கடந்த ஆகஸ்ட் 31 அன்று, “செப்டம்பர் 18 முதல் 22 வரை ஐந்து நாட்கள் நாடாளுமன்ற சிறப்புக் கூட்டத் தொடர் நடைபெறும்” என்று நாடாளுமன்ற விவகாரத்துறை அமைச்சர் பிரகலாத் ஜோஷி அறிவித்தார். அதைத் தொடர்ந்து, “ஒரே நாடு, ஒரே தேர்தல்” முறையை அமல்படுத்தத்தான் நாடாளுமன்றம் கூட்டப்படுகிறது என்று செய்திகள் பரவத் தொடங்கின. இதனையடுத்து ஒட்டுமொத்த கவனமும் பாசிச பாஜக அரசின் பக்கம் திரும்பி விட்டது.

இந்த பரபரப்பு அடங்குவதற்குள், செப்டம்பர் 1 அன்று, முன்னாள் குடியரசுத் தலைவர் ராம்நாத் கோவிந்த் தலைமையில் “ஒரே நாடு, ஒரே தேர்தல்” விவகாரத்தை ஆய்வு செய்ய உயர்நிலைக்குழு அமைக்கப்பட்டது. எட்டு நபர்களைக் கொண்ட அக்குழுவில் இடம்பெற்றுள்ளவர்களின் பெயர்கள் செப்டம்பர் 2 அன்று வெளியிடப்பட்டன. காங்கிரஸ் தலைவர் ஆதிர் ரஞ்சன் சவுத்ரியின் பெயரும் அதில் இடம் பெற்றிருந்தது. “இக்குழு அமைக்கப்பட்டதே ஒரு கண்துடைப்பு” என்று கூறி அவர் அதில் இணைய மறுத்துவிட்டார்.

ஊடகங்கள் அனைத்திலும், சமூக ஊடகங்கள் உட்பட, ஒரே நாடு ஒரே தேர்தல் என்பது விவாதப் பொருளாக மாறிவிட்டது. தி இந்து, இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் ஆகிய ஆங்கில நாளிதழ்கள், “ஒரே நாடு, ஒரே தேர்தல்” முறையை கொண்டு வர வேண்டும்; ஆனால் அனைவரிடமும் ஆலோசித்த பின்னர் கொண்டு வர வேண்டும் என்று தலையங்கங்கள் எழுதத் தொடங்கி விட்டன. எதிர்க்கட்சிகளின் ”இந்தியா கூட்டணி” குறித்தான செய்திகள் மங்கி விட்டன.

முன்னதாக, ”இந்தியா கூட்டணி” கூடிய போது பா.ஜ.க-வும் லெட்டர் பேட் அமைப்புகளையும் உள்ளடக்கிய என்.டி.யே (NDA) கூட்டணியைக் கூட்டி கவனத்தை தன்பக்கம் ஈர்க்க முயன்றது. இந்தியா கூட்டணி மீண்டும் ஆகஸ்ட் 31 அன்று கூடியபோது, நாடாளுமன்ற சிறப்புக் கூட்டத் தொடர் குறித்த அறிவிப்பை வெளியிட்டு எதிர்க்கட்சிகளுக்கு “ஒரே நாடு, ஒரே தேர்தல்” பூச்சாண்டி காட்டுகிறது.

படிக்க: ஒரே நாடு ஒரே தேர்தல்: பாசிஸ்டுகளுக்கு எதிராக “மாற்றுத் திட்டம்” வேண்டும்

“ஒரே நாடு, ஒரே தேர்தல்” முறையை அமல்படுத்துவது என்பது ஆர்.எஸ்.எஸ் – பா.ஜ.க பாசிச கும்பலின் நிகழ்ச்சி நிரலில் உள்ளது என்பதில் மாற்றுக் கருத்து இல்லை. ஆனால் அதை செப்டம்பர் 18 அன்று துவங்க இருக்கும் நாடாளுமன்ற சிறப்புக் கூட்டத் தொடரில் கொண்டு வரப் போகிறார்களா என்பதைத்தான் தற்போது நாம் ஆராய வேண்டியுள்ளது.

