இளங் கம்யூனிஸ்டுகள் துணிவுமிக்க முன்னணி இளைஞர்கள் என்பது எல்லோருக்கும் தெரியும். மக்கள் நலனுக்காக, ஆபத்து நிறைந்த வேலைக்கு அஞ்சா நெஞ்சர்களான மனிதர்களை அனுப்புவது கட்சிக்கு அவசியம் என்னும்போது முன்னே வருபவர்கள் யார்? எப்போதுமே இளங் கம்யூனிஸ்டுகள்தாம்.

புதிதாகச் சாலைகள் போட வேண்டும். இந்த அழைப்பை முதன் முதல் ஏற்பவர்கள் யார்? இளங்கம்யூனிஸ்டுகள். போர்முனை செல்லவும் இளங் கம்யூனிஸ்டுகள் தயங்குவது இல்லை.

உள்நாட்டுப் போரில் இளங் கம்யூனிஸ்டுகள் ஆயிரமாயிரம் அருஞ்செயல்கள் புரிந்தார்கள். சைபீரியாவிலும் உக்ரேய்னாவிலும் கிரைமியாவிலும் வோல்காப் பிரதேசத்திலும் கூர்ஸ்க் நகரின் அருகிலும் பெத்ரோகிராதின் நகர்ப்புறங்களிலும் புல்லும், பூச்செடிகளும் மண்டிய பல்லாயிரம் இளங் கம்யூனிஸ்ட் கல்லறைகள் உள்ளன. ஆயிரக்கணக்கான இளங் கம்யூனிஸ்ட் வீரர்களின் கல்லறைகள்….

லெனின் பென்சிலை வைத்தார். மேஜை மேலிருந்த காகிதம் நுண்ணிய வீச்சுள்ள வரிகளால் நிறைந்துவிட்டது. லெனின் தமது பேச்சின் திட்டத்தை அதில் குறித்திருந்தார்.

அன்று இளங் கம்யூனிஸ்டுகள் சங்கத்தின் மூன்றாவது காங்கிரஸில் அவர் பேசுவதாக இருந்தார். ருஷ்ய இளங் கம்யூனிஸ்டுகள் சங்கத்துக்கு இரண்டே வயதுதான் ஆகியிருந்தது. இளங் கம்யூனிஸ்டுகளைப் பற்றி எண்ண லெனினுக்கு இன்பம் உண்டாயிற்று. உற்சாகிகள், விடாப்பிடி உள்ளவர்கள்! தொழிலாளர்கள், ஏழைக் குடியானவர்களின் மக்கள். “நாங்கள் புரட்சி செய்தோம். ஆனால் கம்யூனிஸச் சமூகத்தைத் தேவையான விதத்தில் அமைத்து முடிக்க எங்களுக்கு வாய்ப்பது சந்தேகமே. இளந் தலைமுறையினர்தாம் அதைக் கட்டி முடிப்பார்கள்.” – இவ்வாறு எண்ணமிட்டார் லெனின்.

படிக்க : நவம்பர் 7: 106-வது ரஷ்ய புரட்சி நாள் | தொழிலாளர்கள் மற்றும் படைவீரர்கள் பிரதிநிதிகளின் சோவியத்துகள் | தோழர் ஸ்டாலின்

இதற்குள் இளங் கம்யூனிஸ்ட் பிரதிநிதிகள் காங்கிரஸ் நடக்கும் இடத்தில் கூடினார்கள். தன்னார்வத் தொண்டில் ஈடுபட்டுவிட்டு நேரே அங்கே போனார்கள் அவர்கள். காலை முழுவதும் ரயில் நிலையங்களில் சரக்கு வண்டிகளிலிருந்து சாமான்களை இறக்கினார்கள், விறகைக் கிட்டங்கிகளில் அடுக்கி வைத்தார்கள், வீதிகளைத் துப்புரவு செய்தார்கள். மாஸ்கோ நகரை அழகு படுத்தினார்கள்.

1920 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் மாதம் 2-ந் தேதி குளிராக இருந்தது. வானம் மப்புப் போட்டிருந்தது. திடீரென காற்று வீசிற்று. மஞ்சள் பழுப்புகள் கிளைகளிலிருந்து படலம் படலமாக உதிர்ந்து காற்றில் சுழன்று சலசலக்கும் மழைபோலத் தரையில் விழுந்தன.

காலையின் குளுமையும், சலசலக்கும் இலைகளும், கைகள் காய்த்துப் போகும்படி செய்த ஒருமித்த வேலையும் இளங் கம்யூனிஸ்டுகளுக்கு மகிழ்வு ஊட்டியது. எல்லாவற்றையும் விட, இப்போது காங்கிரஸில் லெனின் பேசுவார் என்பது அவர்களுக்கு உவகை அளித்தது.

மாலயா திமீத்ரவ்கா வீதியில் 6 ஆம் நம்பர் வீட்டில் காங்கிரஸ் நடப்பதாக இருந்தது. இளங் கம்யூனிஸ்ட் பிரதிநிதிகள் ஓட்டமும் நடையுமாக அங்கே போய்ச் சேர்ந்தார்கள். இப்போது இந்தக் கட்டிடத்தில் லெனின் இளங் கம்யூனிஸ்டுகள் சங்க நாடக மன்றம் உள்ளது. அப்போது நாடக மன்றம் இருக்கவில்லை. அரங்கே இருக்கவில்லை. அரங்குக்குப் பதில் திரை அற்ற, வண்ணம் பூசாத மேடை மட்டுமே இருந்தது. மேடை மேல் நீண்ட மேஜையும் பேச்சாளர் பீடமும் அமைந்திருந்தன. சிவப்புத் துணிகளில் போஸ்டர்களும் கோஷங்களும் எழுதப்பட்டிருந்தன.

ஒரு போஸ்டரில் செம்படைவீரன் ஒருவன் விரலால் சுட்டியவாறு, ”நீ தன்னார்வத் தொண்டனாகப் படையில் சேர்ந்து விட்டாயா?” என்று கேட்பதுபோலப் படம் தீட்டப்பட்டிருந்தது.

பல இளங் கம்யூனிஸ்டுகள் போர்முனையிலிருந்து நேரே வந்திருந்தார்கள். பல்வேறு நகரங்களிலும் கிராமங்களிலுமிருந்து வந்திருந்த இந்த இளங் கம்யூனிஸ்டுகள் பள்ளி மாணவர்கள் அல்ல. சிலருக்கு எழுதப் படிக்கத் தெரியும், சிலருக்குத் தெரியாது. சிலரோ புத்தகத்தைத் தொட்டுக்கூடப் பார்த்தது கிடையாது. ஆனால் போர்முனைகளில் புரட்சி விரோதிகளின் கும்பல்களை இவர்கள் தயவு தாட்சணியம் இன்றித் தாக்கி நொறுக்கினார்கள். குலாக்குகள் பதுக்கி வைத்திருந்த தானியத்தை அஞ்சாமல் ஜப்தி செய்தார்கள் சோவியத் ஆட்சிக்காக எந்த ஆபத்தையும் மேற்கொள்ளத் தயாராய் இருந்தார்கள்.

இளங் கம்யூனிஸ்டுகளின் இதயங்கள் கிளர்ச்சிப் பெருக்கால் அடித்துக் கொண்டன. இதோ லெனின் வருவார். அவர் பேசசை கேட்கலாம்!

