயற்சிக்கக் கூடாது. நிபுணத்துவம் பெற அவர் முயற்சிக்கலாம்; அவ்வாறு முயற்சிப்பாரானால் அவரும் ஒரு நிபுணராக முடியும் என்பதே உண்மை .

ஆ. தனித் தேர்ச்சி பெற்றவர்களுக்கு இடையிலான ஒத்துழைப்பு அவசியம்

தொழில்நுட்ப வேலைகளில் ஈடுபடுபவர்கள் மத்தியிலான ஒத்துழைப்பை நாம் ஊக்குவிக்க வேண்டும். புரட்சியின் நன்மைக்காக கல்வி தொடர்பான பிரச்சினைகளை அவர்கள் தமக்குள் சுதந்திரமாக விவாதிக்க வேண்டும்; நடைமுறை வேலையில் ஒருவரோடு ஒருவர் ஒத்துழைக்க வேண்டும். இப்போதுள்ள நிலை என்னவென்றால், அரசியல் ரீதியில் அவர்கள் தமக்குள் நன்றாக ஒத்துழைக்கின்றனர்; ஆனால், தொழில்நுட்ப வேலைகளில் அவ்வளவாக ஒத்துழைப்பதில்லை. பல்வேறு துறைகளுக்கு இடையிலும் தனிநபர்களுக்கு இடையிலும் பிரச்சினைகள் இருக்கின்றன. போயும் போயும், அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் ஒத்துழைப்பதைத் தடுப்பது எது? இதற்கு அடிப்படைக் காரணம் அவர்களுடைய சித்தாந்தம் தானேயொழிய அவர்களுடைய பழக்கவழக்கங்கள் அல்ல.

சிலர் புரட்சிகர அணிவரிசையில் சேர்ந்துள்ள போதிலும், பழைய கருத்துக்களையும் நடைமுறைகளையும் இன்னமும் பிடித்துத் தொங்கிக் கொண்டுள்ளனர். பழைய சமூகம் தனிநபர்வாத அடிப்படையிலானது; ஆனால், நம்முடையது கூட்டுத்துவ அடிப்படையிலானது. கூட்டுத்துவம் தனித்துவத்தைவிட வல்லமை மிக்கது. இது கேள்விக்கிடமற்றது. இந்த உலகில் சாதிக்கப்பட்ட ஒவ்வொன்றும் அடிப்படையில் கூட்டு முயற்சியின் விளைவே. நம் அனைவரினுடைய கூட்டு முயற்சிகளிலிருந்தே புரட்சியின் வெற்றிகள் ஈட்டப்படும். உண்மையில், விஞ்ஞானப் புதுமைகளிலும் கண்டுபிடிப்புகளிலும் தன் முயற்சியின் அரிய மதிப்பை இது மறுப்பதாகாது. ஆனால், நமது முன்னோர்களின் சாதனைகளிலிருந்து நாம் கற்றுக் கொள்ளாவிட்டால், புதிய கண்டுபிடிப்புகள் எதும் இருக்க முடியாது. யாராவது தமக்குள் அழைக்க மறுத்து வெறுமனே தமது சொந்த குறுகிய நலன்களை முன்தள்ளுவார்களானால் அரிய படைப்புகள் எதும் வெளிவராது. நம்மிடம் பழைய தனிநபர்வாத சிந்தனை இன்னமும் நீடிக்கிறது. தவறாமல் அது சரிசெய்யப்பட வேண்டும்.

நமது சொந்த திறனாற்றல்களின்பால் ஒரு விஞ்ஞானபூர்வமானப் போக்கை நாம் கைக்கொண்டாக வேண்டும். தவறவே தவறாதவர்களாக நம்மையே நாம் கருதக் கூடாது. ஆலோசனைக்காக பிற மருத்துவர்களை அழைப்பதை சில மருத்துவர்கள் விரும்புவதே இல்லை. நோயைக் குணப்படுத்துவதில் தாம் தவறும்பட்சத்தில், வேறு எவரும் நோயைக் குணப்படுத்தக் கூடாது என்று அவர்கள் நினைக்கின்றனர். சிலர், மற்றவர்களுடைய பலவீனங்களைப் பற்றிப் பேசுவதில் நாட்டம் கொள்கின்றனர். ஆனால், தமது சொந்த பல வீனங்களைப் பற்றி வேறு எவரும் பேசினால், அவர்கள் சீற்றமடைகின்றனர். இவர்கள், தம்மைத் தவறற்றவர்களாகக் காட்டிக் கொள்ள விரும்புகின்றனர். இதன் காரணம் என்னவென்றால், அவர்கள் தமது புகழிலும் அந்தஸ்திலும் மெய்மறந்து உள்ளனர். ஆனால், பிறரிடமிருந்து அறிவுரை பெறுவதால், ஒருவர் தமது மதிப்பை இழந்து விடுவாரா? அப்படியெல்லாம் ஒன்றுமில்லை.

உலகில் எவ்வளவோ விடயங்கள் இருக்கின்றன. அவையெல்லாம் ஒன்றும் எளிமையானதாக இருப்பதில்லை. அவற்றில் சிலவற்றை நாம் புரிந்து கொள்ளத் தவறுவதும் அல்லது சிலவற்றைத் தவறாகப் புரிந்து கொள்வதும் தவிர்க்க முடியாததுதான். தவறுகள் இழைக்காமலிருக்க நாம் முயற்சிக்க வேண்டும் என்பதும் உண்மைதான். எனவே, மருத்துவர்களாக இருந்தாலும் சரி, அல்லது வேறு எவராக இருந்தாலும் சரி – குறிப்பாக தலைவர்கள், தாம் புரிந்து கொள்ள முடியாத விடயங்கள் அல்லது தெளிவாகத் தெரியாத விடயங்கள் பற்றி மிகவும் கவனமாக இருக்க வேண்டும். அப்படி இருப்பார்களேயானால், அவர்கள் தமது மதிப்பை இழந்துவிட மாட்டார்கள். அப்படி இல்லாமல் போனால்தான், அவர்கள் தமது மதிப்பை நிச்சய மாக இழந்துவிடுவர். விவகாரங்களைக் கையாளுகையில், தலைவர் மாவோ எப்போதுமே மிகுந்த கவனத்துடன் இருக்கிறார். ஒருவர் தவறிழைத்து, அதிலிருந்து பாடம் கற்றுக்கொள்வாரானால், அவர் தமது மதிப்பை இழப்பதில்லை . இதற்கு மாறாக, தவறினைப் பரிசீலித்து, அதிலிருந்து பாடங்களைக் கற்பதற்கு மறுப்பாரானால், அவர் தமது மதிப்பை இழந்தே தீருவார். இன்னும் சொல்லப்போனால், அடிக்கடி பாரதூரமான அளவிலான இழப்புக்கு ஆளாவார்.