முதலில் “ஒரே நாடு, ஒரே தேர்தல்” முறையை அமல்படுத்த என்னென்ன சட்டத்திருத்தங்கள் மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும் என்பதைப் பார்ப்போம். பிறகு அதற்கான சாத்தியம் குறித்து ஆராய்வோம்.

“ஒரே நாடு, ஒரே தேர்தல்” முறை கொண்டுவரப்பட வேண்டுமானால், குறைந்தபட்சம் மக்கள் பிரதிநிதித்துவ சட்டம் 1951 மற்றும் இந்திய அரசியலமைப்பு சட்டம் ஆகியவற்றில் திருத்தங்களை மேற்கொள்ள வேண்டும். இதில், மக்கள் பிரதிநிதித்துவ சட்டம் 1951-இல் திருத்தங்களை மேற்கொள்வது பாசிச பா.ஜ.க அரசுக்கு எளிதானது. சமீபத்தில் நிறைவேற்றப்பட்ட டெல்லி சேவைகள் சட்டத்திருத்த மசோதாவைப் போல், இச்சட்டத்தையும் திருத்தி நாடாளுமன்றத்தின் இரு அவைகளிலும் நிறைவேற்றி விடலாம். ஏனெனில், மக்கள் பிரதிநிதித்துவ சட்டத்தைத் திருத்த சாதாரண பெரும்பான்மை (Simple Majority) போதுமானது. அதாவது பாதிக்கும் மேற்பட்ட உறுப்பினர்களின் ஆதரவு தேவைப்படும். அதை பாசிச பா.ஜ.க அரசால் இரு அவைகளிலும் பெற்று விட முடியும்.

ஆனால் இந்திய அரசியலமைப்பு சட்டத்தை பாசிச பாஜக அரசால் அவ்வாறு திருத்த முடியாது. “ஒரே நாடு, ஒரே தேர்தல்” திட்டத்திற்காக இந்திய அரசியலமைப்பு சட்டத்தில் குறைந்தது ஐந்து சரத்துகளிலாவது திருத்தங்களை மேற்கொள்ள வேண்டும்; அதாவது, சரத்துகள் 83, 85, 172, 174, 356 ஆகியவற்றில் திருத்தங்களை மேற்கொள்ள வேண்டும். இதுபோன்ற திருத்தங்களை மேற்கொள்ள, சரத்து 368-இன்படி, சிறப்பு பெரும்பான்மை (Special Majority) தேவைப்படும். அதாவது நாடாளுமன்றங்களின் இரு அவைகளிலும் மூன்றில் இரண்டு பங்கு உறுப்பினர்களின் ஆதரவு தேவைப்படும்; மாநிலங்களின் உரிமைகளில் தலையிடுவதால் 50 சதவிகிதத்திற்கும் மேற்ப்பட்ட மாநில சட்டமன்றங்களின் ஆதரவும் தேவைப்படும்.

பாசிச பா.ஜ.க அரசால் அடிவருடிகள் சிலரின் ஆதரவைப் பெற்று மக்களவையில் சிறப்பு பெரும்பான்மையை பெற்றுவிட முடியும். ஆனால் மாநிலங்களவையில் சிறப்பு பெரும்பான்மையை பெற முடியுமா என்பதைத் தான் தற்போது பார்க்கப் போகிறோம்.

இந்திய அரசியலமைப்பு சட்டத்தின் சரத்து 80-இன்படி மாநிலங்களவையில் மொத்தம் 250 உறுப்பினர்கள் வரை (தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்கள் 238, நியமிக்கப்பட்டவர்கள் 12) இருக்கலாம். தற்போதைய நிலவரப்படி, மாநிலங்களவையின் மொத்த பலம் என்பது 245-ஆக (தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்கள் 233, நியமிக்கப்பட்டவர்கள் 12) நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளது. அதில் 7 இருக்கைகள் காலியாக இருப்பதால், மாநிலங்களவையின் தற்போதைய பலம் என்பது 238-ஆக உள்ளது.