இராணுவ மேல்கோட்டுகளும் தோல் கோட்டுகளும் அணிந்து, தோளோடு தோள் இடிக்கும்படி நெருக்கமாகப் பெஞ்சுகளில் அமர்ந்து லெனின் வரவை ஆவலோடு எதிர்பார்த்திருந்தார்கள் அவர்கள். ஸ்வெர்திலோவ் அணிந்தது போன்ற கறுப்புத் தோல் கோட்டு அணிவது அந்தக் காலத்தில் இளங் கம்யூனிஸ்டுகளும் மிகவும் பிடித்திருந்தது. இராணுவ மேல்கோட்டும் – வியர்வையும் வெடி மருந்தும் கலந்த நெடி வீசும் மேல்கோட்டும் – செந்நட்சத்திரம் பொறித்த தொப்பியும்கூட நல்ல உடைதான்.

லெனின் என்ன சொல்லப் போகிறார் என்று ஊகித்தார்கள் பிரதிநிதிகள். போரைப் பற்றிப் பேசுவார் என்று எதிர்பார்த்தார்கள். போருக்கு, வீரச் செயல்களுக்கு, அருஞ்செயல்கள் ஆற்றுவதற்கு அழைப்பார் என்று நினைத்தார்கள். செஞ்சேனை புரட்சி விரோதி வெண்படையினரை விரட்டியடித்துவிட்டது, ஆயினும் உள்நாட்டுப் போர் இன்னும் முடியவில்லை.

”சோவியத் ஆட்சியைக் காத்திடவே”

என்ற பாட்டு அரங்கின் ஒரு மூலையிலிருந்து தொடங்கியது. பின்பு அரங்கமே பாட்டை எதிரொலித்தது.

”துணிவுடன் சென்றே போரிடுவோம்.
ஆவியும் உடலும் நல்கிடுவோம்
ஆட்சி இதை நிலைநாட்டிடவே!”

பின்பு அரங்கில் அமைதி நிலவியது. வழக்கமாகக் கூட்டங்களில் நடப்பது போலவே தலைமைக் குழு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது. தலைமைக் குழுவுக்கான மேஜைமேல் சிவப்புத் துணி விரிக்கப்பட்டிருந்தது. தோழர்கள் இடங்களில் அமர்ந்தார்கள். மார்க்ஸ், எங்கெல்ஸ் இருவருடைய படங்களும் சுவற்றில் தொங்கின. இரு பெரியோரும் இளங் கம்யூனிஸ்டுகளை நோக்கினார்கள்.

“லெனின்!” என்ற முழக்கம் திடீரென்று எழுந்தது.

இளங் கம்யூனிஸ்டுகள் துள்ளி எழுந்திருந்தார்கள், கைகளைத் தட்டினார்கள். லெனின் மேல் இளங் கம்யூனிஸ்டுகளுக்கு “அளவில்லாத அன்பு, தன்னலமற்ற ஈடுபாடு.

கறுப்பு வெல்வெட் காலர் வைத்த மேல்கோட்டைக் கழற்றி நாற்காலி மேல் ஒழுங்காக மடித்துப் போட்டார் லெனின். தலைமைக் குழு தோழர்களுடன் கை குலுக்கி முகமன் கூறினார். அவருடைய ஒவ்வொரு கைகையும் புன்னகையும், அவர் செய்தவையும், அவற்றைச் செய்த தோரணையும், அவருடைஅ நடத்தை முழுவதுமே இளங் கம்யூனிஸ்டுகளுக்குப் பிடித்திருந்தது. அவர்களுக்கு அவர் நல்லவராக, அருமையானவராக, இனியவராகத் தோன்றினார். உள்ளக் கிளர்ச்சியாலும் அடக்க முடியாத மகிழ்ச்சியாலும் உற்சாகம் ஊற்றெடுக்க இந்த இளங் கம்யூனிஸ்டுகள் பலருடைய விழிகளில் கண்ணீர் துளிர்த்தது.

லெனின் மேடை விளிம்புக்கு வந்து, உள்கோட்டுப் பையிலிருந்து பைக் கடிகாரத்தை எடுத்துப் பார்த்தார். கை தட்டலை நிறுத்துங்கள், வேலை தொடங்குவோம் என்று சொல்வது போல் இருந்தது அந்தச் செய்கை.

இதனால் இளங் கம்யூனிஸ்டுகளின் மதிப்பில் அவர் இன்னும் உயர்ந்துவிட்டார்.

”நண்பர்களே, ஒரு நிமிடங்கூடத் தாமதிக்காமல் ஒருவர் பாக்கியின்றி எல்லோரும் போர்முனைக்குப் போங்கள்!” என்று அவர் சொல்லியிருந்தால் அவர்கள் எல்லோருமே மறு பேச்சின்றிப் போர்முனைக்குப் போயிருப்பார்கள்.

லெனின் சொன்னதோ வேறு. அதைக் கேட்டு இளங் கம்யூனிஸ்டுகள் முதலில் திகைத்தார்கள். வியப்பும் குழப்பமும் அடைந்தார்கள். ஆரம்பத்தில் அவர்கள் புரிந்து கொள்ளவில்லை.

லெனின் நிலைத்து நிற்காமல் மேடை ஓரமாக நடந்தவாறே பேசினார். தலைமைக் குழுவினரில் பெரியவர்கள் நாற்காலிகளில் உட்கார்ந்திருந்தார்கள். நாற்காலிகள் போதவில்லை. தலைமைக் குழுவைச் சேர்ந்த இளங் கம்யூனிஸ்டுகள் வெகு நேரம் யோசனை செய்யாமல் மேடைத் தரையிலேயே உட்கார்ந்து விட்டார்கள். லெனின் அவர்களுக்கு நடுவே ஜாக்கிரதையாக அடிவைத்து நடந்தார். நடந்தபடியே பேசினார்.

அவர் என்ன சொன்னார் தெரியுமா? தற்போது இளங் கம்யூனிஸ்டுகளின் கடமை கற்றுக் கொள்வதே என்றார்.

படிக்க : நவம்பர் 7: 106-வது ரஷ்ய புரட்சி நாள் | லெனின் : பாட்டாளி வர்க்கப் புரட்சியின் தலைவர் | அ.லுனச்சார்ஸ்க்கிய்

இளங் கம்யூனிஸ்டுகள் வியந்தார்கள். ஆர்வத்துடன் உற்றுக் கேட்கும் இளைஞர்களின் முகங்களில் ஆச்சரியமும் குழப்பமும் தென்பட்டதை லெனின் கவனித்தார். தமது கருத்தை முடிந்தவரை புரியும் விதத்தில் விளக்க அவர் முயன்றார். விரைவில் நாம் உள்நாட்டுப் போரை முடித்து விடுவோம். எதிரிகளை விரட்டி விடுவோம். அப்புறம்? கட்டுமானம் தொடங்க வேண்டும். தொழிற் சாலைகளும் ஆலைகளும், டிராக்டர்களும், விமானங்களும், இயந்திரங்களும் நிறுவ வேண்டும். நாட்டை மின்சார மயம் ஆக்க வேண்டும். மின்சாரம் என்பது என்ன, அறிவீர்களா, இளங் கம்யூனிஸ்ட் தோழர்களே?

அறிய வேண்டும். நிறைய அறிய வேண்டும்!