சுருக்கமாகச் சொன்னால், நேர்மையானவர்கள் தமது மதிப்பை இழப்பதில்லை. தாம் மதிப்பை இழந்து விடுவோம் என்ற அச்சத்தின் காரணமாக, நேர்மையின்றி ஒருவர் நடப்பாரேயானால், அவர் இழப்பது உறுதி. பிறரிடமிருந்து அறிவுரை கேட்பதால், ஒருவருடைய கௌரவம் குறைந்து விடுவதில்லை. அவருடைய வேலையை நன்றாகச் செய்வதன் மூலமே அவர் புகழை அடைகிறார். ஏதோ எல்லாம் தெரிந்தவராகக் காட்டிக் கொண்டு மேதாவியாக நடிப்பதால், அவர் புகழை அடைய முடியாது. இதனால் அவருக்கு எந்தப் பலனும் கிடைக்காது. தவறுகளைச் செய்யாமலிருக்க முயற்சிப்பது மட்டுமே ஒருவர் புகழடைவற்கான ஒரே வழி. ஒருபோதும் மற்றவர்களை இழப்புக்குள்ளாக்கி ஒருவர் புகழடைய முடியாது.

இ. ஒளிமயமான எதிர்காலம் இருக்கிறது.

இப்போது நமக்கு எண்ணற்ற இடையூறுகள் இருக்கின்றன. எடுத்துக்காட்டாக, தளப்பிரதேசத்தில் நம்முடைய அறிவியல் சாதனங்கள் மேம்பட்டவையாக இல்லை. இதை வெற்றி கொள்வதற்கான வழியைக் காண்பது நமது புரட்சிகரத் தனித் தேர்ச்சியாளர்களுக்குக் கடினமாகவே உள்ளது. ஆனால், புரட்சியானது அவர்களுக்கு மகத்தான வாய்ப்பை அளிக்கும். புரட்சி வெற்றி பெறுகையில், சிறந்த அறிவியல் சாதனங்கள் தாராளமாகக் கிடைக்கும். அதன் பின்னர், தமது தொழில்நுட்ப அறிவைக் கொண்டு அவர்கள் புதியவற்றை உருவாக்குவர், புதிய கண்டுபிடிப்புகளை அவர்கள் சாதிப்பர். இப்போதைக்கு அவர்கள் என்ன செய்ய வேண்டுமென்றால், இடையூறுகளைக் கடந்து அவர்கள் அனுபவத்தைப் பெற வேண்டும். அதற்காக நிறைய நூல்களைப் படிக்கவும், கூட்டு ஆராய்ச்சியில் ஈடுபடவும் வேண்டும்.

எதிர்காலத்தில் புதிய மணிமணியான தேர்ச்சியாளர்கள் உருவாகும் போது, தாமும் தமது வேலைகளும் இனி மதிக்கப்படமாட்டா என்று அவர்கள் கவலைப்பட வேண்டியதில்லை. புரட்சி நிச்சயம் விரைந்து முன்னேறும். அது அவர்களுக்கு மடைதிறந்த வெள்ளம் போன்று ஏராளமான வாய்ப்புகளை அளிக்கும். அவர்களுடைய திறமைகளைப் பயன்படுத்தவும் அவற்றை மேலும் முன்னேற்றவும் வாய்ப்புகள் கிடைக்கும். புதிய நண்பர்கள் கிடைத்த மாத்திரத்தில், பழைய நண்பர்களை பொதுவுடைமைக் கட்சி மறந்துவிடுமா என்ன? அப்படியில்ல பழையவர்களும் புதியவர்களும் என்ற இரு வகையினருமே கட்சிக்குத் தேவைப்படுவர். தனது இலட்சியத்தை அடைவதற்காக, கட்சியானது மக்களை மேலும் மேலும் அணிதிரட்டுவதால், பிரட்சியின் எதிர்காலம் மேலும் மேலும் நம்பிக்கையூட்டுவதாக இருக்கும்.

படிக்க :
♦ இந்தியா சீனா முறுகல் போக்கு : மோடி அரசின் சவடாலும் சரணாகதியும் !
♦ அறிவுத்துறை ஊழியர்களைக் கையாளுவது குறித்து… || தோழர் சென் யுன்

ஊழியர்களைப் பயனுள்ள முறையில் பயன்படுத்துவது. கொள்கைகள் சரியாக நடைமுறைப்படுத்தப்படுவதை நிச்சயப்படுத்திக் கொள்வது ஆகியவற்றில் தலைமைப் பதவிகளில் உள்ள தோழர்களுக்குப் பெரும் பொறுப்பு இருக்கிறது. ஊழியர்களைச் சரியாகப் பயன்படுத்துவது முதல் முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததது. நாடகம் நன்கு உருவமைக்கப்பட்டால்தான் சிறந்த காட்சிகள் அரங்கேறும். சிறந்த தலைமையை உத்திரவாதப்படுத்துவதற்கு, தலைமை ஊழியர்கள் பின்வரும் ஆலோசனைகளை மனதில் கொள்ள வேண்டும்.