சுருக்கமாக கூற வேண்டுமெனில், மாநிலங்களவையில் பாசிச பா.ஜ.க அரசு சிறப்பு பெரும்பான்மை பெற வேண்டுமெனில் 159 வாக்குகளைப் (238-இல் மூன்றில் இரண்டு பங்கு) பெற வேண்டும். ஆனால், அதற்கான சாத்தியம் தற்போது இல்லை என்பதே எதார்த்த நிலை.

எதிர்க்கட்சிகளின் இந்தியா கூட்டணியின் மொத்த மாநிலங்களவை உறுப்பினர்களின் எண்ணிக்கை 97-ஆக உள்ளது (சுயேச்சை எம்.பி-யான கபில் சிபிலையும் சேர்த்து). சிவசேனா கட்சியின் 3 மாநிலங்களவை உறுப்பினர்கள் உத்தவ் தாக்கரே பக்கம் உள்ளதால் அவர்களையும் இந்தியா கூட்டணியின் கணக்கில் சேர்த்துள்ளோம்.

இந்த 97 உறுப்பினர்களைத் தவிர, மீதமுள்ள அனைத்து உறுப்பினர்களும் பா.ஜ.க-வுக்கு ஆதரவாக வாக்களித்தால் கூட அதிகபட்சமாக 141 உறுப்பினர்களின் ஆதரவை மட்டுமே அவர்களால் பெற முடியும். இதில் தெலுங்கானாவின் சந்திரசேகர ராவ், ஒடிசாவின் நவீன் பட்நாயக், ஆந்திராவின் ஜெகன் மோகன் ரெட்டி போன்றவர்கள் என்ன முடிவு எடுப்பார்கள் என்பது தெரியவில்லை. அவர்கள் பா.ஜ.க-வை ஆதரிக்கவில்லை என்றால் 141 என்ற இந்த எண்ணிக்கையும் சரியும்.

கடந்த ஆகஸ்ட் 7 அன்று, டெல்லியில் அரவிந்த் கெஜ்ரிவால் அரசின் அதிகாரத்தை குறுக்கும் வகையில் கொண்டுவரப்பட்ட டெல்லி சேவைகள் சட்டத்திருத்த மசோதா மீதான வாக்கெடுப்பு மாநிலங்களவையில் நடத்தப்பட்டது. அதில் அம்மசோதாவிற்கு ஆதரவாக 131 வாக்குகளும் எதிராக 102 வாக்குகளும் பதிவாகின. பா.ஜ.க-வால் சாதாரண பெரும்பான்மையை பெற்று அம்மசோதாவை நிறைவேற்ற முடிந்தது.

ஆனால் நாம் இங்கு கூற வருவது, இந்திய அரசியலமைப்பு சட்டத்தில் திருத்தங்களை மேற்கொள்ளத் தேவையான சிறப்பு பெரும்பான்மையான 159 என்பதை பா.ஜ.க-வால் பெறமுடியாது என்பதைத்தான். ஏனெனில், 102 உறுப்பினர்கள் பா.ஜ.க-வுக்கு எதிராக வாக்களித்துள்ளனர் என்பதுதான் சமீபத்திய நிலவரம்.

படிக்க: ‘ஒரே நாடு, ஒரே தேர்தல்’: இந்துராஷ்டிரத்திற்கான இறுதிகட்ட பணிகள் நடைபெற்றுக்கொண்டிருக்கிறது !