படிப்பறிவு இல்லாமல் கம்யூனிஸச் சமுதாயத்தைக் கட்டி அமைப்பது நடவாது என்று இளங் கம்யூனிஸ்டுகளுக்கு விவரமாகவும், தெளிவாகவும் எடுத்துரைத்தார் லெனின்.

உழைக்க வேண்டும். அறிய வேண்டும். “தொழிலாளர்களுடனும், குடியானவர்களுடனும் சேர்ந்து உழைப்பதன் மூலமே ஒருவன் உண்மைக் கம்யூனிஸ்ட் ஆக முடியும்.” கம்யூனிஸத்தைக் கற்றுக் கொள்வது என்றால், பழைய சமூக அமைப்புக்கு எதிராகப் பாட்டாளி வர்க்கம் நடத்தும் போராட்டத்துடன் வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு செயலையும் இணைத்துக் கொள்வதும் புதிய, கம்யூனிஸச் சமுதாயத்தைக் கட்டி அமைப்பதுமே என்றார் லெனின்.

(லெனினுக்கு மரணமில்லை எனும் நூலிலிருந்து….)

வரலாற்றை ஆக்குபவர்கள் மாபெரும் தனிநபர்களே, அதிலும் முதன்மையாக அதிகாரப் பதவியில் உள்ள அரசர்களும் மந்திரிகளுமே என்ற கருத்தை திரளான பாமரமக்கள் போலவே ஆதர்சவாத வரலாற்று அறிஞர்களும் ஆதரித்து வந்தார்கள். இன்றும் ஆதரித்து வருகிறார்கள். கீழிருந்து அதிகாரத்தின் உச்சத்துக்கு உயர்ந்துவிட்ட மாண்புமிக்க புரட்சி வீரர்கள் அவர்களுக்கு எதிர்ப் பட்டால், இந்தத் தலைவர்களின் மேதை, ஆற்றல், தந்திரம், திறமை இவையே புரட்சிக்குப் பெருமளவு காரணம் என்று கூறவும் அவர்கள் தயங்குவதில்லை.

மார்க்ஸிய வரலாற்று ஆசிரியர்கள் வரலாற்று நிகழ்ச்சிகளுக்கு எவரது விருப்பாற்றலையும் சாராத மாபெரும் சமூக நிகழ்முறைகளையே காரணமாகக் காட்டுகிறார்கள். இந்த நிகழ்முறைகள் முடிவாகப் பார்க்கையில் வர்க்கங்களின் போராட்டத்தில் ஏற்படும் திடீர் மாற்றங்களையே பொருத்திருக்கின்றன என்றும் வர்க்கங்களின் ஒப்பு வலிமையும் அவை அடைய விரும்பும் குறிக்கோள்களும் எந்த குறித்த காலத்திலும் சமூக உற்பத்தியில் அவை ஆற்றும் பங்கினுள் நிர்ணயிக்கப்படுகின்றன என்றும் அவர்கள் விளக்குகிறார்கள்.

மார்க்ஸீயம் மாபெரும் தனிநபர்களுக்கு வரலாற்றில் எவ்விதப் பங்கையும் அளிக்க மறுக்கிறது மாபெரும் தனி நபர்கள் நிலவுவதையே அது ஏற்கவில்லை என்று இந்த விளக்கம் காரணமாகச் சிலர் முடிவு கட்டிவிடுகிறார்கள்.

படிக்க : நவம்பர் 7: 106-வது ரஷ்ய புரட்சி நாள் | தொழிலாளர்கள் மற்றும் படைவீரர்கள் பிரதிநிதிகளின் சோவியத்துகள் | தோழர் ஸ்டாலின்

மார்க்ஸியத்தின் பெயரே ஒரு மாபெரும் மனிதரின் பெயரிலிய தோன்றியுள்ளது. அப்படியிருக்க மார்க்சியம் மாபெரும் மனிதர்கள் முக்கியத்துவத்தை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை என்றால் அது விசித்திரமா இருக்கும் அல்லவா?

இல்லை, மார்க்ஸிய வரலாறும் இன்னும் சிறப்பாக மார்க்சிய நடைமுறையும் தனிநபர்பால் மிகுந்த கவனம் செலுத்துகின்றன. எந்த நபரையும் மிகச் சிறு பொறுப்புள்ள பதவியில் கூட அமர்த்துவதற்கு முன்னால் நமது கட்சியின் மத்தியக் கமிட்டி அவரது ஆற்றல், ஒழுங்கமைப்புத் திறனின் தன்மை ஆகியவற்றின் நோக்கிலிருந்து அவருடைய தனித்தன்மையை மிக ஆழ்ந்த கவனத்துடன் ஆராய்கிறது.

மார்க்சியவாதிகள் தற்செயல் நிகழ்ச்சிகளை நம்புபவர்கள் அல்ல. புரட்சியைச் செயற்கையாக உண்டாக்க முடியாது. அது தானாகவே தோன்ற வேண்டும் என்பதை நாம் அறிவோம். அதே சமயம், புரட்சி ஒழுங்கமைப்பு அற்றதாக, தாறுமாறானதாக இருக்க முடியும், அல்லது திட்டமிட்ட தடத்தில் பெருமளவுக்கு இயக்கப்படுவதாகவும், அதில் பங்கு கொள்வோர் எல்லாருடையவும் அறிவினால் இல்லாவிடினும் அதை ஒழுங்கமைக்கும் முன்னணியினரின் அறிவினால் ஒளியுறுத்தப்படுவதாகவும் இருக்க முடியும் என்பது நமக்குத் தெரியும். புரட்சிகர வர்க்கம் என்ற முறையில் பாட்டாளி வர்க்கத்தின் ஆற்றல், இதில்தான் அடங்கியுள்ளது.

அதாவது அது ஒழுங்மைப்புக்குச் சிறப்பாக இசைகிறது, தன் இடையிலிருந்து ஒழுங்கமைப்பாளர்களை அதிக எளிதாகத் தோற்று விக்கிறது. உதாரணமாகக் குடியானவர்களிலிருந்து பாட்டாளி வர்க்கத்தைத் தனியாகப்பிரித்துக் காட்டுவது இந்த ஆற்றல்தான்.

பாட்டாளிவர்க்கமே ஒழுங்கமைக்கும் வர்க்கம் ஆகும். முதலில் அது நாட்டை வென்று பெற வேண்டியிருந்தது, இப்போது அதைச் சீரமைக்க வேண்டியிருக்கிறது…. இத்தகைய வேலையை ஒரு தலைமை அலுவலகம் இன்றி அதனால் நிறைவேற்ற முடியாது. எல்லாப் புறங்களிலுமிருந்து வரும் விவரங்களைத் திரட்டி தொகுப்பதும் பரஸ்பரம் இசைவுள்ள உத்தரவுகளை எல்லாப் புறங்களுக்கும் அனுப்புவதும் இந்த அலுவலகத்தின் பணி. எல்லா மிக மதிப்புள்ள அனுபவங்களும் இங்கே திரட்டப்படும். செயல்படுத்தப்பட வேண்டிய திட்டம் இங்கே தெளிவாக வரையறுக்கப்படும். இன்னும் விவரமாகப் பார்த்தால், தவிர்க்க இயலாதவாறு பல பணியாளர்கள் கொண்ட இந்த அலுவலகத்தை முழுமையாக முறைப்படுத்துவதற்கு ஒன்றிணைக்கும்

அறிவும் ஒன்றிணைக்கும் உளத்திண்மையும் தேவை. இத்தகைய அறிவுக்குச் சட்டப்பூர்வமாக அதிகாரம் எதுவும், அரசன் அல்லது சர்வாதிகாரிக்கு உள்ளது போன்ற அதிகாரம் எதுவும் இராது. ஆனால் வளமான அனுபவம், தன்னடக்கம், ஊடுருவி நோக்கும் அறிவுக் கூர்மை ஆகியவை காரணமாகக் கிடைத்துள்ள மதிப்பு அதற்கு இருக்கும்.