1. உங்களை மேம்படுத்திக் கொள்வதற்கு நீங்கள் கடுமையாகப் படிக்க வேண்டும். நீங்கள் ஏன் படிக்க வேண்டும்? கோட்பாட்டில் தேர்ச்சி பெறுவதற்காகவும் சரியான சிந்தனை முறையை அடைவதற்காகவும் நீங்கள் படிக்க வேண்டும். இது தொடர்பாக, தலைமைப் பொறுப்புகளில் உள்ள தோழர்கள், குறிப்பாக இராணுவத் துறைகளில் உள்ள தோழர்கள் ஒன்றை மனதில் கொள்ள வேண்டும். வறட்டு வாதத்தில் விழுந்து விடுவோம் என்று அஞ்சி, நூல்களைப் படிக்க அவர்கள் தயக்கம் காட்டக் கூடாது. வறட்டுவாதத்தைத்தான் நாம் எதிர்க்கிறோமே ஒழிய, புத்தகங்களைப் படிப்பதை அல்ல. இப்போது நம்மிடமுள்ள குறைபாடு என்னவென்றால், மார்க்சிய – லெனினியத்தில் நமக்குப் போதுமான அளவு தேர்ச்சி இல்லை என்பதுதான். வறட்டுவாதம், சுய அனுபவவாதம் ஆகிய இரண்டையும் நாம் தவிர்ப்பதற்கு, மார்க்சிய – லெனினியத்தை சளைக்காமல் படிப்பது நமக்கு அவசியம். பொது அறிவும் நமக்குத் தேவைப்படுகிறது என்பது உண்மையே. பொது அறிவு இல்லாமல், மார்க்சிய – லெனினியத்தைப் புரிந்து கொள்வது நமக்கு மிகக் கடினமாக இருக்கும். அதைத் தன்வயமாக்குவதையும் செறிப்பதையும் பற்றிச் சொல்லவே வேண்டியதில்லை. நமது தோழர்களில் சிலர், பிறருடைய தவறான கருத்துகளால் மூழ்கடிக்கப்பட்டு, வறட்டுவாத வலையில் சிக்கி விடுகின்றனர். இதற்குக் குறிப்பான காரணம் என்னவென்றால், அவர்களுடைய கோட்பாட்டு அறிவு வரம்புக்குட்பட்டதாகவும், பொதுக் கல்வி மட்டம் குறைவாகவும் இருப்பதுதான். படிப்பதை மேற்கொள்கையில், கற்றுக் கொள்வதில் உள்ள உங்களின் திறனாற்றல் மீதான நம்பிக்கை அவசியமானது. உங்களுடைய அறிவின் போதாமை குறித்து உங்களின் வேதனைமிக்க ஒப்புணர்வு, அறிவை அடைய விடாப்பிடியாக ஊன்றி நிற்பதற்கான உங்களின் தீர்மானகரமான முடிவு ஆகியவையே படிப்பதில் உங்களுடைய முயற்சி இடையறாது நீடிப்பதற்கான திறவுகோல், தேவையான அளவுக்குக் கோட்பாட்டை நீங்கள் கற்றுக் கொள்ளும்போது, சரியான சிந்தனை முறையை நீங்கள் வளர்த்துக் கொள்ளும் நீங்கள் கட்சிக்கும் புரட்சிக்கும் பெரும் தொண்டாற்றுபவராக முடியும்.

2. ஒட்டுமொத்த நிலைமையை மனதில் கொண்டு, பொதுநலனை எப்போதும் கவனத்தில் கொள்ளுங்கள். உங்களுடை பொறுப்பில் உள்ள வேலையை மட்டும் நீங்கள் பார்ப்பீர்களேயானால், மொத்த நிலைமைக்கு ஊறுவிளைவிக்கும்படியாக, உங்களுடைய சொந்தத் துறையின் நலன்களை மட்டும் முன்வைக்கக் கூடியவர்களாக மாறிவிடுவீர்கள்.

3. பொருத்தமான பாராட்டுதல்களையும் அவசியமான ஒழுங்கு நடவடிக்கைகளையும் மேற்கொள்ளுங்கள். தவறு செய்த ஊழியர்களை விமர்சிப்பதைப் பற்றி தலைமை ஊழியர்களில் சிலர் கவலைப்படுவதே இல்லை. இதன் மூலம், எதிர்காலத்தில் மேலும் சிறந்த வேலைகளைச் செய்யக் கற்றுக் கொள்வதிலிருந்து அவர்களைத் தடுத்து விடுகின்றனர். ஊழியர்களை நன்றாகக் கவனித்துக் கொள்வது என்பதன் முதன்மையான பொருள், அவர்கள் அரசியல் ரீதியில் முன்னேறுமாறு கவனித்துக் கொள்வதாகும். ஓர் ஊழியரின் தவறுகளை மிகைப்படுத்துவது சரியல்ல. ஆனால், ஓர் ஊழியரை விமர்சிக்காமல், எப்படியோ போகட்டும் என்று விட்டுவிடுவதும் சரியல்ல. பாரதூரமான தவறுகளை இழைத்துள்ள ஓர் ஊழியர் ஒழுங்கு நடவடிக்கைக்கு உட்படுத்தப்பட்டு தண்டிக்கப்படாவிட்டால், அனுபவத்திலிருந்து எந்த படிப்பினையையும் அவர் பெறமாட்டார். பிற தோழர்களும் எதையும் கற்றுக்கொள்ள மாட்டார்கள். நன்றாகச் செயல்பட்டுள்ள ஒருவர் பாராட்டப்படாமல் போனால், பெருமளவு முன்னேற்றம் அடைய அவருக்கு ஊக்கம் ஏதும் இராது. மேலும், இதிலிருந்து எவரும் எதையும் கற்றுக் கொள்ள மாட்டார்கள். எனவே, அவரவர்க்குரிய பாராட்டுகளும் ஒழுங்கு நடவடிக்கைகளும் வழங்கப்படுவதில் நாம் நம்பிக்கை வைக்கிறோம்.