மேலும், ஒரே நாடு ஒரே தேர்தலுக்கான உயர்நிலைக்குழு அமைக்கப்பட்டது குறித்து பேட்டியளித்த நாடாளுமன்ற விவகாரத்துறை அமைச்சர் பிரகலாத் ஜோஷி, “ஒரே நாடு ஒரே தேர்தல் குறித்து விவாதிக்க தற்சமயம் ஒரு குழு மட்டுமே அமைக்கப்பட்டுள்ளது. அக்குழு அறிக்கையை சமர்ப்பித்த பின்னர் பொதுத் தளங்களில் வைத்து விவாதிக்கப்படும். அது நாடாளுமன்றத்திலும் விவாதிக்கப்படும். இதில் பதட்டப்படுவதற்கு ஏதுமில்லை” என்று கூறினார்.

ஒரு பா.ஜ.க அமைச்சர் பேசியதை வைத்து மட்டும் “ஒரே நாடு, ஒரே தேர்தல்” தற்போது கொண்டுவரப்பட மாட்டாது என்று நாம் கூறவில்லை. பாசிச பா.ஜ.க தற்போது கையாண்டுள்ள வழிமுறையை வைத்துத் தான் இதைக் கூறுகிறோம். பாசிஸ்டுகளின் வழிமுறை எப்படி இருக்கும் என்பதற்கு காஷ்மீர் துண்டாடப்பட்டது தான் சான்று.

2019-ஆம் ஆண்டில் காஷ்மீரின் சிறப்பு அந்தஸ்து ரத்து செய்யப்பட்டபோது, மாநிலங்களவையில் கூடியிருந்த எதிர்க்கட்சியினர் யாருக்கும் அப்படி ஒரு நிகழ்வு நடக்கப் போவதே தெரியாது. குறைந்தது இரண்டு நாட்களுக்கு முன்பாகவே நிகழ்ச்சி நிரல் குறித்து அறிவிக்க வேண்டும் என்பது அவையின் விதி. ஆனால், அவை கூடிய பின்புதான் காஷ்மீர் துண்டாடப்படப் போகிறது என்பது நிகழ்ச்சி நிரலில் உள்ளதென்பதே கூடியுள்ள உறுப்பினர்களுக்குத் தெரியவந்தது. அப்போது மாநிலங்களவைத் தலைவராக இருந்த வெங்கையா நாயுடுவின் அனுமதியைப் பெற்று காஷ்மீரை துண்டாடுவதற்கான மசோதா தாக்கல் செய்யப்பட்டு நிறைவேற்றப்பட்டது. முன்னரே அறிவிக்காவிட்டாலும் கூட, அவைத்தலைவர் அனுமதித்தால் எந்த ஒரு மசோதாவையும் தாக்கல் செய்யலாம் என்பதுவும் அவையின் விதிதான். காஷ்மீரை துண்டாடுவது குறித்து படித்து விவாதிக்க ஒன்றரை மணிநேரம் மட்டுமே வழங்கப்பட்டது. என்னவொரு ஜனநாயகம்!

மாநிலங்களவையில் போதுமான எண்ணிக்கையை பெறுவது கடினம் என்ற நிலையில், காஷ்மீரின் சிறப்பு அந்தஸ்தை ரத்து செய்ய பாசிச பா.ஜ.க அரசு கையாண்ட வழிமுறை இதுதான். பாசிஸ்டுகளுக்கே உரித்தான வழிமுறை இது!

ஒரே நாடு ஒரே தேர்தலுக்கு தேவையான சட்டத் திருத்தங்களை நாடாளுமன்றத்தில் மேற்கொள்வதற்கான வலிமையை மட்டும் பாசிச பா.ஜ.க அரசு பெற்றிருந்தால், இந்நேரம் அதை அமல்படுத்தி இருக்கும். காஷ்மீரை துண்டாட கையாண்ட அதே வழி முறையைத் தற்போதும் கையாண்டு எதிர்க்கட்சியினரை அதிர்ச்சியில் ஆழ்த்தியிருப்பார்களே தவிர, உயர்நிலைக்குழு அமைத்திருக்க மாட்டார்கள்.