மக்களது புரட்சி அதுவரை ஆட்சி அதிகாரத்திலிருந்து பிரித்து ஒதுக்கப்பட்டிருந்த ஜன சமுதாயத்தின் பெருத்த படிவுகளை மேல்மட்டத்துக்குக் கொண்டுவருகிறது. இந்த மக்களுக்கிடையே உயர் மேதை வாய்ந்த குறித்த தொகை நபர்கள் தேர்வு முறையில் மேல் வருவார்கள் என்று இயல்பாகவே எதிர்பார்க்கலாம்.

இத்துடன் புரட்சி இயக்கம் இன்னும் மறைமுகமாகவே இருக்கும்போது, அதற்குத் தலைமை வகிப்பவர்கள் மிகச் சிறந்த செயல்முறையான, வெல்லமுடியாத துணிவு வாய்ந்தவர்கள்; மறைமுக நடவடிக்கைகள், கடும் போராட்டம் என்னும் கண்டிப்பான பள்ளியில் பயின்று கீழிருந்து மேலே உயர்ந்தவர்கள் என்பதையும் சேர்த்துக்கொண்டீர்களானால் விரிவான புரட்சி பெருத்தத தலைவர்களைத் தோற்றுவிக்காமல் ஏன் இருக்க முடியாது என்பதற்கு உரிய விளக்கம் உங்களுக்குக் கிடைத்துவிடும்.

படிக்க : நவம்பர் 7: 106-வது ரஷ்ய புரட்சி நாள் | தோழர் லெனினுடைய விடுமுறை குறிப்புகள் | தோழர் ஸ்டாலின்

ருஷ்யாவில் நடந்த சமூகப் புரட்சி போன்று அவ்வளவு விரிந்து பரந்த, அவ்வளவு நீண்ட காலப் போராட்டத்தின் மூலம் முன்னேற்பாடு செய்யப்பட்ட புரட்சி எதையும் உலகம் கண்டதில்லை. எனவே, இத்தகைய புரட்சிக்கு, உயர்ந்த அரசியல் மேதையும் அசாதாரண உறுதி வாய்ந்த இயல்பும் கொண்டவர்கள் தலைமை தாங்குவார்கள் என்பதை முன்னுரைக்க முடிந்திருக்கும்.

நமது கட்சியின் தலைவராக ஒரு மாண்புயர் மனிதர் விளங்குவது தற்செயல் அல்ல. இது இவ்வாறு நிகழ்ந்தே தீர வேண்டியிருந்தது. அவரது மேதைகளின் பெருமையும் அவரது விருப்பாற்றலின் அசையா உறுதியும் நமது புரட்சியின் விரிவையும் பேரளவையும், சிறப்பாக அதன் பிரதான இயக்கு சக்தியான தொழிலாளி வர்க்கத்தின் முன்கண்டறியாப் பண்புகளையுமே பிரதிபலிக்கின்றன.

அ. லுனச்சார்ஸ்க்கிய்

(குறிப்பு : அ.வ. லுனச்சார்ஸ்க்கிய் (1875 – 1933) – அகாதமிசியன், சோவியத் பண்பாட்டுத் துறையில் சிறந்த செயலாற்றியவர். தமது 17-வது வயதில் சோசல் – டெமாக்ரடிக் ஸ்தாபனத்தில் சேர்ந்தார். ‘வ்பெர்யோத்’ (மன்னே), ‘பரோலித்தாரிய்’ (பாட்டாளி) என்னும் போல்ஷ்விக் செய்தித் தாள்களில் வி.இ. லெனினது தலைமையில் உடன் உழைத்தார். அக்டோபர் புரட்சியின் வெற்றிக்குப் பின் ருசிய சோவியத் கூட்டாட்சி சோசலிஸக் குடியரசின் கல்வித்துறை மக்கள் கமிஸாராகப் பல ஆண்டுகள் பதவி வகித்தார்.

லுனச்சார்ஸ்க்கிய் தலைசிறந்த சொற்பொழிவாளர், கட்டுரையாளர். ருஷ்ய, மேற்கு ஐரோப்பிய இலக்கிய வரலாற்று ஆசிரியர். பல நாடக நூல்களும் சோவியத் இலக்கியம் பற்றிய சிறந்த விமர்சன நூல்களும் இயற்றியவர்.)

ரசியப் புரட்சியின் ரதம் மின்னல் வேகத்தில் முன்னேறிச் சென்று கொண்டிருக்கிறது. புரட்சிகரப் போராளிகளின் படைப்பிரிவுகள் எல்லா இடங்களிலும் வளர்ந்து கொண்டும் பரவிக்கொண்டும் இருக்கின்றன. பழைய அதிகாரத்தின் தூண்கள் அவற்றின் அடித்தளங்களின் மீது அதிர்ந்து குலுங்கிக் கொண்டிருக்கின்றன, நொறுங்கிக் கொண்டிருக்கின்றன. இப்போது, எப்போதும்போல, பெட்ரோகிராடு முன்னணியில் இருக்கிறது. அதற்குப் பின்னால் எண்ணற்ற மாகாணங்களைத் தட்டுத்தடுமாறி இழுத்துவந்துகொண்டிருக்கின்றன.

பழைய அதிகாரத்தின் சக்திகள் நொறுங்கிக் கொண்டிருக்கின்றன, ஆனால் அவை இன்னும் அழிக்கப்படவில்லை. அவை தாழ்வாக இருக்கின்றன, தமது தலையை உயர்த்தி, சுதந்திர ரசியா மீது வேகமாக எழுந்து தாக்குவதற்குத் தருணம் பார்த்துக் காத்துக்கொண்டிருக்கின்றன. சுற்றிலும் பாருங்கள், இருண்ட சக்திகளின் தீய வேலை இடையீடின்றி நடந்து கொண்டிருப்பதைக் காண்பீர்கள்……..

வென்றெடுக்கப்பட்ட உரிமைகளை உயர்த்திப்பிடிக்க வேண்டும், அதன்மூலம் பழைய சக்திகளை முற்றிலுமாக ஒழிக்க வேண்டும், மாகாணங்கள் தொடர்பில் ரசியப் புரட்சியை மேலும் முன்னெடுத்துச் செல்லவேண்டும் – இதுதான் தலைநகரின் பாட்டாளி வர்க்கத்தின் அடுத்த உடனடிப் பணியாக இருக்க வேண்டும்.

படிக்க : நவம்பர் 7: 106-வது ரஷ்ய புரட்சி நாள் | தோழர் லெனினுடைய விடுமுறை குறிப்புகள் | தோழர் ஸ்டாலின்

ஆனால் இதை எப்படிச் செய்வது?

இதைச் செய்து முடிக்க தேவையாக இருப்பது என்ன?