உ. இராணுவ ஊழியர்களின் கவனத்துக்கு

புரட்சி அணிகளில் உள்ள பிற தோழர்கள் அல்லது மக்களுடனான தமது உறவுகளில், இராணுவ ஊழியர்கள் வெளிப்படையாக ஒளிவுமறைவின்றியும் இருக்க வேண்டும். அவர்கள் ஒருபோதும் கடுமையாகவும் ஆணவத்துடனும் நடந்து கொள்ளக்கூடாது. அவர்கள் எப்போதாவது கடுமையாகவும் ஆணவத்துடனும் நடந்து முடியும் என்பது சாத்தியமா? உண்மையில் இதற்குச் சாத்தியம் உள்ளது. ஏனெனில், அவர்களுடைய கைகளில் துப்பாக்கிகள் உள்ளன. இத்துடன், தமது தொண்டின் சாதனை பற்றி அவர்கள் பெருமிதம் கொண்டுள்ளனர். இது, இராணுவத்தின் விரும்பத்தகாத பண்புக் கூறுகளில் ஒன்றாகும். இராணுவத்துக்கும் பொதுமக்களுக்கும் இடையிலான உறவில் தவறு ஏதாவது நடந்தால், இரு தரப்பினரும், அடுத்த தரப்பைவிட தமது தரப்பையே கூடுதல் விமர்சனப்பூர்வமாகப் பரிசீலிக்க வேண்டும். நமது கட்சியின் வடமேற்கு பிரிவினுடைய தலைமைக் குழு, இந்த முறையில்தான் உறவுகளை மிகச் சரியாகக் கையாள்கிறது. இதுவே மிகச் சிறந்த ஒன்றாகும். இன்னும் சொல்வதானால், பிற தரப்பைப் பற்றிய விமர்சனமே இல்லாமல், தமது தரப்பைப் பற்றிய சுயவிமர்சனம் மட்டுமே மேற்கொள்ளப்படுவது மேலும் சிறப்பாக இருக்கும். இராணும் முக்கியமானதுதான். ஆனால், உள்ளூர் அரசாங்கங்கள் மற்றும் மக்களின் ஆதரவு இல்லாமல் போனால், இராணுவத்துக்கு செல்வாக்கு ஏதும் இராது. இந்த ஆதரவு இல்லாவிட் டால், இராணுவம் ஒரேயொரு நாள் கூட தாக்குப்பிடிக்க முடியாது.

(முற்றும்)

நூல் : ஊழியர்கள் தலைவர்கள்
ஆசிரியர் : சென் யுன்
பக்கம் : 48
விலை : ரூ. 40
கிடைக்குமிடம் : கீழைக்காற்று
தொடர்புக்கு : 7395937703

தோழர் சென் யுன், சீனப் பொதுவுடைமைக் கட்சித் தலைவர்களில் ஒருவர். சீனப் பொதுவுடைமைக் கட்சியின் மையக் குழுவின் சார்பில் கட்சியின் அமைப்பு விவகாரத் துறை இயக்குனராக 1937-லிருந்து ஏழாண்டு காலம் செயல்பட்டார். தோழர்களை போல்ஷ்விக் முறையில் பயிற்றுவிப்பதிலும், புடம் போட்டு வளர்ப்பதிலும் அனைத்து நடைமுறை சார்ந்த பிரச்சினைகளையும் எதிர்கொண்டு எந்த ஒரு கம்யூனிஸ்ட் கட்சியும் அமைப்புத் துறையில் ஊழியர்களை தலைவர்களாக உயர்த்துவதற்கு பின்பற்ற வேண்டிய வழிமுறைகளை வகுத்து வழிகாட்டினார்.

அவரது அனுபவங்களை உட்கிரகித்து பொதுவுடைமைக் கட்சியை புரட்சிப் பணிக்கு ஏற்ப புடம்போட்டு முன்னெடுத்துச் செல்ல வேண்டிய தருணம் இது.

• வினவு

0-0-0

ஊழியர்கள் தமக்குத் தாமே கண்டிப்பாக இருந்தாக வேண்டும் || பாகம் – 1

(அக்டோபர் 7, 1942)

யேனானில் இராணுவ ஊழியர்களின் கூட்டத்தில் ஆற்றிய உரையின் மறுகட்டமைப்பு. இது மட்டுமின்றி, தோழர் சென் யுன் எழுதிய எண்ணற்ற பிற கையெழுத்துப் படிகளை வைத்து, சென் யுன்-னின் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட படைப்புகளைத் தொகுத்த நூலாசிரியர் குழுவினர் இந்த விசயாதாரத்தைக் கூட்டிணைவாக்கியுள்ளனர்.

தம்மைப் பொருத்தவரை கட்சியானது தனது ஊழியர் கொள்கையைப் பொறுப்புடன் நிறைவேற்ற வேண்டுமென்று ஊழியர்கள் இப்போது கட்சியை வலியுறுத்துகின்றனர். ஆனால், கட்சியின் எதிர்பார்ப்புகளுக்கு ஏற்ப, தாம் இருக்க வேண்டுமென்ற தமது கடமையைப் பற்றி அவர்கள் எண்ணிப் பார்ப்பதில்லை.

உண்மை என்னவென்றால், கட்சியின் இந்த எதிர்பார்ப்புகள் பற்றி ஊழியர்கள் அக்கறை கொள்ள வேண்டும்; அவை தம்மிடம் இருக்க வேண்டுமென்று அவர்கள் தமக்குத் தாமே கண்டிப்பாகக் கோரவேண்டும். ஆனால், இப்போது யேனானில் உள்ள சில ஊழியர்கள், கட்சியின் ஊழியர் கொள்கை பற்றி பேசும்போதெல்லாம் கட்சி தங்களை நன்றாகக் கவனித்துக் கொள்ள வேண்டும், தம்மை நன்றாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும், தம்மைப் பேணி வளர்க்க வேண்டுமென்று நினைக்கின்றனர். அவர்கள் கட்டாயம் முயற்சிக்க வேண்டிய நான்கு எதிர்பார்ப்புகள் (கட்சிக்கு விசுவாசமாக இருத்தல், மக்களுடன் நெருங்கிய பிணைப்புகளைக் கொண்டிருத்தல், சுயேட்சையாக வேலை செய்யும் ஆற்றல் கொண்டிருத்தல் மற்றும் கட்சிக் கட்டுப்பாட்டை ஏற்றுக் கொள்ளுதல்) பற்றி அவர்கள் பொருட்படுத்துவது இல்லை. அவற்றை இரண்டாந்தர முக்கியத்துவம் உடையவையாக அவர்கள் கருதுகின்றனர்; அல்லது அவற்றை அடியோடு அவர்கள் மறந்து விடுகின்றனர். இது தவறானது என்பது சொல்லாமலே விளங்கும்.