“ஒரே நாடு, ஒரே தேர்தல்” என்று தற்போது விவாதத்தை கிளப்பி விட்டிருப்பது முழுக்க முழுக்க எதிர்க்கட்சியினருக்கு பூச்சாண்டி காட்டுவதற்குத்தான். ஆர்.எஸ்.எஸ் – பா.ஜ.க காவி பயங்கரவாத கும்பலின் நிகழ்ச்சி நிரலில் “ஒரே நாடு, ஒரே தேர்தல்” திட்டம் உள்ளது. ஆனால், நடைமுறைப்படுத்த முயற்சி செய்தால் மக்களின் எதிர்ப்பைச் சந்திக்க நேரிடும் என்ற அச்சம் அவர்களுக்கு உள்ளது. மேலும், அத்திட்டத்தைத் தற்போது நடைமுறைப்படுத்துவதற்கான சாத்தியமும் இல்லை என்பதுவும் அவர்களுக்குத் தெரியும்.

பொம்மி

“ஒரே நாடு ஒரே தேர்தல்” இதுதான் தற்போது அரசியலில் விவாத பொருளாக உள்ளது. மோடி அரசால் திட்டமிட்டு விவாதப் பொருளாக மாற்றப்பட்டுள்ளது என்று சொல்வதுதான் இன்னும் பொருத்தமாக இருக்கும். ஏனெனில் கடந்த ஆகஸ்ட் 31-ஆம் தேதி மத்திய நாடாளுமன்ற விவகாரத்துறை அமைச்சர் பிரகலாத் ஜோஷி செப்டம்பர் 18 முதல் 22-ஆம் தேதி வரை நாடாளுமன்ற சிறப்பு கூட்டத்தொடர் நடைபெறும் என திடீரென அறிவித்தார். அதே சூட்டுடன் செப்டம்பர் 1-ஆம் தேதி  “ஒரே நாடு ஒரே தேர்தல்” என்ற திட்டத்தை பற்றி ஆராய முன்னாள் ஜனாதிபதி ராம்நாத் கோவிந்த் தலைமையில் குழு அமைப்பதாக மோடி அரசு அறிவித்தது.

சென்ற முறை ஜூலை மாதம் எதிர்க்கட்சிகளின் “இந்தியா” கூட்டணி கூட்டம் நடத்தியபோது பா.ஜ.க அதற்கு எதிராக டெல்லியில் தனது தலைமையில் தேசிய ஜனநாயக கூட்டணியின் ஆலோசனை கூட்டம் நடத்தியது. கிட்டத்தட்ட ஒன்பது வருடங்களுக்கு பிறகு பா.ஜ.க இப்படி ஒரு கூட்டணியில் உள்ளது என்பதே அப்போதுதான் அனைவருக்கும் நினைவிற்கு வந்தது. ஊடகங்களும் இதைப் பேசுபொருளாக்கியது.

தற்போது இந்த மாதமும் “இந்தியா” கூட்டணி கூட்டம் நடத்தும் போது “ஒரே நாடு ஒரே தேர்தல்” குறித்தான அறிவிப்பை வெளியிட்டுள்ளது. தற்போது அனைவரின் கவனமும் இதில் குவிக்கப்பட்டு விவாதப் பொருளாக மாற்றப்பட்டுள்ளது.

இதைப் போலவே 2024 நாடாளுமன்றத் தேர்தலை சந்திக்க ஆதித்யா எல்1, ஜி 20 மாநாடு, மோடியின் பிறந்தநாள், ராமர் கோவில் திறப்பு என மோடி கும்பலின் நிகழ்ச்சி நிரல் பட்டியல் நீண்டுகொண்டே செல்கிறது. அந்த வகையில் தற்போது “ஒரே நாடு ஒரே தேர்தல்” திட்டத்தை பாசிச கும்பல் நிகழ்ச்சி நிரலுக்கு கொண்டு வந்துள்ளது.