பழைய அதிகாரத்தைத் தூள் தூளாக்குவதற்கு கிளர்ச்சிக்காரத் தொழிலாளர்களுக்கும் மற்றும் படைவீரர்களுக்கும் இடையிலான ஒரு தற்காலிகக் கூட்டணி போதுமானது. ஏனென்றால் ரசியப் பலம் படை வீரர்களின் சீருடையில் உள்ள தொழிலாளர்கள் மற்றும் விவசாயிகளின் கூட்டணியில் இருக்கிறது என்பது தானாகவே தெளிவாகத் தெரியக் கூடியதாகும்.

ஆனால் அடையப்பட்ட உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதற்கும் புரட்சியை மேலும் வளர்த்தெடுக்கவும், தொழிலாளர்களுக்கும் படைவீரர்களுக்கும் இடையிலான ஒரு தற்காலிகக் கூட்டணி போதுமானதல்ல.

இதற்கு அந்தக் கூட்டணி உணர்வுபூர்வமானதாகவும் உறுதியானதாகவும் செய்யப்பட வேண்டியதும், அது நீடித்து நிலைத்து நிற்க வேண்டியதும், எதிர்ப்புரட்சியாளர்களின் ஆத்திரமூட்டும் தாக்குதல்களைத் தாக்குப்பிடித்துப் போதுமான அளவுக்கு நிலைத்து நிற்க வேண்டியதும் அவசியமாகும். ஏனென்றால் ரசியப் புரட்சியின் இறுதி வெற்றியின் உத்தரவாதம் புரட்சிகரத் தொழிலாளர்கள் மற்றும் புரட்சிகரப் படைவீரர்களுக்கு இடையிலான கூட்டணியைப் பலப்படுத்துவதில் அடங்கியிருக்கிறது என்பது அனைவருக்கும் தெளிவாகத் தெரிந்ததாகும்.

தொழிலாளர்களின் மற்றும் படைவீரர்களின் பிரதிநிதிகளின் சோவியத்துகள் இந்தக் கூட்டணியின் அமைப்புகள் ஆகும்.

இந்தச் சோவியத்துகள் எந்த அளவுக்கு மிகவும் நெருக்கமாக இணைக்கப்படுகிறதோ அந்த அளவுக்கு அவை மிகவும் பலமாக அமைப்பாக்கப்படுகின்றன, அவை வெளிப்படுத்தும் புரட்சிகர மக்களின் புரட்சிகர சக்தி அந்த அளவுக்கு மிகவும் செயலூக்கம் கொண்டதாக இருக்கும், மேலும் எதிர்ப்புரட்சிக்கு எதிரான உத்தரவாதங்கள் மிகவும் நம்பிக்கை வாய்ந்தவையாக இருக்கும்.

புரட்சிகர சமூக-ஜனநாயகவாதிகள் இந்தச் சோவியத்துகளைப் பலப்படுத்துவதற்குப் பாடுபட வேண்டும், எல்லா இடங்களிலும் அவற்றை அமைக்க வேண்டும், தொழிலாளர்களின் மற்றும் விவசாயிகளின் பிரதிநிதிகளின் மத்திய சோவியத் ஒன்றியத்தின் கீழ் அவற்றை ஒன்றாக இணைக்க வேண்டும்.

படிக்க : நவம்பர் 7: 106-வது ரஷ்ய புரட்சி நாள் | லெனின் புரட்சியின் மேதை – தோழர் ஸ்டாலின்

தொழிலாளர்களே, உங்கள் அணிகளை நெருக்கமாகக் கொண்டு வாருங்கள், ரசிய சமூக-ஜனநாயகத் தொழிலாளர் கட்சியைச் சுற்றி அணிதிரட்டுங்கள்!

விவசாயிகளே, விவசாயிகள் சங்கங்களில் அமைப்பாகுங்கள், ரசியப் புரட்சியின் தலைவரான புரட்சிகரப் பாட்டாளி வர்க்கத்துடன் அணிதிரளுங்கள்!

படைவீரர்களே, உங்கள் சொந்தச் சங்கங்களில் அமைப்பாகுங்கள், ரசியப் புரட்சிகரப் படையின் ஒரே உண்மையான கூட்டாளியான ரசிய மக்களைச் சுற்றி அணிதிரளுங்கள்!

தொழிலாளர்களே, விவசாயிகளே, படைவீரர்களே, எல்லா இடங்களிலும் கூட்டணியின் அமைப்புகளாக, ரசியாவின் புரட்சிகர சக்திகளின் ஆற்றலாக தொழிலாளர்களின் படைவீரர்களின் பிரதிநிதிகளின் சோவியத்துகளில் ஒன்றிணையுங்கள்!

அதில்தான் பழைய ரசியாவின் இருண்ட சக்திகளின் மீதான முழுமையான வெற்றியின் உத்தரவாதம் அடங்கியிருக்கிறது.

அதில்தான் விவசாயிகளுக்கு நிலம், தொழிலாளர்களுக்கு உழைப்புப் பாதுகாப்பு, ரசியாவின் அனைத்துக் குடிமக்களுக்கும் ஒரு ஜனநாயகக் குடியரசு ஆகிய ரசிய மக்களின் அடிப்படைக் கோரிக்கைகள் மெய்யாக்கப்படும் என்ற உத்தரவாதம் அடங்கியிருக்கிறது.

பிராவ்தா, எண் 8,
மார்ச் 14, 1917

விடுமுறையோ முடியப் போகிறது. தோழர் லெனினோ, விரைவில் கடமையாற்ற மீண்டும் வரப்போகிறார். இந்த நேரத்தில் “தோழர் லெனினுடைய விடுமுறையைப் பற்றி” எழுத வேண்டுமா? இது பொருத்தமானதாக எனக்குத் தோன்றவில்லை. இதுமட்டுமல்ல; என்னுடைய மனப்பதிவுகளோ அநேகம்; அவையோ மதிப்பிடற்கரியவை. பிராவ்தாவின் ஆசிரியர் குழு கேட்பதைப்போல இவற்றை ஒரு சுருக்கமான குறிப்பாக எழுதுவது முற்றிலும் விவேகமானதல்ல. இருந்தாலும், நான் என்ன செய்வது? ஆசிரியர்கள் வலியுறுத்துவதால், நான் எழுதத்தான் வேண்டும்.

ஓய்வுறக்கமில்லாமல், நாட்கணக்கில் தொடர்ந்து போர் முனைகளில் செயல்பட்ட பழம்பெரும் போராளிகளை சந்திக்கும் வாய்ப்பு எனக்கு கிட்டியது. போர்முனையிலிருந்து திரும்ப வரும் அவர்கள் நிழல்களைப் போன்ற தோற்றத்துடன் இருப்பார்கள்; மரம் சாய்ந்தது போல விழுவார்கள். அப்படியே நாள் முழுவதும் தூங்கி விடுவார்கள். புத்துணர்வு பெற்று, புதிய போர்களுக்கான ஆர்வத்துடன் எழுவார்கள். என்னசெய்வது? போரிடாமல் அவர்களால் “வாழ முடியாதே!” ஆறு வார காலமாகப் பார்க்காமல் இருந்துவிட்டு, ஜூலை மாதத்தில் லெனினைப் பார்க்கப்போனபோது, அவரைப் பற்றி எனது மனதில் எழுந்த எண்ணமே இதுதான். களைப்பூட்டும் இடையறாத போர்களுக்குப் பின்னர், ஏதோ கொஞ்சம் ஓய்வெடுத்து விட்டு, அந்த இளைப்பாறலால் புத்துணர்வு பெற்ற பழம்பெரும் போராளியைப் போல அவர் தோன்றினார். அவர் புத்துணர்வோடும்

நோயிலிருந்து மீண்டவராகவும் காணப்பட்டார். ஆனால், மிதமிஞ்சிய உழைப்பாளனுடைய, அளவற்ற களைப்பினுடைய ரேகைகள் அவரது முகத்தில் காணப்பட்டன.