படிக்க :
♦ கம்யூனிஸ்ட்கள் என்றாலே தவறிழைக்காத முனிவர்களா? | தோழர் மாவோ
♦ கம்யூனிஸ்ட் கட்சிக்குள் சீர்செய்யப்பட வேண்டிய விவகாரங்கள் | தோழர் மாவோ !

1938-ம் ஆண்டில், ஜப்பானிய எதிர்ப்பு இராணுவ மற்றும் அரசியல் கல்லூரி, இன்னும் பிற கட்சி நிறுவனங்களின் மாணவர்களுடன் விவாதித்த போது, கட்சியின் ஊழியர் கொள்கை பற்றி மட்டும் தான் நான் பேசினேன்; ஊழியர்கள் தமது அறவொழுக்கத் தரங்களை உயர்த்திக் கொள்வதன் அவசியத்தைப் பற்றி நான் பேசாமலேயே இருந்துவிட்டேன். எனது அப்போதைய விவாதம் பிரச்சினையின் ஒரு பக்கத்தைப் பற்றியதாக இருந்தது. இப்பொழுது பிரச்சினையின் இன்னொரு பக்கத்தைப் பற்றிப் பார்ப்போம்.

1. அறிவுத்துறை பின்னணியுடைய புதிய ஊழியர்கள்

கூர்மையான அறிவும் வேலைக்கான உற்சாகமும்தான் இந்தப் பிரிவைச் சேர்ந்த ஊழியர்களின் பலமாகும். கட்டுப்பாட்டின் மீதான வெறுப்பு இவர்களுடைய தனிப்பண்பாகும்; இது குட்டி முதலாளிகளின் தனிச்சிறப்பான குணாதிசயம் ஆகும். இந்தப் பலவீனத்தை வெற்றி கொள்ள அவர்கள் தயாராக உள்ளனர்; கட்சி அமைப்பு அளிக்கக்கூடிய கல்வியின் உதவியோடு, அவர்களால் அந்தப் பலவீனத்தைக் கடக்க முடியும்.

இந்தப் பின்னணி கொண்ட புதிய ஊழியர்கள் பலர், தமக்கு ஒதுக்கப்பட்ட வேலையை, தமக்குப் பொருத்தமானதாகக் கருதுவதில்லை. தொழில்நுட்பம், பொருளாதார வேலைகள், இன்னும் பிற துறைகளில் அமர்த்தப்பட்டுள்ள இவர்கள், தமது வேலையில் மன நிறைவு இல்லாதவர்களாக உள்ளனர். கட்சி அவர்களுக்குத் தவறான வேலைகளைக் கொடுத்துவிட்டதா? அல்லது அவர்களுடைய சிந்தனையில் ஏதாவது கோளாறா? நான் பார்த்தவரையில் அவர்களுடைய சிந்தனையில்தான் பிரச்சினை உள்ளதென்று நினைக்கிறேன்.

அ. ஒரு புரட்சியாளர் என்பதைப் பற்றிய அவர்களுடைய கருத்தாக்கம், யதார்த்தமாகத் தேவைப்படும் புரட்சியாளருடன் பொருந்தி வரவில்லை

இளைஞர்கள் மற்றும் மாணவர்கள் இயக்கங்களில் தாம் பெற்ற அனுபவத்திலிருந்து புரட்சியாளர் பற்றிய அவர்களது கருத்தாக்கம் பின்வருமாறு உள்ளது. ஒரு அரசியல்வாதிதான் புரட்சியாளர்; கூட்டங்களில் தங்குதடையின்றி மடைதிறந்த வெள்ளம் போலப் பேசுபவர் புரட்சியாளர்; ஆர்ப்பாட்டங்கள், கலை இலக்கிய நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்பவர்தான், புரட்சிக்காக கிளர்ச்சி வேலைகளில் பங்கேற்பவர்தான் புரட்சியாளர்; – இப்படித்தான் அவர்கள் கருதுகின்றனர்.

இப்போதைய யதார்த்த நிலையில், நமக்குத் தேவைப்படும் பரட்சியாளர் வேறுமாதிரியானவர். இராணுவ மற்றும் அரசியல் பிரச்சினைகளைத் தீர்ப்பது எப்படி என்பதை அறிந்தவர்தான் இப்போது நமக்குத் தேவை; உணவு மற்றும் உடை பற்றிய நடைமுறைப் பிரச்சினைகளைத் தீர்ப்பது எப்படி என்பதை அறிந்தவர்தான் இப்போது நமக்குத் தேவை. ஊர்வலங்களுக்கு ஏற்பாடு செய்வதும், பேரணிகளில் பங்கேற்பதும், கலை இலக்கிய நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்பதும், புரட்சிக்கான கிளர்ச்சி நடவடிக்கைகளில் ஈடுபடுவதும் அவசியமான நடவடிக்கைகள்தான். இருந்தபோதிலும், அவை எந்த விதத்திலும் போதுமானவை அல்ல. வேறு சொற்களில் கூறுவதானால், அவை முதன்மையான நடவடிக்கைகளே அல்ல; ஏனென்றால், புரட்சியினுடைய அடிப்படையான பிரச்சினைகளை இவற்றால் தீர்க்க முடியாது.