படிக்க: ஒரே நாடு,  ஒரே தேர்தல்! மோடி – அமித்ஷா பாசிச கும்பல்  நாட்டு மக்கள் மீது தொடுத்திருக்கும் போரை எதிர்கொள்வோம்!

அதற்காக இந்த திட்டத்தை நாம் குறை மதிப்பீடு செய்கிறோம் என்று அர்த்தமில்லை. இந்த “ஒரே நாடு ஒரே தேர்தல்” திட்டம் கண்டிப்பாக நிலவுகின்ற போலி ஜனநாயக கட்டமைப்பை முடிவுக்கு கொண்டு வந்து முழுமையான பாசிச சர்வாதிகாரத்தை நிறுவுவதற்கான ஏற்பாடாகும்.

000

ஒரே நாடு ஒரே தேர்தல் என்பது பா.ஜ.க-வின் நீண்ட நாள் திட்டமாகும். அத்வானி அமைச்சராக இருந்த காலத்தில் இருந்து முன்வைக்கப்பட்டு வருகிறது. 2014-இல் மோடி பிரதமர் ஆன பிறகு பா.ஜ.க-வால் புதுப்பிக்கப்பட்ட வீரியத்துடன் முன்னெடுக்கப்பட்டு வருகிறது.

1967-ஆம் ஆண்டிலிருந்து இதுவரை 47 முறை வெவ்வேறு காரணங்களுக்காக மாநில அரசுகள் கலைக்கப்பட்டிருக்கிறது. அதிகாரங்கள் பெரும்பாலும் மையத்திலேயே குவிக்கப்பட்டிருப்பதால்,  மாநில அளவிலான மக்களின் கோரிக்கைகள் முன்னுக்கு வரும்போதெல்லாம் மைய அரசு மாநில அரசுகளை ஒடுக்கி வந்துள்ளது. இந்தியாவில் சொல்லிக்கொள்ளப்படும் “கூட்டாட்சி” (Federalism) என்பதன் யோக்கியதை இதுதான். இதை  கார்ப்பரேட்களின் கொள்ளைக்காவும், ஆர்.எஸ்.எஸ்-பா.ஜ.க கும்பலின் இந்துத்துவ கனவிற்காகவும் சுத்தமாக ஒழித்துக் கட்டத்தான் ஒரே நாடு ஒரே தேர்தல் திட்டத்தை கொண்டு வர பாசிச கும்பல் எத்தனிக்கிறது.

மேலும், ஒரே நேரத்தில் சட்டமன்ற நாடாளுமன்ற தேர்தல்கள் நடப்பது மக்களை குழப்பத்தில் ஆழ்த்தும் சூழ்ச்சியாகும். சட்டமன்ற தேர்தலில் ஒரு கட்சியின் வெற்றி/ தோல்வியை தீர்மானிப்பது, பிராந்திய அளவிலான மக்களின் பிரச்சினைகளின் மீது அந்த கட்சிகளின் நிலைப்பாடுகளை பொறுத்தே அமைகிறது. உதாரணமாக, 2016 சட்டமன்ற தேர்தலின் போது, டாஸ்மாக் கடைகளை மூட வேண்டும் என்பது தமிழ்நாட்டு மக்களின் பொது விருப்பமாக இருந்தது. அதனால் அனைத்து கட்சிகளும் டாஸ்மாக் கடைகளை மூடுவது பற்றி தேர்தல் அறிக்கையில் வாக்குறுதி கொடுத்தது. ஆனால், ஒரே நேரத்தில் சட்டமன்ற நாடாளுமன்ற தேர்தல் நடக்கும் போது, மக்கள் தேசிய அளவிலான பிரச்சினைகளுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கும் விதமாக தள்ளப்படுவார்கள். இதனால், 2019 நாடாளுமன்ற தேர்தலில் மோடி புல்வாமா தாக்குதலை தனக்கு சாதகமாக பயன்படுத்திக்கொண்டது போன்ற வாய்ப்புகள் ஏற்படும்.