படிக்க : நவம்பர் 7: 106-வது ரஷ்ய புரட்சி நாள் | லெனின் புரட்சியின் மேதை – தோழர் ஸ்டாலின்

“பத்திரிகைகளைப் படிக்க எனக்கு அனுமதியில்லை. நான் அரசியல் பேசவே கூடாதாம். மேசை மீது ஒரு துண்டுக் காகிதம் இருந்தால்கூட, நான் அதைப் பார்க்காமல் எச்சரிக்கையுடன் தவிர்த்து விடுகிறேன். ஒருவேளை அது பத்திரிகையாக இருந்தால் என்னவாகும்? கட்டுப்பாட்டை மீறுவதற்கு அது வழிவகுத்து விடுமோ?” என்று தோழர் லெனின் வஞ்சகப் புகழ்ச்சியாகக் கூறினார்.

நானோ மனம்விட்டு சிரித்தேன். கட்டுப்பாட்டுக்கு அவர் கீழ் படிவதைப் பற்றி வானவளாவப் புகழ்ந்தேன். அரசியலையே தொழிலாகக் கொண்டவர்கள் சந்திக்கும்போது அரசியல் பேசாமல் இருப்பதாவது! இது ஆகிற காரியமா? இதைப் புரிந்து கொள்ள முடியாத டாக்டர்களைப் பற்றி நாங்கள் சிரித்துச் சிரித்துப் பேசினோம்.

தோழர் லெனினைப் பார்த்தவுடன் நமது மனதில் பட்டுத் தெறிக்கும் விசயம், செய்திகளை அறிவதற்கான அவரது தணியாத தாகம், கடமையாற்றுவதற்கான அடங்காத – அடக்கவே முடியாத அவரது துடிப்பு; இவற்றில் கட்டுப்பாடு விதிக்கப்பட்டதால், அவர் ஏதோ பட்டினி போடப்பட்டவர்போல காணப்பட்டார் என்பது தெளிவாகத் தெரிந்தது. சோசலிஸ்டு புரட்சியாளர்கள் மீதான வழக்கு விசாரணை என்ன நிலையில் இருக்கிறது? ஜெனோவாவிலும் தி ஹேக்-இலும் என்ன நடக்கிறது? அறுவடைக்கான வாய்ப்புகள் எப்படி இருக்கின்றன? தொழில்கள் எந்த நிலையில் உள்ளன? நிதி நிலைமை என்ன? – இந்தக் கேள்விகள் எல்லாம் மடைதிறந்த வெள்ளம்போல் வந்தன. தன்னுடைய கருத்துகளைத் தெரிவிப்பதற்கு அவர் அவசரப்படவில்லை. நிகழ்ச்சிகளோடு தொடர்பிழந்து பின்தங்கி விட்டதாக அவர் அங்கலாய்க்கிறார், குறைப்பட்டுக் கொள்கிறார். உரையாடலில் பெருமளவு கேள்விகளையே அவர் அடுக்குகிறார். அமைதியாக எல்லாவற்றையும் கேட்டுக் கொள்கிறார். நல்ல அறுவடைக்கான வாய்ப்புகள் இருப்பதை அறிந்து மிகவும் உற்சாகமடைகிறார்.

ஒரு மாதம் கழித்து, அவரை மீண்டும் பார்த்தபோது, முற்றிலும் மாறுபட்டக் காட்சியை நான் கண்டேன். இம்முறை புத்தகக் கட்டுகளும் பத்திரிகைகளும் அவரைச் சுற்றி குவிந்திருந்தன. (ஆசை தீரப் படிக்கவும் அரசியல் பேசவும் அவருக்கு இப்போது அனுமதி அளிக்கப்பட்டு இருந்தது.) சோர்வு, மிதமிஞ்சிய உழைப்பு ஆகியவற்றின்  அடையாளம் ஏதும் காணப்படவில்லை. வேலை செய்வதாக தணியாத தாகத்தின் காரணமாக எழும் பதற்றம் அவரிடம் இல்லை. இதற்கு முன்னர் இருந்ததுபோல ”பட்டினி” கிடப்பவராக அவர் தெரியவில்லை. அமைதியும் தன்னம்பிக்கையும் முழுமையாகத் திரும்பிவிட்டன. இவர்தான் நம்முடைய பழைய லெனின். தன்னுடன் பேசுபவரை ஊடுருவிப் பார்க்கிறார்; கருத்தூன்றி ஆராய்கிறார்…

இந்தமுறை எங்களுடைய உரையாடல் உற்சாகமாகவும் விறு விறுப்பாகவும் இருந்தது.

உள்நாட்டு விவகாரங்கள்… அறுவடை நிலைமை… தொழில்களின் நிலை…. அன்னிய நாணயங்களுடன் ரூபிளின் பறிமாற்ற மதிப்பு விகிதம்… வரவு செலவுத் திட்டம்… இப்படிப் பலவற்றையும் பற்றிப் பேசினோம்.

”சிரமமிக்க காலம்தான். ஆனால், படுமோசமான நிலைமை போய்விட்டது. நல்ல அறுவடை கிடைக்கும். நிலைமையில் அடிப்படையான மாற்றத்தை இது ஏற்படுத்திவிடும். இதையடுத்து, தொழில் துறையிலும் நிதிநிலைமையிலும் முன்னேற்றம் ஏற்பட்டே தீரும். இப்போது செய்ய வேண்டிய வேலைகள் நிறைய உள்ளன. அரசின் அனாவசிய செலவுகளைக் குறைத்து, அதன் மீதுள்ள பளுவை அகற்ற வேண்டும். இதற்காக நம்முடைய நிறுவனங்களிலும் தொழிலகங்களிலும் சிக்கனத்தை மேற்கொண்டு, அவற்றின் நிலையை மேம்படுத்த வேண்டும். குறிப்பாக, இந்த விசயத்தில் நாம் உறுதியாக இருக்க வேண்டும். கஷ்ட நிலையிலிருந்து நாம் மீளுவோம். ஆம், நிச்சயமாக நாம் மீண்டே தீருவோம். இது உறுதி” என்றார் லெனின்.

அயல்நாட்டு விவகாரங்கள்… ஏகாதிபத்தியங்களின் சோவியத் எதிர்ப்பு கூட்டணி…. பிரான்சின் நடத்தை… பிரிட்டனும் ஜெர்மனியும்…. அமெரிக்காவின் பங்கு பாத்திரம்…. இவற்றைப் பேசினோம்.