கட்சி, அரசாங்கம், படை, மக்கள்திரள் அமைப்புகள் என்றவாறான வேலைகளில் தேர்ச்சியுடையவர்களே நமக்கு உண்மையிலேயே தேவைப்படுகிறார்கள். இந்த வேலைகள் பல துறைகளுக்கானவையாகப் பிரிக்கப்படுகின்றன; இவை அனைத்துமே ஏனோ தானோவென்று ஒதுக்கப்பட முடியாதவை. எடுத்துக்காட்டாக, உணவு மற்றும் உடைக்கு ஏற்பாடு செய்வது பெரு முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது; அது நிறைவேற்ற கடினமானதொரு கடமையாக உள்ளது. ஒரு புரட்சியாளர் தங்குதடையின்றி, மடைதிறந்த வெள்ளம் போல பேசுபவராக இருப்பது மட்டும் போதாது; தொழில், விவசாயம், இராணுவ விவகாரங்கள், கலாச்சாரம், கல்வி, வணிகம் என்று எந்தத் துறையை அல்லது எந்தப் பிரிவை எடுத்துக் கொண்டாலும், அதில் துறை சார்ந்த தேர்ச்சிமிக்க நிபுணத்துவம் உள்ளவராக அவர் விளங்க வேண்டும். புரட்சியாளர்கள் இந்தச் செயற்களங்கள் அனைத்திலும் ஆற்றல் உள்ளர்களாக இருக்க வேண்டும்; அவ்வாறு இல்லாமல் போனால், புரட்சியில் அவர்கள் தோல்வி அடைவர்; அவர்களின் இருப்பே ஆபத்துக்குள்ளாகிவிடும்.

கற்பனைக் கருத்தாக்கமான புரட்சியாளர், நடைமுறையில் யதார்த்தமாகத் தேவைப்படும் புரட்சியாளருடன் பொருந்தக்கூடியவராக இல்லை. விடுதலைப் பிரதேசங்களுக்கும் விடுவிக்கப்படாத பிரதேசங்களுக்கும், பழைய கருத்தாக்கங்களுக்கும் புதிய யதார்த்தங்களும் இடையிலான வேறுபாடுகளே இதற்குக் காரணம்.

ஆ. தொழில்நுட்ப, பொருளாதார, நிர்வாக வேலைகளைக் காட்டிலும் அரசியல் வேலையையே அறிவாளிப் பிரிவைச் சேர்ந்த ஊழியர்கள் தெரிவு செய்கின்றனர்.

எல்லா தொழில்நுட்ப, பொருளாதார, நிர்வாக வேலைகளும் தமக்கே உரிய அரசியல் முக்கியத்துவத்தைக் கொண்டுள்ளன. எல்லா அரசியல் வேலைகளும் தொழில்நுட்ப, பொருளாதார, நிர்வாக வேலைகளுடன் பின்னிப் பிணைந்தவையாக உள்ளன. இராணுவ நிர்வாக அமைப்பை எடுத்துக்கொண்டால், அதில் அரசியல் பிரிவு மட்டும் இல்லாமல் அதில் படையதிகாரிகள் பிரிவும் படைவீரர்களை அணிவகுத்து வழிநடத்தும் பிரிவும் இதுபோலவே இருக்கின்றன. பொதுமக்களிடையேயான வேலையிலும் இதே நிலைமைதான் இருக்கிறது. இது கட்சியின் வடமேற்கு பிரிவினுடைய தலைமைக் குழுவிலும், ஷான்க்ஸி – காங்சு – நிங்ஸியா எல்லைப் பிரதேச அரசாங்கத்திலும் பல்வேறு பணித்துறைகள் உள்ளன. வேறெந்த பணிகளுடனும் தொடர்பற்ற முழுமையான அரசியல் வேலை என்று எதுவுமே இல்லை.

ஊழியர்கள் தமது வேலைகளை மாற்றிக் கொள்ள முடியுமா? எடுத்துக்காட்டாக, கலை-இலக்கியப் பிரிவில் வேலை செய்ய எண்ணற்ற ஊழியர்கள் விரும்புகின்றனர்; ஆனால், இந்தத் துறைக்கு இவ்வளவு பேர் தேவைப்பட மாட்டார்கள் என்றே நான் நினைக்கிறேன். கலை-இலக்கிய வேலை பயனுள்ளதுதான்; ஆனால், அது மட்டும் போதாது. விரும்பும் ஒவ்வொருவரையும் அதில் ஈடுபடுத்தவும் முடியாது. இது மட்டுமின்றி, புரட்சிகர கலை-இலக்கிய வேலையில் ஈடுபட்டுள்ளவர்களும் கூட, தொழில்நுட்ப, பொருளாதார, நிர்வாக வேலைகளைப் புரிந்து கொண்டாக வேண்டும். எழுத்தாளர்களும் நாட்டுப்புறங்களுக்குச் சென்றாக வேண்டும். ஏனென்றால், இத்தகைய அனுபவம் இல்லாமல், ஆற்றலுள்ள எழுத்தாளர்களாக முடியும் என்று அவர்கள் நம்பிக்கைக் கொள்ள முடியாது.

நிர்வாக வேலைகளில் மூழ்கிவிடும் அபாயமிருப்பதாகச் சிலர் கூறுகின்றனர். இப்போது நிர்வாக வேலைகள் அவசியமாயிருப்பதையும், நிர்வாக வேலையும் புரட்சிகரமான வேலைதான் என்பதையும், மார்க்சிய – லெனினிய வழிகாட்டலின்கீழ் மேற்கொள்ளப்பட்டால், இது செக்குமாட்டுத்தனத்துக்கு இட்டுச் செல்லாது என்பதையும் இவர்கள் புரிந்து கொள்வது இல்லை.