இந்த “ஒரே நாடு ஒரே தேர்தல்” திட்டத்தால், அரசுக்கு செலவினங்கள் குறையும் என்றும் ஊழல் குறைந்து மிகத் திறமையான நிர்வாகம் ஏற்படும் என்றும் காவி கும்பல் கதையளக்கிறது. ஆனால் காவிகளின் யோக்கியதை நாடறிந்தது. அரசியல் கட்சிகளுக்கு தேர்தல் நிதி தருவதில் நடக்கும் ஊழலை தடுக்கப்போவதாக சொல்லி மோடி அரசாங்கம் 2017-ஆம் ஆண்டு “தேர்தல் நிதி பத்திரம்” என்ற திட்டத்தை கொண்டு வந்தது. இதன்மூலம், அரசியல் கட்சிகளுக்கு நிதி அளிப்பவர்கள் தங்களது பெயரை குறிப்பிடாமலே நிதி அளிக்க வகை செய்யப்பட்டது. அதன்பிறகு நடந்தது என்ன? 2018 முதல் 2022 வரை உள்ள நான்கு ஆண்டுகளில் அரசியல் கட்சிகளுக்கு தேர்தல் பத்திரங்கள் மூலமாக வழங்கப்பட்ட மொத்த நிதியான 9,208 கோடியில் 5,270 கோடி நிதி பாஜகவிற்கும் மட்டுமே சென்றிருக்கிறது. இது  தேர்தல் பத்திரங்கள் மூலமாக வழங்கப்பட்ட நிதியில் 57 சதவிகிதமாகும். மொத்த நிதியில் பாதிக்கும் மேல் பாஜக என்ற ஒரு கட்சிக்கு மட்டுமே சென்றிருக்கிறது.

மேலும், தேர்தலுக்காக அரசு செலவு செய்யும் தொகையைவிட அரசியல் கட்சிகள் செய்யும் செலவுகளே அதிகமாகும். 2014 ஆண்டு நாடாளுமன்ற தேர்தலுக்காக அரசியல் கட்சிகள் மட்டுமே 30,000 கோடி வரை செலவு செய்திருக்கின்றன. இதுவும் 10 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு. இன்றைய நிலவரம் எப்படி இருக்கும் என்ற நாமே கற்பனை செய்து கொள்ளலாம். தேர்தல் பத்திரங்கள் மூலமாக பாஜக, ஊழலை சட்டப்பூர்வமாக்கி உள்ளது. பண பலத்தின் மூலமாக பிற கட்சி சட்டமன்ற உறுப்பினர்களை விலைக்கு வாங்கி கொள்ளைப்புற வழியாக ஆட்சியை பிடிக்கும் ஊழல்போக்கில் புதிய உச்சத்தை தொட்டிருக்கிறது பாஜக. அப்படிப்பட்ட பாஜக தான் தேர்தல் செலவினங்கள் பற்றி நீலிக்கண்ணீர் வடிக்கிறது. ஆடு நனைவது பற்றி ஓநாய் கவலைப்பட்ட கதை!

மிகையாக ஒன்று குவிக்கப்பட்ட அதிகாரங்களின் மூலமாக மாநில அரசுகளை கலைக்கும் அடாவடி போக்கு, கோடி கோடியாக பணம் இல்லாமல் தேர்தலை சந்திக்க முடியாது என்ற நிலையில் இந்திய தேர்தல் சனநாயகத்தின் அவலநிலை வெட்டவெளிச்சமாக தெரிகிறது. சமீபத்தில் தமிழ்நாட்டில் நடைபெற்ற உள்ளூர் நகராட்சி தேர்தலில் கூட “தான்  தேர்தலுக்காக 5 கோடி வரை செலவு செய்ததாகவும், அதனால் கூட்டணி கட்சிகளுக்கு பதவியை விட்டுத்தர முடியாது என்றும்” ஒருவர் கூறியது நமக்கு நினைவிருக்கிறது. நகராட்சிக்கே 5 கோடி என்றால் சட்டமன்ற நாடாளுமன்ற தேர்தலுக்கு எவ்வளவு செலவாகும்? அதே சட்டமன்ற நாடாளுமன்ற தேர்தல் ஒரே நேரத்தில் நடைபெற்றால், இயல்பாகவே அதிக பணமுள்ள கட்சிதான் வெற்றி சாத்தியமிருக்கிறது. அந்த கட்சி பாஜக தான் என்பது சொல்லாமலே விளங்கும்.