லெனின் சொன்னார். ”அவர்கள் (ஏகாதிபத்தியவாதிகள்) பேராசை பிடித்தவர்கள். அவர்களோ ஒருவரை ஒருவர் மனமார வெறுக்கின்றனர். அவர்கள் ஒருவரோடொருவர் முட்டி மோதிக் கொள்வார்கள். நாம் அவசரப்படத் தேவையில்லை. நமது பாதை தெளிவானது, நிச்சயமானது; நாம் அமைதியையே வேண்டுகிறோம். இதற்கான ஒப்பந்தத்துக்காக நாம் வாதிடுகிறோம். ஆனால் நாம் அடிமைப்படுத்தலையும் அடிமைப்படுத்தும் ஒப்பந்தங்களின் நிபந்தனைகளையும் எதிர்க்கிறோம். நமது கப்பலின் சுக்கானை உறுதியாகப் பற்றி நின்று, நமது சொந்த வழியில் நாம் முன்னேறிச்செல்லு 20

வோம். நாம் முகத்துதிக்கு இரையாக மாட்டோம். அச்சுறுத்தலுக்கு அஞ்சமாட்டோம்.”

படிக்க : நவம்பர் 7: 106-வது ரஷ்ய புரட்சி நாள் | சுரண்டலுக்கு முடிவுகட்டிய நவம்பர் புரட்சி !

சோசலிஸ்டு புரட்சியாளர்கள், மென்ஷ்விக்குகள் – சோவியத் ரஷ்யாவுக்கு எதிரான இவ்விரு தரப்பினரின் வெறி கொண்ட கிளர்ச்சி / எதிர்ப்பு….. இவை பற்றியும் நாங்கள் பேசினோம்.

”ஆம், சோவியத் ரஷ்யாவை இழிவுபடுத்துவதையே அவர்கள் நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளனர். சோவியத் ரஷ்யாவுக்கு எதிராகத் தாக்குதல் தொடுக்க ஏகாதிபத்தியவாதிகளுக்கு அவர்கள் துணை போகின்றனர், வழிசெய்கின்றனர். முதலாளித்துவப் அவர்கள் விழுந்துவிட்டனர்; படுபாதாளத்தில் வீழந்து கொண்டிருக்கின்றனர். அவர்கள் தடுமாறி தடுமாறி கெட்டொழியட்டும். தொழிலாளர் வர்க்கத்தைப் பொறுத்தவரையில், அவர்கள் எப்போதோ செத்தொழிந்து விட்டனர்…” என்றார் லெனின்.

வெண் காவலர்களின் பத்திரிகைகள்… நாட்டைவிட்டு ஓடிப் போனவர்கள்… லெனின் இறந்து விட்டார்; முழு விவரங்கள் இதோ என்று கூறி எண்ணற்ற இழிந்த கட்டுக்கதைகளைப் பரப்புகின்றனர்….

புன்னகைத்தபடியே லெனின் குறிப்பிட்டார்: ”புளுகுவதால், அவர்களுக்கு ஏதாவது ஆறுதல் கிடைக்குமென்றால் அவர்கள் புளுகித் திரியட்டும். சாகப் போகிறவர்களுக்கு கடைசி ஆறுதலாக உள்ளவற்றை நாம் பறித்து விட வேண்டாம்.”

செப்டம்பர் 15, 1922

தோழர் லெனினுடைய விடுமுறை
பிராவ்தாவுக்கான படத்துடன் கூடிய இணைப்பு
எண். 215, செப்டம்பர் 24,1922

ஸ்டாலின்படைப்புகள்,
ரஷ்யப்பதிப்பு ,
தொகுதி 5..

புரட்சிக்காகப் பிறந்தவர் லெனின். உண்மையில் புரட்சிகர எழுச்சியின் மேதை அவர்; புரட்சிகரத் தலைமை என்ற கலையின் ஆகச்சிறந்த மேதை அவர். புரட்சிகர எழுச்சிக் காலத்தில் சுதந்திரமாகவும், மகிழ்வாகவும் உணர்வதுபோல வேறு எப்போதும் அவர் உணர்வதில்லை.

எல்லா புரட்சிகர எழுச்சிகளுக்கும் சமமான ஒப்புதல் என்று நான் கூற வரவில்லை; எல்லா நேரத்திலும், எல்லா சூழ்நிலையிலும் புரட்சிகர எழுச்சியை ஆதரித்தார் என்று நான் கூற வரவில்லை. இல்லவே இல்லை. புரட்சிகர எழுச்சிகளின்போது, அவரது உள்ளுணர்வின் மேதைமை முழுமையாகவும், தெளிவாகத் தெரியுமாறும் வெளிப்படுத்தப்பட்டவாறு, வேறு நேரங்களில் வெளிப்படவில்லை என்பதே எனது கூற்றிற்குப் பொருளாகும். புரட்சி நேரத்தில் மலர்ச்சியாக இருந்தார்;

முனிவராக மாறி வர்க்கங்களின் இயக்கத்தையும், புரட்சியின் ஏற்ற இறக்கங்களையும் தனது உள்ளங்கையில் அது கிடப்பதாகப் பார்த்தார். நமது கட்சி வட்டாரத்தில் வழக்கமாக கீழ்க்காணும்படி கூறப்படுவதற்கு நல்ல காரணம் இருக்கிறது: “நீரில் மீன் நீந்துவதுபோல, புரட்சி அலையில் லெனின் நீந்தினார்.”

படிக்க : நவம்பர் 7: 106-வது ரஷ்ய புரட்சி நாள் | மனிதகுலம் பிழைத்திருக்க சோசலிசம் ஒரு கட்டாயம் !

எனவேதான், லெனின் அவர்களின் செயலுத்தி ரீதியான முழக்கங்களில் “பிரமிப்பான” தெளிவு இருந்தது; அவரது புரட்சிகர திட்டங்களில் ”திகைக்கவைக்கும்” துணிவு இருந்தது.

லெனின் அவர்களின் இந்த குணாம்சங்கள் தொடர்பாக உண்மைகளை நினைவுகூர விரும்புகிறேன்.

முதல் உண்மை: அக்டோபர் புரட்சிக்கு சற்று முந்தைய காலகட்டம் அது; பின்னணியிலும், முன்னணியிலும் நெருக்கடியால் உந்தப்பட்ட பல இலட்சக்கணக்கான தொழிலாளர்களும், விவாசாயிகளும், படையினரும் சமாதானத்தையும், விடுதலையையும் கோரி வந்தனர்; ”இறுதிவரை யுத்தம்” என்பதற்காக இராணுவ சர்வாதிகாரத்தைப் படைத்தளபதிகளும், முதலாளித்துவ வர்க்கமும் திட்ட மிட்ட நேரம் அது; “மக்கள் கருத்து” என்றழைக்கப்படுவதும், “சோசலிகக் கட்சிகள்” என்றழைக்கப்பட்டவர்களின் கருத்தும், போல்ஷ்விக்குகளுக்கு விரோதமாகவும், அவர்களை “ஜெர்மானிய ஒற்றர்கள்” என்று முத்திரைக் குத்துவதாகவும் இருந்த நேரம் அது.

போல்ஷ்விக் கட்சியை தலைமறைவிற்கு தள்ளுவதற்கு கெரன்ஸ்கி முயற்சித்த – ஏற்கெனவே அதில் ஓரளவிற்கு வெற்றி கண்டிருந்தார் – நேரம் அது; சோர்ந்து போன, நொறுங்கி நின்ற நமது படையை ஆஸ்திரிய – ஜெர்மானிய நாடுகளின் சக்திவாய்ந்த, கட்டுப்பாடான படைகள் எதிர்த்த நேரம் அது; மேற்கு – ஐரோப்பிய “சோசலிசவாதிகள்” “வெற்றியை நிறைவு செய்வதற்கான யுத்தம்” என்பதற்காகத் தங்களது அரசுடன் மகிழ்வாக கூட்டணி அமைத்திருந்த நேரம் அது…..