அடிமட்டத்திலான நடைமுறை வேலையின் வாயிலாக, கட்சியின் புதிய உறுப்பினர்களும் ஊழியர்களும் புடம் போடப்பட வேண்டும். மையக் குழுவினுடைய அமைப்பு விவகாரத் துறையினால், நாற்றுக்கணக்கான அறிவாளிப் பிரிவினரான ஊழியர்கள், மக்களிடையில் நடைமுறை வேலை செய்வதற்காக ஷான்க்ஸி-கான்சு-நிங்ஸியா பிராந்தியத்துக்கு அனுப்பப்பட்டது இற்கான சிறந்த எடுத்துக்காட்டாக அமைந்தது. அங்கு கடினமான வேலையை மேற்கொண்ட அவர்கள், சித்தாந்தரீதியில் பெரிய முன்னேற்றத்தை எட்டியுள்ளனர். எல்லைப் பிரதேசத்தில் வேலை செய்யும் அவர்கள், இன்னல்கள் – இடர்ப்பாடுகளுக்குத் தாக்குப் பிடிப்பதில், மூத்த ஊழியர்களுக்கு சளையாதவர்களாக உள்ளனர்; மூத்த ஊழியர்களுடன் இணைந்து அவர்கள் சிறப்பாக வேலை செய்கின்றனர்; பரந்துபட்ட மக்களுடன் நெருக்கமான பிணைப்புகளைக் கொண்டிருக்கும் அவர்கள், மக்களின் நம்பிக்கையையும் பெற்றுள்ளனர். எனவே, புதிய ஊழியர்கள் புடமிடப்படுவது கீழ்மட்டங்களிலான நடைமுறை வேலையிலிருந்துதான் தொடங்கப் பட வேண்டும் என்பதை நாங்கள் உறுதியாக உணர்கிறோம்.

இ. திறமையானவர்களுக்கு மிகச் சாதாரணமான வேலைகளே தரப்படுகின்றன என்று சில அறிவாளிப் பிரிவினரான ஊழியர்கள் புகார் செய்கின்றனர்.

முதலில் ”திறமையானவர்களை”ப் பற்றி பரிசீலிப்போம். பொருளாதாரரீதியிலும் கல்விரீதியிலும் சீனா பின்தங்கியுள்ளது. இந்தக் காரணத்தால், அறிவாளிப் பிரிவினர் பெரும் பயனளிப்பவர்களாக உள்ளனர். எனவே, நடுத்தரப் பள்ளி மற்றும் கல்லூரி மாணவர்கள் நமக்கு மதிப்பு மிக்க செல்வங்களாவர். ஆனால், ஒப்பீட்டு ரீதியில் அவர்கள் சாதாரண மக்களை விட திறமையானவர்களாக இருக்கிறார்களே ஒழிய, புரட்சியாளர்கள் என்ற முறையில் அவர்கள் திறமை மிக்கவர்களாக இருப்பதில்லை. புரட்சிகர அணிகளில் சேர்ந்து வேலை செய்வதற்கு, நடுத்தரப் பள்ளி அல்லது கல்லூரி கல்வி கற்றவர்களாக இருப்பது போதுமானதாக இருக்காதா? சிலருக்கு இது பொருந்தலாம்; ஆனால், பிறருக்கு, இன்னும் பெரும்பாலானோரைப் பொருத்தவரை இது போதுமானதல்ல. ஏனெனில், புரட்சிகர வேலைக்குத் தேவைப்படுவது புத்தக அறிவு மட்டுமல்ல; மாறாக, இதற்குச் சமுதாயம் பற்றிய அறிவும் புரட்சிகர நடைமுறை வேலையினால் ஈட்டப்பட்ட அனுபவமும் தேவைப்படுகிறது.

ஆய்வுப் பணியாளர்கள் சிலர், இந்த உண்மையை இப்போது புரிந்து கொண்டுள்ளனர்; இந்த உண்மையை தாம் ஏற்கெனவே அறிந்து கொள்ளாததற்காக அவர்கள் வருத்தம் தெரிவிக்கின்றனர். விவசாயப் புரட்சிக் காலத்தின்போது புரட்சியில் சேர்ந்த மூத்த ஊழியர்களை விட அறிவாளிப் பிரிவினரான புதிய ஊழியர்கள் சாதகமான நிலையைப் பெற்றுள்ளனர் என்பது உண்மைதான்; ஆனால், அறிவாளிப் பிரிவினரான புதிய ஊழியர்கள் மேலதிகமான புத்தக அறிவைப் பெற்றுள்ள போதிலும், அவர்கள் பெற்றுள்ள நடைமுறை அனுபவம் குறைவானதே.

அறிவுத்துறை பின்னணி கொண்ட புதிய ஊழியர்கள், விவசாயப் பின்னணி கொண்ட மூத்த ஊழியர்களை கொஞ்சம் மட்டமானவர்களாகப் பார்க்கின்றனர்; தம்மைப்போல கற்றவர்களாக இல்லாமல், கல்வியறிவற்றவர்களாகவும் குறுகிய மனப்பாங்கு உடையவர்களாகவும் இருப்பதாக அவர்களைப் பார்க்கின்றனர். ”விவசாயப் பின்னணி கொண்ட ஊழியர்கள் சுயநலத்தின் காரணமாக, நிலம் பெறுவதற்காக புரட்சியில் சேர்ந்தனர்; ஆனால், நாங்களோ இயல்பாகவே புரட்சி செய்தற்காகவே வந்தவர்கள்” என்று அவர்கள் கூறுகின்றனர். இந்த போலி தற்பெருமைப் போக்கு முற்றிலும் தவறானதென்பதே உண்மையாகும். விவசாயப் பின்னணியிலிருந்து வந்த மூத்த ஊழியர்களைக் காட்டிலும் மேலாக இவர்கள் கல்வி கற்றிருந்த போதிலும், இவர்களைக் காட்டிலும் மூத்த ஊழியர்கள் மேலதிகமான புரட்சிகர நடைமுறை அனுபவத்தைக் கொண்டுள்ளனர். மூத்த ஊழியர்கள்பால் ஆணவத்துடன் இருப்பதைக் காட்டிலும், அவர்களிடமிருந்து அறிவாளிப் பிரிவிலிருந்து வந்த ஊழியர்கள் கற்றுக் கொள்ள வேண்டும்.

படிக்க :
♦ சிறப்புக் கட்டுரை : பாபர் மசூதி இடிப்பு வழக்குத் தீர்ப்பு : நரியைப் பரியாக்கிய காவித் திருவிளையாடல் !
♦ டானிஷ்க் விளம்பரம் : பிறக்காத அந்தக் குழந்தை நான்தான் !