படிக்க: ஒரே நாடு, ஒரே தேர்தல் – ரிமோட் வாக்களிப்பு இந்து ராஷ்டிரத்துக்கான அடுத்த நகர்வில் ஆர்.எஸ்.எஸ் – பா.ஜ.க; அம்பானி – அதானி பாசிஸ்டுகள்!

பாசிச நோக்கங்களுக்காக ஆர்.எஸ்.எஸ்-பா.ஜ.க கும்பல் கொண்டு வரும் இந்த ” ஒரே நாடு ஒரே தேர்தல்” திட்டம் என்பது, தற்போது எஞ்சியிருக்கும் சில மாநில உரிமைகளை பறிக்கவும், மாநில பிராந்திய கட்சிகளை ஒழித்துக்கட்டி, மக்களை  அடிமைப்படுத்தி மாநிலங்களை “இந்து ராஷ்டிரத்தின்” உரிமைகளற்ற சமஸ்தானங்களாக மாற்றும் நீண்டகால திட்டமாகும். இத்தகைய பயங்கரவாத திட்டத்தை பாசிச கும்பல் வைத்திருப்பது அபாயகரமான ஒன்றுதான்.

ஆனால் தற்போது இதை பாசிஸ்டுகளால் கொண்டு வர முடியாது என்பதே எதார்த்தமாக உள்ளது. மாநிலங்களவையில் பெரும்பான்மை இல்லாத போதும், களத்தில் இது பாசிஸ்டுகளுக்கு எதிராக  திரும்பும் என்ற நிலை உள்ளப்போதும் எதிர்க் கட்சியுகளையும் மக்களையும் தன்னுடைய நிகழ்ச்சி நிரலுக்குள்ளேயே வைத்திருக்க வேண்டும் என்பதால் தற்போது இந்த அறிவிப்பை வெளியிட்டுள்ளது பாசிச கும்பல்.

ஒவ்வொருமுறையும் மோடி கும்பல் உருவாக்கும் நிகழ்ச்சி நிரலுக்குள் சென்றுதான் எதிர்க்கட்சிகளும் ஊடகங்களும் உழன்று கொண்டிருக்கின்றன. அதைத்தான் பாசிச கும்பலும் விரும்புகிறது. ஊடகங்கள் மோடியை எந்தளவிற்கு விமர்சிக்க வேண்டும் என்பதை மோடியே தீர்மானிப்பது போல எதிர்க் கட்சிகள், ஜனநாயக, பாசிச எதிர்ப்பு சக்திகள் மோடியின் எந்த நடவடிக்கை விமர்சிக்க வேண்டும் என்பதையும் மோடிதான் தீர்மானிப்பார் என்பதுதான் நிலையாக உள்ளது.

காவி கும்பல் உருவாக்கும் நிகழ்ச்சி நிரலுக்குள் சென்று விவாதிக்காமல் பாசிச கும்பலின் திட்டங்களையும், நடவடிக்கைகளையும் அம்பலப்படுத்தி அதற்கு எதிராக ஒரு மாற்று திட்டத்தை முன்வைத்து பாசிச எதிர்ப்பு சக்திகளும் ஜனநாயக சக்திகளும் செயல்பட வேண்டியுள்ளது.

சீனிச்சாமி