அத்தகைய நேரத்தில் ஒரு புரட்சி எழுச்சியைத் தொடங்குவதற்கு என்ன பொருள் இருக்கும்? அத்தகைய சூழ்நிலையில் தொடங்குவது என்பதற்கு எல்லாவற்றையும் பணயம் வைப்பது என்று பொருள் தருகிறது. அந்த அபாயத்தை எதிர்கொள்ள லெனின் அஞ்சவில்லை; அவரது தொலைநோக்குப் பார்வையில், புரட்சிகர எழுச்சி தவிர்க்க முடியாதது என்பதும், அது வெல்லும் என்பதும் அவருக்குத் தெரிந்திருந்ததால் அவர் அஞ்சவில்லை; ரஷ்யாவில் ஒரு புரட்சி ஏற்பட்டால், அது ஏகாதிபத்திய யுத்தத்தை முடிவுக்கு கொண்டுவரும் என்று அவர் அறிந்திருந்ததால் அவர் அஞ்சவில்லை; யுத்தத்தால் சோர்வடைந்திருந்த மேலைநாட்டு மக்களை அது தட்டியெழுப்பும் என்று அறிந்திருந்ததால், அவர் அஞ்சவில்லை; அது ஏகாதிபத்திய யுத்தத்தை உள்நாட்டு யுத்தமாக மாற்றும் என்று அறிந்திருந்ததால், அவர் அஞ்சவில்லை ; புரட்சிகர எழுச்சி சோவியத் குடியரசை உருவாக்கும் என்றும், சோவியத் குடியரசு உலகெங்கும் உள்ள புரட்சிகர இயக்கங்களுக்கு அரணாக அமையும் என்றும் அறிந்திருந்ததால், அவர் அஞ்சவில்லை.

ஈடு இணையற்ற துல்லியத்தோடு லெனினின் புரட்சிகர தொலை நோக்கு அமைந்திருந்தது பின்னர் உறுதிப்படுத்தப்பட்டதை நாம் அறிவோம்.

இரண்டாவது உண்மை. மக்கள் அரசுத் தலைவர்களின் (கமிசார்களின்) பேராயம், சண்டையை நிறுத்தி, ஜெர்மனியோடு இராணுவ ஒப்பந்தத்திற்கான பேச்சு வார்த்தையைத் தொடங்குமாறு, கலகக்கார தலைமைத் தளபதியான ஜெனரல் டுக்கோனினை வற்புறுத்த முயற்சித்த அக்டோபர் புரட்சியின் ஆரம்ப நாட்கள் அவை. லெனின், கிரைலென்கோ (வருங்கால தலைமைத்தளபதி) மற்றும் நான் பெட்ரோகிராடில் இருந்த இராணுவ தலைமையகத்துக்குச் சென்று, டுக்கோனினோடு நேரடியாகப் பேசுவதற்கு முயற்சித்தோம். அது பயங்கரமான தருணம். மக்கள் அரசுத் தலைவர்களின் கவுன்சிலின் ஆணையை ஏற்க டுக்கோனினும், கள தலைமையகமும் மறுத்தனர்.

கள தலைமையகத்தின் முழுக்கட்டுப்பாட்டில் இராணுவ அதிகாரிகள் இருந்தனர். சோவியத் அதிகாரத்துக்கு விரோதமாக இருந்த, இராணுவ அமைப்புகளுக்கு அடிபணிந்திருந்த, 140 லட்சம் பேர்களைக் கொண்ட இராணுவம் என்ன சொல்லும் என்று யாருக்கும் தெரியாது. பெட்ரோகிராடிலும் கூட இராணுவ வீரர்களின் கலகம் தொடங்கிவிட்டிருந்தது.

மேலும் கெரன்ஸ்கி பெட்ரோகிராடு மீது அணிவகுத்தார். நேரடி பேச்சுவார்த்தையில் சிறிய இடைவெளி ஏற்பட்ட பிறகு, லெனினின் முகத்தில் அசாதாரண வெளிச்சம் திடீரென தோன்றியதை நினைவு கூர்கிறேன். அவர் ஒரு முடிவுக்கு வந்திருந்தது தெளிவாகத் தெரிந்தது. அவர் கூறினார்: ”கம்பியில்லாத ஒயர்லெஸ் நிலையத்திற்கு நாம் செல்வோம்; ஜெனரல் டுக்கோனினை பதவி நீக்கம் செய்வதற்கான சிறப்பு ஆணையை வெளியிடுவோம்; தோழர் கிரைலென்கோவை தலைமைத் தளபதியாக அவருக்குப் பதிலாக நியமிப்போம்; அதிகாரிகளைப் புறக்கணித்து, தளபதிகளைச் சுற்றி வளைக்குமாறும் சண்டையை நிறுத்துமாறும், ஆஸ்திரிய – ஜெர்மானிய இராணுவத் தினருடன் தொடர்பை ஏற்படுத்தி, சமாதானத்தை தங்களது கரத்தில் எடுத்துக் கொள்ளுமாறும் இராணுவ வீரர்களுக்கு வேண்டுகோள் விடுப்போம்.”

படிக்க : நவம்பர் 7: 106-வது ரஷ்ய புரட்சி நாள் | சுரண்டலுக்கு முடிவுகட்டிய நவம்பர் புரட்சி !

இது “இருட்டில் ஒரு பாய்ச்சல்” ஆகும். இந்தப் பாய்ச்சலில் இருந்து லெனின் பின்வாங்கவில்லை. இராணுவம் அமைதியை விரும்பியது என்றும், தனது பாதையில் உள்ள ஒவ்வொரு தடைகளையும் தகர்த்து சமாதானத்தை அது வெல்லும் என்றும் அவர் அறிந்திருந்ததால், அந்தப் பாய்ச்சலை அவர் ஆர்வமாக எடுத்திருந்தார். சமாதானத்தை நிறுவுவதற்கான இந்த வழிமுறை ஆஸ்திரிய – ஜெர்மானிய படைவீரர்களிடம் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் என்றும், விதி விலக்கின்றி ஒவ்வொரு முனையிலும் சமாதானத்திற்காக ஏங்கு பவர்களுக்கு கடிவாளம் வழங்கும் என்றும் அவர் அறிந்திருந்தார்.

உச்சபட்ச துல்லியத்தோடு இதிலும் கூட லெனினின் புரட்சிகர தீர்க்கதரிசனம் பின்னர் உறுதிப்படுத்தப்பட்டது என்று நமக்குத் தெரியும்.

மேதைமையின் உள்ளுணர்வு, வரவுள்ள நிகழ்வுகளை விரைவாகக் கிரகிக்கும் திறன், அவற்றின் உள்அர்த்தத்தைக் கண்டுபிடிப்பது ஆகிய லெனினின் இந்தத் தன்மைகள்தான் சரியான மூலஉத்தியை வகுத்துத் தருவதற்கு வழிவகுத்தது; புரட்சிகர இயக்கத்தின் முக்கிய திருப்பங்களில் தெளிவான நடத்தை வழியை வகுத்துத் தருவதற்கு வழிவகுத்தது.

பிராவ்தா எண். 34, பிப்ரவரி 12, 1924