”பரந்த மனப்பாங்கு” மற்றும் ”குறுகிய மனப்பாங்கு” என்பவற்றைப் பொருத்தவரையில், முற்றிலும் வேறானதொரு கருத்து என்னிடம் உள்ளது. விவசாயிகள் சிறு விடயங்களில் குறுகிய மனப்பாங்கு உடையவர்களாகவும், ஆனால் பெரிய பிரச்சினைகளில் பரந்த மனப்பாங்கு உடையவர்களாகவும் உள்ளனர் என்றே நான் நினைக்கிறேன். புரட்சிக்கான வாழ்வா – சாவா என்ற போராட்டத்தில், விடாப் பிடியாக நிற்க வேண்டிய தருணங்களில் அறிவாளிப் பிரிவினரிலிருந்து வந்தவர்களைக் காட்டிலும், விவசாயப் பிரிவினரைச் சேர்ந்த தோழர்கள் எப்போதும் மேலதிக நெஞ்சுரம் உள்ளவர்களாகவும் தமது இன்னுயிரை இழக்கத் தயாரானவர்களாகவும் உள்ளனர்.

அறிவாளிகளில் யாருமே நல்லவர்கள் இல்லை என்று நான் கூறவில்லை; தொழிலாளர்களுடனும் விவசாயிகளுடனும் இரண்டறக் கலவாத அறிவாளிகள் சிறு விடயங்களில் பரந்த மனப்பாங்கு உடையவர்களாகவும் பெரிய பிரச்சினைகளில் குறுகிய மனப்பாங்கு உடையவர்களாகவுமே உள்ளனர் என்பதையே நான் கூறுகிறேன். பழைமைவாதப் பிடிப்பும் தனியுடைமை உணர்வும் கொண்டிருப்பதுதான் விவசாயத் தோழர்களின் பலவீனமாகும். அவர்களுடைய பலம் பற்றுறுதிமிக்க புரட்சிகர உணர்வாற்றல்தான்; இந்தப் பற்றுறுதி ஆக மிகமுக்கியமான விடயமாகும். நமது விவசாயத் தோழர்கள் பற்றிய சரியான புரிதல் நமக்கு இருக்க வேண்டும்; நாணயத்தின் இரு பக்கங்களையும் நாம் நோக்க வேண்டும். அறிவாளிப் பிரிவினர் தொழிலாளர் – விவசாயிகளுடன் ஒன்றிவிட வேண்டும் என்பதை நாம் மனதில் கொள்ள வேண்டும். புரட்சியானது பரந்துபட்ட தொழிலாளர் – விவசாயிகளையே முதன்மையாகச் சார்ந்திருக்கிறது என்பது தற்செயலான ஒரு விசயமல்ல; ஏனெனில், அவர்கள் வலுவான புரட்சிகர உணர்வாற்றல் மிக்கவர்களாக இருப்பவர்கள் என்பதுதான்.

சர்வசாதாரண கடமைகள் தரப்படுவது பற்றி இப்போது கவனிப்போம். ஒவ்வொருவரும் தம்மைப் பற்றி சரியான மதிப்பீட்டைக் கொண்டிருக்க வேண்டும்; சிறுசிறு வேலைகளைச் செய்வது பற்றி கவலைப்படக் கூடாது. ஏனெனில், மகத்தான சாதனைகள் சிறுசிறு வேலைகளிலிருந்துதான் தொடங்குகின்றன.

ஈ. தங்களுக்கு எதிர்காலம் இல்லையென்று அறிவாளிப் பிரிவினரான சில ஊழியர்கள் புகார் கூறுகின்றனர்.

பொதுவுடைமையாளர்கள் தமது லட்சியத்தின்பால் அர்ப்பணிப்பு உணர்வும் மீமிகு பேரார்வமும் கொண்டவர்கள்; ஒளிமிக்க எதிர்காலத்தின் மீது அவர்கள் நம்பிக்கை வைத்துள்ளனர். எனவே, புரட்சியின் எதிர்காலத்துடன் தமது சொந்தத் தலைவிதியை அவர்கள் பிணைக்கின்றனர். மொத்தத்தில், புரட்சிக்கு எதிர்காலமில்லாவிட்டால், அவர்களுக்கும் எதிர்காலம் இருக்க முடியாது. பரந்துபட்ட மக்கள் இல்லாமல் வீரர்கள் மட்டும் எப்படியிருக்க முடியும்? முடியாது. பலரும், தாம் உயர்நிலையில் இருக்க வேண்டும் என்றும் அனைவரின் கவனமும் தம் மீது நிலைக்க வேண்டும் என்றும் ஆரவாரிக்கின்றனர். ஏனென்றால், தமது பெயர்கள் வரலாற்று ஏடுகளில் இடம்பெற வேண்டும் என்று அவர்கள் விரும்புகின்றனர். ஆனால், இத்தகையவர்கள் எக்கச்சக்கமாக இருக்கின்றனர்; பல்லாயிரக்கணக்கானவர்களின் பெயர்களை வரலாற்று ஏடுகளில் பதிய முடியுமா? ஊழியர்களின் பேரவாவினை நான் ஊக்கமிழக்கச் செய்கிறேனா? அப்படியெல்லாம் இல்லை. எந்தவொரு தொழிலும் தனக்கே உரிய தனிச்சிறப்பானவர்களை – முன்னுதாரணமானவர்களைக் கொண்டிருக்கிறது.

அப்படிப்பட்டவர்களுள் ஒருவராவதற்கான ஒரே வழி, ஒருவர் தமது வேலையை நேசிப்பதிலும் அதில் சிறந்தவராவதும்தான்.

(தொடரும்)

நூல் : ஊழியர்கள் தலைவர்கள்
ஆசிரியர் : சென் யுன்
பக்கம் : 48
விலை : ரூ. 40
கிடைக்குமிடம் : கீழைக்காற்று
தொடர்புக்கு : 7395937703